หมอเทพแห่งเมืองใหญ่ Novelas e Histórias

เขาเป็นถึงหมอหัตถ์เทวดาระดับประเทศเชียวนะ แม้จะไร้หนทางรักษาอาการป่วยของนายท่านใหญ่เฉียวก็แล้วไป ตอนนี้นายท่านใหญ่ดีขึ้นมากแล้ว แต่เขากลับไม่สามารถจัดการกับปัญหาที่เหลือได้ นี่ไม่เท่ากับโดนตบหน้าตรงๆ เหรอ

หมอผู้เฒ่าเอ่ยเสียงรีบเร่งมือยังไม่หยุดเคลื่อนไหว “เจ้าค่ะ...ข้าเป็นหมอจากหมู่บ้านชุนอันได้ยินว่าเมืองหงตูเกิดโรคระบาดและมีหมอไม่เพียงพอเลยตั้งใจเดินทางมาที่นี่เผื่อว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง”

ติ๊ดๆ เวทิกาหยิบโทรศัพท์มือถือของตนขึ้นมาดู พบว่าเป็นข้อความแจ้งเงินเข้าบัญชีหนึ่งแสนบาท เธอมองไปที่หมอหนุ่มด้วยความตกใจ แม้จะรู้ว่านี่อาจจะเป็นแค่เศษเงินของเขา แต่ก็ไม่คิดว่าอัคคีจะเป็นคนที่เปย์เก่ง โอนไวได้ขนาดนี้ “คุณอิฐโอนเงินมาให้ฉันทำไมคะ ในสัญญ าของเรา คุณบอกว่าจะโอนให้ไวน์เดือนละสามหมื่น นี่มันเกินมาตั้งเยอะ” ท้วงออกไปทันที ใช่ว่าไม่อยากได้เงิน แต่การที่หมอหนุ่มโอนเงินให้เธอหนักขนาดนี้นั่นก็เท่ากับว่าตนเองต้องทำงานให้เขาหนักมากเช่นกัน

นางเอกของเรื่องเป็นบุตรีหมอหลวงผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในเมืองหลวงอันมั่งคั่ง กำลังทหารเข้มแข็ง ภายใต้การปกครองของจักรพรรดิผู้มีคุณธรรมกว่าทุกแว่นแคว้น ชาวประชาอยู่ดีกินดี เป็นยุคสมัยที่รุ่งเรืองที่สุด อย่ากระนั้นเลย ขนาดว่าบ้านเมืองสุขสงบแล้วการแพทย์เป็นหนึ่งในใต้หล้า ตัว ละครเอกของเรื่องคือหมอหลวง ‘ไท่ซือจิ่ว’ ได้รับการขนานนามว่าเป็นหมอเทวดา ฝีมือเก่งฉกาจเสียจนเป็นที่ถูกใจของฮ่องเต้และเชื้อพระวงศ์ ว่ากันว่าไม่มียาตำรับใดที่เขาไม่สามารถปรุงมันขึ้นมา

จินวั่งซูเห็นรองแม่ทัพมู่ดูหน้าอึมครึมลงอีก จึงเปลี่ยนหัวข้อสนทนา หันไปถามนายกองเกาถึงเรื่องหมอเทวดาที่ขายยาป้องกันและรักษาโรคระบาดในเมืองชายแดนแคว้นเว่ย “รองแม่ทัพอาวุโสเล่าว่า เรื่องนี้แปลกยิ่งนัก ท่านหมอเทวดาสามารถปรุงยาที่ช่วยป้องกันการติดโรคได้ แต่กลับบอกว่าป รุงยารักษาโรคแบบเฉียบพลันไม่ได้ ทำได้เพียงดื่มยาสลายอาการเป็นเวลาหนึ่งถึงสองเดือนเท่านั้น “

