Romans & histoires หย่าร้าง

ความรักที่เคยมีกับอดีตสามีพลันแห้งผากราวกับต้นไม้เหี่ยวเฉา หัวใจที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันตายไปจนหมดสิ้น ทั้งญาดาและอนวัฒน์เปรียบดั่งเส้นขนานซึ่งเดินคนละเส้นทาง เมื่อชายหนุ่มจรดใบหย่าพร้อมทิ้งเงินก้อนโตโดยอ้างว่าเป็นสินสมรส นัยน์ตาคมกริบราบเรียบไร้เยื่อใยในขณะท ี่คนเป็นเมียนั้นไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็น ‘พะ…พ่อล่ะ พ่ออยู่ไหนนา’

คำบอกของพ่อทำให้ฉันเข้าใจแล้ว ฉันคงไม่มีทางเลือกสินะ “ค่ะ ปลายเข้าใจ” “พ่อกับแม่หย่ากันแล้ว แต่เราสองคนรักปลายนะลูก” “ค่ะ ปลายเข้าใจค่ะพ่อ” นี่คงเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของครอบครัวเรา พ่อแม่หย่าร้าง ต้องย้ายที่อยู่ พ่อกับแม่ตัดสินใจขายหอพักเพราะไม่มีคนดูแล เงินที่ได้พ ่อกับแม่แบ่งกัน และส่วนหนึ่งคือทุนการศึกษาของฉัน

ให้มันเป็นครั้งสุดท้าย เธอคิดกับตัวเอง เธอไม่ยอมปล่อยตัวปล่อยใจในครั้งต่อไปอีกแล้ว วันนี้หลังจากไปรับใบสำคัญการหย่า เธอก็จะทำเรื่องขอลาออก จากนี้ไปพวกเขาจะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใด ๆ ต่อกันอีก

"ขอแสดงความยินดี คุณเจียง ความสัมพันธ์การหย่าระหว่างคุณกับคุณเสิ่นชิงหยวน มีผลสมบูรณ์ตามกฎหมายแล้ว" "ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณและคุณเสิ่นชิงหยวนจะไม่ใช่สามีภรรยาตามกฎหมายอีก ต่างคนต่างแต่งงาน ใช้ชีวิตของตนเอง ไม่เกี่ยวข้องกันอีก" “ไม่เกี่ยวข้องกันอีก?”

“ใช่ เคยเป็นทองแผ่นเดียวกัน แต่ยามนี้มันถูกไฟลนจนละลายหมดสิ้น และข้าเกรงว่าอาจรวมกันไม่ได้อีก หากเห็นแก่หน้าพี่เทาที่ข้าเคารพยิ่งจึงไม่พยายามหาเรื่องหย่าให้ลูกสาวต้องขาดกันกับแม่ทัพจิ่ง” เมื่อได้ยินคำว่า ‘หย่า’ ออกจากปากเนี่ยข่าย ซ่งหยูชุนก็ยกมือทาบอกตน และเกือบจะล้มหน้าฟาดพื้น จนเป็นเหตุให้สาวใช้ส่วนตัวนางพาไปนั่งที่เก้าอี้

หานลั่วอิงหมุนจอกชาในมือ ดวงตายังนิ่งสงบผิดกับท่าทีของบิดา “ท่านพ่อ เรื่องการหย่าไม่ใช่เป็นข้าที่พูดขึ้นมาก่อน เป็นเพราะแม่ทัพถานต้องการเองต่างหาก ข้าทำตามความต้องการของเขา มีสิ่งใดที่ไม่ถูกต้องกัน ชายหญิงสองคนเมื่อมีความชอบ ความคิดเห็นไม่ตรงกัน ก็ย่อมอยู่ด้วยกันไม่ได้ การแยกทางจ ึงเป็นเรื่องปกติยิ่ง” มหาเสนาบดีหานจงไม่นึกว่าบุตรสาวจะมีวาจาคมคายเช่นนี้ ก็ถึงกับพูดไม่ออกไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังไม่ละความพยายาม

หากเข้าไปพัวพันกับเรื่องทรัพย์สิน คดีหย่าร้างก็มีแต่จะยืดเยื้อออกไปอีกนาน เธอแค่อยากตัดขาดจากเซิ่งถิงเชินให้หมดจด ไม่อยากเข้าไปพัวพันให้มากความ กัวชางเห็นเธอหนักแน่นเช่นนั้น ก็ไม่ได้รบเร้าอีก

ฉันเองก็ไม่ได้มีแผนแบบนั้น แต่ก็พยักหน้า “เรายังหย่ากันไม่เสร็จนะ” มันน่าขำจริง ๆ “ตอนคุณไปกับเสิ่นหวยชิง เราก็ยังไม่หย่ากันเหมือนกัน” “นั่นมันเรื่องงาน” “นี่ก็เรื่องงานเหมือนกัน”

“แน่นอนว่าหนูก็ต้องคิดไตร่ตรองมาดีแล้ว ถ้าจะพูดถึงเรื่องการหย่าร้าง ก็จำเป็นจะต้องพูดถึงการแบ่งทรัพย์สินระหว่างสามีภรรยาด้วย รวมไปถึงกรรมสิทธิ์ภายในบ้านที่ชอบด้วยกฎหมายทั้งหมดอีก พ่อคงไม่คิดว่าหลังหย่าแล้วหนูกับแม่จะจากไปมือเปล่าหรอกนะคะ?” สีหน้าท่าทางของหลินจิงซูเวลา นี้ ดูเหมือนจะเย็นชาเฉยเมยจากเดิมมาก

หลังจากเธอนั่งลง คุณย่าสือจึงได้กล่าว “พอดีว่าช่วงนี้ลูกชายคนโตของคุณปู่จางกำลังเตรียมหย่ากับภรรยา ตอนที่หาทนายความคดีหย่าร้างให้ลูกชาย ก็มีคนแนะนำแกให้เขารู้จัก เมื่อกี้ย่าเพิ่งมาถึง คุณปู่จางก็เล่าเรื่องนี้ให้ย่าฟัง เห็นว่าอยากจ้างแกเป็นทนายทำเรื่องหย่าให้ลูกชายคน� �ตเขาน่ะ” สืออวี๋รู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง เพราะลูกชายคนโตและลูกสะใภ้ของคุณปู่จางที่คุณย่าสือพูดถึงนั้นปรากฏตัวบนหน้าจอทีวีอยู่บ่อยครั้ง ทั้งคู่แสดงออกว่ารักกันดีมาโดยตลอด ทั้งยังไม่เคยมีข่าวเสียหายอะไรเล็ดลอดออกมา แล้วทำไมจู่ ๆ ถึงจะหย่ากันได้ล่ะ?