หย่า​รัก Novels & Stories

คุณเคยบอกว่าตราบใดที่ฉันบริจาคไขกระดูกคุณจะรักฉันไม่ใช่เหรอ? ทำไมลูกของฉันต้องตาย แต่คุณกลับมากกอดอยู่กับผู้หญิงคนอื่นอย่างรักใคร่? ......

ฟ้าลดาก้มลงกระซิบกระซาบข้างหูของช่อผกา ช่อผกาหน้าเศร้าตอบออกมาแผ่วเบา “พี่นลมีคนรักแล้วล่ะค่ะพี่ฟ้า และคงจะแต่งงานกันในเร็วๆ นี้แหละค่ะ”

ภรรยาที่แสนดีได้แต่เม้มปากแน่น เธอเข้าใจในสิ่งที่เขาเอ่ยออกมา เพราะวันนี้เธอไม่ได้เข้าไปอาบน้ำพร้อมเขา ไม่ได้ไปปรนเปรอเขาในห้องน้ำอย่างที่เคยทำ วันไหนที่เขาจะแช่น้ำอุ่นคือวันที่เธอจะได้ร่วมรักกับเขาในห้องน้ำ " ฉันบอกว่าจะหย่า แต่ยังไม่ได้หย่า เข้าใจในสิ่งที่ฉันพูดใช่ไหม" " เข ้าใจค่ะ พลอยจะทำหน้าที่จนกว่าจะถึงวันหย่าค่ะ" " เข้าใจอะไรง่ายๆก็ดีแล้ว "

จิดาภาอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพลง ริมฝีปากที่ตกแต่งด้วยลิปสติกสีสวยสั่นระริกอย่างน่าสงสาร แต่เขาจะไม่มีวันสงสารภรรยาผู้ใจร้ายของเขาอีก ตลอดชีวิตที่อยู่ด้วยกันมา เขาทั้งรัก ทั้งผูกพัน และก็ทั้งอึดอัด และวันนี้มันสมควรที่จะจบเรื่องบ้าๆ นี่ได้แล้ว “ถ้าการที่ลูกจะอยู่กับผู้ห� �ิงที่ลูกรักมันทำให้คุณไม่มีความสุข ผมกับลูกจะไปอยู่ที่อื่น เพราะอย่างไรที่รักก็ไม่มีวันยอมหย่าและเลิกรักปั้นหยา ส่วนคุณกับผม เราจบกันแค่นี้เถอะจีด้า อย่าอยู่ทำร้ายกันอีกเลย ผมขอชีวิตของผมคืน และขอชีวิตของลูกชายผมคืนด้วย”

คำตอบที่ไม่ตรงคำถามแต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกใจชื้นขึ้นมาว่าเธอยังรักผมอยู่ "รักแล้วทำไมต้องหย่า ทำไมต้องเซ็นต์ใบหย่า" "มันคือข้อตกลงนี่คะ และอีกอย่างนาไม่อยากทำให้คุณอิฐต้องลำบากใจนาไม่อยากให้คุณอิฐต้องอายใครต่อใครถ้าเค้ารู้ว่าคุณอิฐแต่งงานกับคนใช้ในบ้าน"

สองหนุ่มสาวตระกองกอดกันบนเตียงกว้าง ต่างยิ้มให้กัน ยิ้มทั้งน้ำตา ความขุ่นข้องหมองใจที่เคยมีถูกลบล้างด้วยคำว่ารัก ครอบครัวอันแสนสุขรอคอยพวกเขาอยู่ ไม่มีสิ่งใดจะมาพรากจากคนทั้งสองได้อีกนอกจากการสูญสิ้นซึ่งลมหายใจ ความรักที่ทั้งสองมีให้กันและกันจะคงอยู่ในหัวใจของทั้ง คู่ ตราบจนถึงวันที่มันยุติการเต้นตลอดกาล เพราะแรงรักก่อให้เกิดแรงแค้น เพราะแรงรักเช่นเดียวกันที่สลายแรงแค้นลงในที่สุด แรงรักที่หนักแน่นเปรียบได้กับเปลือกอันแกร่งกล้าห่อหุ้มไข่มุก

ขุนนางท่านหนึ่งกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจัง “การแต่งงานนั้นต้องอาศัยความรักและความไว้ใจ หากไร้ซึ่งสิ่งเหล่านี้แล้วก็สมควรที่จะหย่าร้างกันไปเสียดีกว่า” “ถูกต้องแล้ว สมควรหย่าขาดจากบุรุษเช่นนี้ไปเสีย” คุณหนูท่านหนึ่งกล่าวเสริม “ในเมื่อเขาไม่เคยแตะต้องฮูหยินของตัวเองเลย แล้วจะให้นางมีทายาทได้อย่างไร นางไม่จำเป็นต้องทนรับความอัปยศขายหน้าเพียงลำพังเพื่อปกป้องเกียรติของบุรุษเช่นนี้อีกแล้ว”

หญิงสาวยังจำได้ดีว่าหลังจากนั้นชายหนุ่มโกรธเกลียดเธอแค่ไหนจนไล่ออกจากบ้านไม่พอยังทำท่าทางรังเกียจจนเห็นได้ชัดโดยไม่ต้องถามออกไปให้มากความ ทั้งยังส่งข้อความเรื่องหย่ามาให้โดยที่เธอก็ไม่ได้บอกใครแม้แต่กับเคนเธอก็ไม่อยากบอกเพื่อไม่ให้พวกเขาเหล่านั้นมาทำให้เธอลังเ ล เมื่อตั้งใจแล้วว่าจะยอมหย่าให้กับเขาหลังเธอเรียนจบ แต่ดูเหมือนตอนนี้คงจะต้องหย่าให้เขาเร็วกว่าที่คิด แต่เวลาก็เหลืออีกไม่นานแล้วที่จะถึงวันเรียนจบของเธอ หย่ากันตอนนี้ก็คงไม่แตกต่างกันเพียงแค่เร็วขึ้นมาหน่อย

เมื่อได้ยินอย่างนั้นหัวใจของเธอเหมือนกับหยุดเต้นไปชั่วขณะ เธอรู้สึกจุกในอกเมื่อได้ยินเขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้นคือคนที่เขารัก เขาคงรักคนที่ชื่อจันจิมากถึงได้อยากจะแต่งงานด้วย “พรุ่งนี้เราไปหย่ากันนะ เพราะถึงยังไงฉันก็ไม่ได้รักเธอ ถึงเธอจะท้องหรือไม่ท้อง ยังไงเราก็ต้องหย่า กันอยู่ดี”

คนที่ไม่อยากเสียลูกสะใภ้ไปเอ่ยหยั่งเชิง เพราะการหย่าครั้งนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้คนสองคนที่ไม่ยอมรับว่ารักกันตัดขาดจากกัน แต่นั่นมันจะเป็นการพรากความสุขไปจากหลานชายของท่านด้วย กัปตันรักปิยฉัตรดุจแม่บังเกิดเกล้า ถ้าวันหนึ่งต้องถูกจับแยกกันไม่อยากจะคิดเลยว่าหัวใจดวงน้อยๆ นั่นจะเจ ็บปวดรวดร้าวและมีรอยแผลมากแค่ไหน “มันไม่มีประโยชน์ที่จะมายื้อไว้หรอกค่ะ คนสองคนที่ไม่ได้รักกันก็ไม่ควรจะต้องมาผูกมัดใดๆ ต่อกัน หย่าแล้วก็ไปทางใครทางมัน และไม่ต้องเจอกันอีกดีที่สุดค่ะ” “ป๊านึกว่าหนูปี่รักลูกชายป๊าเสียอีก”