หลังขอหย่า สามีเย็นชากลับทำลายข้อห้าม Novels & Stories

พอพ่อกับแม่เขาจะไล่ออกจากบ้านอินหลงก็ไม่ยอมออกไป เขาหอบเสื้อผ้ามาใช้ชีวิตอยู่ในห้องโถงจนเกศมณีและหลี่หมิงเอือมระอา และด้วยความรู้สึกผิดที่สามีมาสร้างปัญหาที่บ้านใหญ่ วันนี้เธอเลยจำเป็นต้องกลับไปที่เรือนหอ แต่มันไม่ใช่การกลับไปอยู่ด้วยกันอย่างที่อินหลงหวัง แต่คือการกลับไปเก็บ ของและยื่นใบหย่าต่างหาก ในเมื่อเรื่องทุกอย่างจบลงแล้ว ก็คงถึงเวลาในการทำงานของสัญญาข้อที่หนึ่งเสียที

เธอร้องไห้โฮออกมาอย่างพังทลาย "ฮั่วจินเฉิน ฉันไม่ต้องการชีวิตห่วยๆ ของคุณ ฉันอยากให้คุณมีชีวิตอยู่!" "ข้อตกลงการหย่าผมเซ็นชื่อเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวหวังน่าจะเอาไปส่งมอบให้คุณเอง เสิ่นชู... ผมรักคุณนะ เพราะงั้นผมคืนอิสระให้กับคุณ"

ข้อที่ห้า หากคลอดเด็กแล้ว ฝ่ายหญิงต้องเซ็นยินยอมยกลูกให้สามีดูแลแต่เพียงผู้เดียว ห้ามมีข้อคัดค้าน ข้อที่หก ฝ่ายหญิงต้องทำการตัดการติดต่อทุกช่องทางกับตระกูลฤทธิ์ศิลา หากไม่ยอมจากไปหรือกลับมาสร้างความวุ่นวายหรือความไม่สบายใจ จะถูกยื่นฟ้องศาลทันที’

ซินหงเอ่ยร้องขอด้วยความอ้อนวอน ไม่ใช่เพราะคิดถึงลูก แต่เธอพยายามหาข้ออ้างเพื่อกลับไปบ้านอดีตสามี เพื่อจะขอคืนดีกับเขา แต่ต้องรอจังหวะและเวลาเสียก่อน รอให้เขาหายโกรธเถอะ “อย่าเลย มันไม่เหมาะหรอก เราหย่ากันแล้ว” หลี่เหวินเสียนพูดจบก็เดินจากมาพร้อมสองพี่น้องบ้านโจว

ฉือหว่านหัวเราะเบาๆ “คุณสั่งให้ฉันกลับมา ฉันก็ต้องกลับงั้นเหรอ? เราหย่ากันแล้ว ใครจะมาทำตามใจคุณอีกล่ะ!” ฮั่วซือหานกัดฟันแน่น “เรื่องเหตุผลการหย่า ฉันจะให้เธอโอกาสเขียนใหม่อีกครั้ง!”

“เหอตี้คะ ถ้าสามีเสียชีวิต และสะใภ้ต้องการออกไปจากที่นี่พร้อมกับลูก ในข้อกฎหมายว่าไว้ยังไงบ้างหรือคะ” “อืมเท่าที่ผมจำได้ พวกเธอสามารถออกไปได้ทุกเวลา และคนจากครอบครัวสามีไม่สามรถเรียกร้องสิทธ์อะไรทั้งนั้น ถ้าฝ่าฝืนมีโทษ ต้องไปใช้แรงงานเป็นเวลาสามปีครับ” อันนี้คือเรื่องจริ ง เหอตี้ไม่ได้พูดโกหกแค่มีคนส่วนน้อยเท่านั้นที่รู้

ลวี่ซิงฟาชี้ไปที่ฉินเย่ว์โหรวแล้วพูด “ขาของนางถูกเฉินฝานทุบตีจนหัก กระทั่งทุกวันนี้ยังไม่หายดี” เช่นเดียวกับการห้ามซื้อขายภรรยา กฎหมายต้าซิ่ง สามีห้ามทุบตีภรรยาโดยไร้เหตุผล

ตู้หลิงอ้าปากจะเถียง ทว่าสีหน้าดุดันของสามีทำให้ถ้อยคำทั้งหมดถูกกลืนลงท้องทันที “พอเสียที! ต่อจากนี้ไป เจ้าเลิกยุ่งกับนางอย่างเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นข้าจะหย่ากับเจ้า!”

"ข้าแน่ใจ นางเคยขอใบหย่าจากข้าเพื่อกลับชนบท นางบอกว่าที่นั่นไม่ต้องดูสีหน้าใคร อยากทำสิ่งใดนางก็จะทำ" แต่มู่หรงเยี่ยนไม่ได้เอ่ยออกไปว่าเมียบอกจะหาสามีใหม่เป็นนายพราน จะได้มีเนื้อกินทุกวันไม่ต้องกินข้าววันละมื้อแถมยังมีแต่น้ำข้าวกับผักดอง ไม่ได้ หากเขาตามหานาง หากช้าไปแ ล้วนางเกิดไปหาสามีใหม่จริงๆเขาจะทำเช่นไร

"ฮึ! ฉันไม่มีทางให้ลูกสาวกลับไปทนอยู่กับแกหรอก" ลูกไม่เคยบอกว่าทนกับอะไร ไม่เคยเล่าในสิ่งที่ถูกกระทำ แต่คนเป็นพ่อเจ็บแค้น แค่ทิพย์อาภาบอกว่าสามีขอหย่า ขนของกลับบ้านกอดมารดาร้องไห้ นั่นก็เพียงพอแล้วที่จะไม่ปล่อยให้ลูกสาวกลับไปผู้ชายคนนี้