หย่า​รัก Novels & Stories

“คุณเชนรักปัน และปันก็รักคุณเชน แค่เท่าที่แยมตกเป็นของคุณเชนแบบลับ ๆ ก็เหมือนหักหลังปันแล้ว แยมไม่อยากให้ปันเสียใจ” “โถ! แต่สองคนนั้นเขาหย่ากันแล้ว และคงไม่มีวันหวนคืน หนูก็รู้ว่าปันน่ะ ท้องกับหมอนั่น ปันนอกใจ”

เด็กน้อยผู้รักและยืนเคียงข้างแม่เสมอ “แม่อยากจะหย่ากับพ่อของหนูลูก” “หย่าแปลว่าอะไรฮับ” “ก็พ่อกับแม่จะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่แม่ไม่ได้กีดกันให้เขาพบลูกนะ เขาก็ยังคงเป็นพ่อของหนู เขาก็ทำหน้าที่พ่อ ส่วนแม่ก็ทำหน้าที่แม่แค่นั้นเองครับ”

ช่วงเวลาจรดปลายปากกาลงบนกระดาษใบนั้น น้ำตาเอ่อไหลไม่รู้ตัวหยดลงเปรอะเปื้อน หญิงสาวรีบซับออกแต่ยังคงเห็นเป็นรอย ชื่อและนามสกุลของเธอปรากฏชัดบนใบหย่า คราวนี้ได้แต่ยอมรับความจริงว่าเธอและเขาเป็นเหมือนแก้วที่แตกร้าว ไม่อาจประสานกลับมาได้อีก เช้าวันต่อมา เฌอริลิณญ ์นำกระดาษแผ่นนั้นไปวางไว้ที่โต๊ะของราเชนตามที่พูดแล้วเก็บข้าวของบางส่วนกลับบ้านของตัวเอง บอกพ่อกับพี่ชายว่าตกลงเรียบร้อยว่าจะหย่ากันและไม่ต้องการให้ทั้งสองฝ่ายพูดถึงเรื่องนี้อีก

เฉิงหย่าลี่ตวาดพร้อมกับพยายามพุ่งไปข้างหน้า ทว่าถังเหว่ยก็เตะเข้าที่ข้อพับ และถีบนางจนล้มคว่ำ "ข้าเคยบอกเจ้าแล้ว การอิจฉาริษยาเป็นความทุกข์ เป็นไฟที่แผดเผาความสุข เหตุใดข้าจะต้องนำไฟนั้นมาเผาความสุขของข้า ข้าจึงไม่คิดจะแข่งกับเจ้า และเรื่องความรักย่อมไม่มีการแข่งขัน หากองค์รั

ผ้าม่านริมเตียงโบกสะบัดตามความร้อนแรงของบ่าวสาว บรรยากาศเดิมทีก็ร้อนแรงอยู่แล้ว ยังมีประโยคหนึ่งของอวิ๋นเยว่เล่อเสริมเข้าไปในกองไฟแห่งรักอีก “เทียนเหยา ข้ารักท่าน” หลี่เทียนเหยาคำราม กระซิบริมหูบอบบาง “พี่ก็รักเจ้า ภรรยาที่รัก” ค่ำคืนนี้ไม่ว่าอย่างไร ม่านริมเตียงก็� �บกสะบัดไม่หยุด!

‘เราหย่ากันไหมคะ’ ‘เราหย่ากันเถอะค่ะ’ หูของธาราดับตั้งแต่ได้ยินแพรไหมเอ่ยประโยคแสนโง่เขลาพวกนั้นออกมา “เธอพูดอะไรออกมา” หากแต่ธารายังคิดเข้าข้างตัวเองว่าเมื่อกี้เขาอาจจะหูฝาดไป ความสัมพันธ์ของเขากับเธอกำลังไปได้ดี ความรักของเรากำลังผลิบานเหมือนดั่งดอกไม้แรกแ ย้มแล้วมีเหตุผลอะไรที่เราต้องหย่ากัน

ซุนฮวากำขอบถังแน่น พระสวามีกระแทกอัดสะโพกใส่จนศีรษะสั่นคลอน สองเต้าอวบใหญ่กระเด้งกระดอน อ๋องหนุ่มส่งมือกำขยำทั้งสองมือ "อ้าส์...พระชายา...ยังแน่นเหมือนเดิม...ข้ารักเจ้าซุนเอ๋อร์ข้ารักเจ้า" "ซุนเอ๋อร์ก็รัก...อ้าส์...จะเสร็จแล้วเพคะ...ท่านอ๋องซุนเอ๋อร์ไม่ไหว"

งอยู่ด้วยกันไม่มีวันไหนที่ฉันมีความสุขเลย ไม่เคยรับรู้ถึงความรักความเอาใจใส่สักเพียงเสี้ยววิ อย่ามาเรียกร้องความเห็นใจและอย่ามาเอ่ยขอความเป็นพ่อของซินหยา นายไม่มีคุณสมบัติไม่ว่าจะเป็นสามีที่ดีหรือพ่อที่ดี ตอนนี้ฉันมีคนรักใหม่แล้ว ในเมื่อมาก็ดีเช่นกัน หย่าให้ฉันแล้วเราเล ิกแล้วต่อกันเถอะ” เซียวฉีกัดฟันพูดออกมาเสียงแข็ง จ้องมองประสานตาอย่างไม่หวาดกลัว

เขาไม่รักเธอ และเธอไม่ต้องการการเผื่อแผ่ เสียง หมิงซี แหบแห้งเล็กน้อย: "ไม่ต้องหรอก หากหย่ากันแล้วเราไม่ต้องเจอกันดีที่สุด" เธอรู้ดีว่ายกเว้นภรรยาของเขา ตัวละครใดๆ ที่เข้ามาใกล้เขาจะทำให้เธอทนทุกข์ทรมาณ

เธอฝืนยิ้มให้เขา แม้จะไม่เสียใจเลยสักนิดที่ต้องจบชีวิตรักด้วยการ ‘หย่า’ หากก็อดรู้สึกเศร้าสร้อยอยู่ลึกๆ ในใจไม่ได้ ยังไงก็ยังนึกขอบคุณอดีตสามีที่ยอมยกบ้านหลังใหญ่และรถเบนซ์ให้เธอ อีกทั้งเงินสดก้อนโตในธนาคารกับร้านอาหารเล็กๆ ที่ทิ้งไว้ให้บริหารจัดการต่อไป อันที่จ ริงอาทิตย์รักอรทัยมาก หากดูเหมือนว่า ‘ความรัก’ ที่เขาให้นั้นจะไม่เพียงพอสำหรับความต้องการของผู้หญิงคนนี้