Romans & histoires หลังถูกยึดจวน

หลังจากทำความเข้าใจและปรับตัวได้รวดเร็ว นางก็พยายามเค้นเอาความทรงจำจากร่างเก่ามาจนหมด และเข้ามาอยู่ในจวนติงได้อย่างแนบเนียน อะแฮ่ม! เป็นการกลับเข้ามาอยู่ในจวนของบ้านเดิมหลังจากถูกหย่าร้างซะด้วยนะ! บัดซบจริงๆ แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อยังมีบ้านให้กลับ อะไรก็ง่ายขึ้น

"ไปจัดการตั้งแต่ตอนนี้อย่าให้พลิกกลับได้ หมิงเอ๋อร์เจ้าก็ไปด้วย เสบียงกองทัพที่ส่งไม่ถึงกองหนุนของบิดาเจ้าให้เจ้าจัดการเอง" ทหารเริ่มเคาะประตูจวนต่างๆตามรายชื่อที่มี บรรดาขุนนางในเมืองหลวงและชาวบ้านยามนี้ก็สงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น ทหารองครักษ์และเจ้าหน้าที่กรมอาญาเดินเต็มท้อง ถนนไปหมด จวนแล้วจวนเล่าถูกจับและยึดทรัพย์ สกุลเจียงยามนี้ถูกคุมตัวอยู่กลางลานบ้าน สกุลเวินเองก็ไม่ต่างกัน เวินหนิงเอ่ยถามเผยเซียวหยวนอย่างเกรี้ยวกราด

ผู้คนเริ่มทยอยสนใจเข้ามามุง บ้างมีสายตาสอดรู้ บ้างสะใจ บ้างอยากเอาไปพูดต่อ หลิวอวี้เหวินกลับมายืนด้านหน้า น้ำเสียงอ่อนโยนขึ้นทันตาเห็น “ข้าหวังดีนะท่านพี่ จวนถูกยึด สมบัติก็ไม่เหลือ

ในตอนนั้น นางตื่นเต้นเสียจนฝ่ามือเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ เนื่องจากไม่รู้ว่าจะได้รับคำตอบเช่นไร เวลานั้น บิดานางถูกจับเข้าคุก จวนสกุลจี้เองก็โดนยึดทรัพย์ ยามต้นไม้ล้มลิงค่างต่างหนีหาย จวนสกุลจี้ซึ่งเคยมีแขกเหรื่อมาเยี่ยมเยือนไม่ขาดสาย กลับเหลือเพียงผู้คนที่คอยซ้ำเติมยามต กต่ำเท่านั้น

“ทรัพย์สิน เงินทอง โฉนดที่ดิน และหอคลังของจวนแม่ทัพกู้ทั้งหมด บัดนี้ถูกโอนมาเป็นของข้าเพื่อชดใช้สินเดิมที่พวกท่านขโมยไปจนหมดสิ้นแล้ว” นางเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนกล่าวชัดถ้อยชัดคำ “จวนแห่งนี้ เปลี่ยนเจ้าของแล้ว” ฮูหยินเฒ่ากู้กรีดร้องเสียงหลง

"ลูกเอ๋ย เจ้าเลือกเถิดว่าจะเป็นดาบให้พวกเขาต่อไป หรือจะกลับมายืนฝั่งบิดาพิการและมารดาผู้ล่วงลับ" หลังเหตุการณ์กบฏสกุลจ้าว เรื่องราวก็แพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงและเมืองข้างเคียงตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ในคืนนั้นองครักษ์หลวงจับกุมผู้บงการหลักที่เหลือรอด จวนสกุลจ้าวก็ถูกล้อมในทันที ก่อ นที่ทุกคนภายในจวนจะถูกจับกุมมายังคุกหลวง

ในขณะที่กำลังคิดหาหนทางรอดอยู่นั้น จึงไม่ทันได้สังเกตถึงการมาของใครคนหนึ่ง ซ่งกั๋วกงพาทหารหลวงเข้ามาก่อนจะมีคำสั่งให้ควบคุมตัวคนภายในจวนทั้งหมดเอาไว้ และยึดทรัพย์สินและของมีค่าทั้งหมดเข้าท้องพระคลัง "ควบคุมตัวให้หมดทุกคน อย่าให้รอดไปได้!" เสียงกรีดร้องดังสนั่น ไปทั่วจวน ท่ามกลางการยื้อยุดฉุดกระชาก ใช้เวลานับชั่วยามจึงได้แล้วเสร็จ

เมื่อหลายปีก่อนนางหยิบยืมความสุขของสตรีผู้หนึ่งมาโดยไม่ทันคิด…ยามนี้ถึงเวลาที่นางจะต้องชดใช้คืน ณ จวนสกุลซู ภายหลังจากเหตุการณ์วุ่นวายโกลาหลในวันนั้น จวนสกุลซูก็กลับคืนสู่ความสงบราบรื่นอีกครั้ง

กระบวนการนี้ยากลำบากยิ่งนัก ทว่าไม่ได้ยากเหมือนอย่างที่เฉินฝานคิดไว้ เหมืองทองคำของเตียนตูถูกยึดกลายเป็นของส่วนกลาง หลังจากเลือกผู้รับผิดชอบดูแลเตียนตูเสร็จ พวกเฉินฝานก็ต้องกลับแล้ว

มันก็คงมีเหตุผลไม่มากที่ทำให้จวนถูกยึดคืนสู่ราชสำนักและปล่อยให้ร้างไร้ผู้คนอยู่อาศัยเช่นนี้ หนึ่งในนั้นคือตายหมด… นางหันขวับไปจ้องหน้าเหยียนอี้ทันที สีหน้าตื่นตระหนกเล็กน้อย “ยะ… อย่าบอกนะว่าพวกเขาต้องโทษประหาร ตายยกบ้าน จนจวนถูกราชสำนักยึดคืนเช่นนี้?”