หลังฉันขอหย่า สามีเย็นชาก็เลิกเก๊ก Novels & Stories

ฉันไม่ได้เอ่ยถามอะไร เจียงเจ๋อเหยียนถึงกับโพสต์รูปคู่รักพร้อมเขียนข้อความว่า ‘บันทึกทุกช่วงเวลาที่เธอเขินอาย’ ตั้งแต่วันที่สองที่พวกเรายื่นเรื่องขอหย่า จะเป็นการแก้เผ็ดที่ฉันขอหย่าก็ดี หรือเป็นอย่างอื่นก็ช่าง ฉันไม่รู้หรอก แต่ใจของเขาน่ะเป็นอื่นไปนานแล้ว ฉันเดินไปนั่งที่เบาะด้า นหลังอย่างเข้าใจ “ฉันนั่งข้างหลังนะ”

"ฉันมีชายชู้ก็คงไม่แปลกหรอกในเมื่อมาอยู่ในบ้านหลังนี้แต่ไม่มีสามีคอยเคียงข้าง สามีไม่เคยสนใจใยดีไม่รู้ว่าภรรยาของตัวเองอยู่กินอย่างไรกลับมาครั้งนี้ก็ดีแล้วฉันเองก็มีเรื่องอยากจะพูดกับคุณให้มันจบลงวันนี้ เราหย่ากันเถอะฉันไม่อยากอยู่ที่บ้านหลังนี้อีกต่อไป " เฉาจื่อชะงักเล็กน ้อยที่จู่ ๆ ได้ยินสิ่งที่เธอพูดออกมาเมื่อครู่ เขาคิดมาโดยตลอดว่าจะพูดอย่างไรให้เธอยอมหย่าแต่ไม่คิดเลยว่าการกลับมาครั้งนี้เธอจะเป็นคนขอเขาหย่าเอง

อารยากลั้นใจถามออกไป ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของเพื่อน แต่ครั้งนี้เธอกลับรู้สึกอยากรู้เป็นพิเศษ “ก็ดีนะ ดีมากๆเลยละ” “อ่า ไอซ์ดีใจด้วยนะ” “หึ! ให้มันจริงเถอะย่ะ ว่าแต่ไอซ์ล่ะ กับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าสามี ไม่หย่ากันแล้วสิ” “ก็ใช่จ๊ะ ไอซ์กับเสี่ยไม่หย่ากันแล้ว”

“กระหม่อมขอหย่าขาดจากไป๋ลี่เยว่” สิ้นคำกล่าว บรรยากาศในท้องพระโรงก็ราวกับถูกกระแสลมเย็นยะเยือกพัดผ่าน

ตะเบ็งเสียงกร้าว “คุณพูดกับฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน อีพิ้งค์มันฟ้องอะไรคุณ คุณถึงขอหย่ากับฉัน บอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ มันเป่าหูคุณมาใช่ไหม ตอบฉันมาสิ” ตะคอกถามเสียงดัง พลางเขย่าไหล่ของสามีอย่างบ้าคลั่ง ความสุขสบายที่ได้รับมาตั้งแต่อยู่กับสามีมันกำลังจะจบลงแล้วงั้นเหรอ ไม่ยอม เธอจะไม่ยอมให้มันจบลง

“‍หลี่‍เจี้ยน‍หัว‍ ข้าขอหย่ากับท่าน!” ‍หญิง‍สาว‍เหยียดยิ้ม มองสามีตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาเย็นชา อดนึกย้อนกลับไปเมื่อสามปีก่อนไม่ได้

“ข้า หลี่ชิงอี ขอตัดขาดจากสวี่จื่อเหวินและตระกูลสวี่นับแต่บัดนี้เป็นต้นไป!” คำประกาศของนางทำให้ทุกคนในหมู่บ้านต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง สตรีที่ถูกสามีหย่าถือเป็นเรื่องน่าอับอายอย่างที่สุด แต่นี่กลับเป็นฝ่ายภรรยาที่ร้องขอการหย่าขาดด้วยตนเอง แถมยังกล้าทำเรื่องอย่างอุกอาจถึงเพียงนี้

" ยังไงอัยก็จะหย่ากับมึง กูตามมานี่ก็เพื่อเอาใบหย่ามาให้มึงเซ็น มึงก็เซ็นดีๆซะ เมื่อคืนกูให้โอกาสมึงง้ออัย ทำให้อัยเปลี่ยนใจแล้วแต่มึงทำไม่สำเร็จเอง " " กูบอกแล้วไงว่ากูไม่หย่า " " เอ๊ะ มึงนี่มันเป็นคนยังไงฮะ เมื่อก่อนตอนแต่งงานก็จะเป็นบ้า บ่นทุกวันจะหย่า จะหย่า ว ันนี้อัยยอมหย่าให้แล้ว มึงจะยื้อทำไม ถ้าเป็นเรื่องเงินก่อนหน้า อัยบอกกูแล้วว่าไม่เอาคืน ขอแค่หย่ากันด้วยดี ต่อไปทางใครทางมัน "

“ตอนที่คุณทำเรื่องหน้าไม่อายพวกนั้น เคยคิดถึงเรื่องที่จะเกิดขึ้นตอนนี้บ้างไหม?” “พอได้แล้ว!” ซือชิงเจ๋อตะคอกออกมา “สรุปว่าเธอต้องการอะไรถึงจะสงบลงได้เสียที?!” ซางชิวหยิบสัญญาหย่าออกมา “หย่า!”

ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นแค่นเสียงหัวเราะหยัน “สตรีที่หย่าขาดจากบ้านสามี สตรีพรรค์นี้ ข้าไม่มีวันชื่นชมเด็ดขาด” เสิ่นซื่อใช้มือยันที่วางแขนหยัดกายลุกขึ้น พลางจัดแจงอาภรณ์ให้เข้าที่ สุ้มเสียงยังคงเยือกเย็น “สิ่งที่สกุลเซี่ยกระทำ ต่อให้นางไม่เป็นฝ่ายขอหย่าขาด ลูกก็จะต้องหาทางทำให้ นางหลุดพ้นจากสกุลเซี่ยให้ได้ขอรับ”