ซูเม่ยยังคงทำการรักษาบาดแผลในส่วนอื่นๆ แต่บาดแผลที่หนักที่สุดเป็นบริเวณศีรษะ ที่ถูกดาบเฉี่ยวจนหนังเปิดออกมาจนน่าหวาดเสียวทั้งที่ไม่โดนอวัยวะสำคัญใด รอยเย็บที่ประณีตทำให้หมอตงหยางอดทึ่งไม่ได้ ท่านเจ้าเมืองที่ก่อนหน้านี้มีบาดแผลเหวะหวะ ตอนนี้กลับเหมือนคนที่กำ ลังนอนหลับเท่านั้น ช่างน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว “คุณหนูใหญ่ตวนมู่ ฝีมือการแพทย์ของเจ้าล้ำหน้าไปไกลแล้วไม่แปลกที่จะผ่านถึงระดับสูง นับถือๆ”

เธอจัดการรวบรวมสมุนไพรแห้งเศษๆ ที่อยู่รอบตัวมาใส่ในถุงผ้าเก่าๆ เพื่อเป็นใบเบิกทางในการเข้าหาหมอเทวดา แล้วรีบมุ่งหน้าออกจากกระท่อมร้าง เธอใช้เวลาเดินเท้าเกือบชั่วยามกว่าจะมาถึงใจกลางเมือง โรงหมอ 'บำรุงกายใจ' แค่ชื่อก็ฟังดูเคร่งขรึมและน่าเบื่อจนเกินทน โรงหมอเป็นอาค ารขนาดใหญ่ที่สร้างด้วยไม้โอ๊คสีเข้ม ดูสะอาดสะอ้านและเงียบสงบผิดปกติ คนไข้ทุกคนนั่งรอด้วยสีหน้าเรียบร้อย ไม่มีเสียงโวยวายหรือความวุ่นวายใดๆ

ณ กรุงศากยะบุรี ในแดนมนุษย์ ท่านพญายมบาลได้เกิดเป็นแม่ทัพใหญ่ในกรุงศากยะบุรี นามว่า ‘ยมราช’ ทรงฝักใฝ่ในการทำสงครามเป็นอย่างยิ่ง ไปรบที่ไหนก็ชนะทุกครั้ง จนได้รับสมญานามว่า “เทพเจ้าแห่งสงคราม” แม้ว่าจะเก่งกาจด้านการรบ แต่เขากลับป่วยเป็นโรคประหลาด ปวดหัวเหมือนถูก เข็มนับพันเล่มทิ่มเข้ามาในหัวอยู่ตลอดเวลา ด้วยเหตุนี้เขาจึงต้องพึ่งน้ำมนต์ศักดิ์ของหลวงพ่อใหญ่ของวัดไพศาล ช่วยบรรเทาอาการปวดหัว

"ฉันต้องทำให้ชื่อเสียงกลับมาให้ได้ ส่วนบริษัทหากมีคนที่ร่วมลงทุนเงินหนากว่าเขางานแต่งไม่มีวันเกิดขึ้นแน่นอน" หมอซางเดินทางกลับมาที่โรงพยาบาลเพราะต้องการทำเอกสารด้านงานวิจัยโรค ความตั้งใจของหมอคือค้นคว้าเกี่ยวกับโรคที่พึ่งเกิดขึ้นใหม่

สตรีวัยกลางคนเอ่ยตอบ "บุตรชายของเจ้าป่วยมานานหรือยังล่ะ" "ป่วยมาได้หลายวันแล้วขอรับ ข้าพาไปหาหมอในเมืองก็ไม่ดีขึ้นได้ยินคนในหมู่บ้านบอกว่าที่นี่มีหมอเทวดาสามารถรักษาได้ทุกโรคจึงลองพาบุตรชายมารักษาดู" บุรุษหนุ่มเอ่ยตอบ เขานั้นเสียค่ารักษามากมายให้กับหมอในเมืองแต่อ าการของบุตรชายกลับไม่ดีขึ้นเลยจนเงินที่เก็บไว้แทบไม่เหลือ ได้ยินจากชาวบ้านในหมู่บ้่นพูดว่าที่นี่มีหมอรักษาไม่คิดเงินสักอีแปะจึงตัดสินใจแบกบุตรชายที่อ่อนแรงเดินมายังหมู่บ้านแห่งนี้