Romans & histoires หลังถูกยึดจวน

หนานกงโจวตะลึง “เรื่องนี้ เจ้าก็รู้ด้วย” เย่ซูเซียวผงกศีรษะ “เรื่องพวกนี้ ข้ามารู้ในภายหลัง ที่ข้ายังอยู่ในเมืองหลวง” “เจ้าไม่แค้นหรือข้ารึ!” “หมายถึง เรื่องที่ท่านพาคนไปยึดจวนสกุลชุยน่ะหรือ”

งแท้จริง คืนร่วมเตียง หลังเหตุการณ์ซูเหมยหรงถูกขับออกจากเมืองหลวง จวนแม่ทัพกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง ความกดดันที่ปกคลุมทั้งสองมาหลายเดือนค่อย ๆ จางหาย ผู้คนในจวนต่างมีรอยยิ้มมากขึ้น เพราะต่างรู้ดีว่าฮูหยินและแม่ทัพไม่ได้เป็นเพียงสามีภรรยาตามพระราชโองการอีกต่อไป หากแต่ต่างเปิดใจให้กันอย่างแท้จริง

“อ๋อ เมื่อวานนี้ท่านอ๋องคงจะดื่มมากจนเกิดเรื่องผิดพลาด คุณหนูจ้าวจื่อก็เลยรับปิ่นคืนจากข้าไปแล้วเพคะ” ปลายเท้าของกวนจิ้งอ๋องหมุนไปทางสวนสวยทันที ฉันแอบเป่าปากโล่งอก ไปๆ ซะ นางเอกรออยู่ในสวนแล้ว แต่ทว่าข้อมือที่ถูกยึดเอาไว้นี่สิ ท่านอ๋องยังจับไว้ไม่ปล่อย ฉันก็เลยถูก ลากตัวปลิวไปด้วย

ไม่นานนัก เจ้าหนี้ไม่รออีกต่อไป นางจูหมิงจึงถูกบีบให้ขายสมบัติทั้งหมดในจวน ข้าวของล้ำค่าถูกนำออกประมูลทีละชิ้น สุดท้ายจวนสกุลไป๋ที่เคยน่าเกรงขามถูกยึด เจ้าหน้าที่เข้ามาไล่พวกนางออกจากจวน นางจูหมิงและบุตรสาวที่เคยใช้ชีวิตสูงส่ง บัดนี้ไร้ที่พึ่ง ต้องพำนักอยู่ในโรงเต ี๊ยมราคาถูก

กทั้งตำแหน่งที่ต้ังของจวน หลังนี้ก็ดีมากเดินข้ามถนนไปอีกฝั่งจะเป็นจวนของขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่ฮ่องเต้พระราชทานให้ตามตำแหน่ง แต่ต่อให้จวนเหล่านั้นงดงามหรูหรากว้างใหญ่เพียงใด หากตำแหน่งนั้นเปลี่ยนคน จวนเหล่านั้นก็จะเปลี่ยนเจ้าของผู้เข้าพัก ดังนั้นจวนเหล่านั้นจึง ถือได้ว่าเป็นของหลวง ไม่เหมือนจวนหลังนี้ ที่ต่อไปจะเป็นของโจวจื่อหยาตลอดไปนอกจากโจวจื่อหยาจะนำจวนไปขายให้ผู้อื่น แต่คนเหล่านี้ไม่มีความคิดจะขายจวนหลังนี้เพื่อนำเงินมาใช้เลยสักนิด'

เพราะของหลายชิ้นที่อยู่ตรงหน้า…เดิมทีเคยอยู่ในจวนอ๋องเซียวถูกยึดไปหลังคดีกบฏ และตอนนี้กลับกลายเป็นของประดับบารมีของคนอื่นกรามของเขาค่อยๆ ขบแน่น

“เช่นนั้นก็ประกาศออกไปว่าเป็นการเข้าใจผิดกัน ส่วนฮูหยินใหญ่ให้เก็บตัวสำนึกตนอยู่ในเรือน การดูแลจวนช่วงนี้ก็ให้พ่อบ้านกับคุณหนูใหญ่ช่วยกันจัดการไปก่อน พ่อบ้านไปเอาสมุดบัญชีที่เรือนฮูหยินใหญ่มาด้วย” ฮูหยินใหญ่ได้ฟังถึงกับชะงักไป นี่เท่ากับตนถูกยึดอำนาจในจวนไปทั้ง หมด แถมยังถูกกักบริเวณแบบไม่มีกำหนด ทั้งหมดนั้นเพียงเพราะบุตรสาวของอดีตฮูหยินใหญ่นั่นคนเดียว

สำนักงานใหญ่ไม่ได้จัดจวนที่อื่นให้ มันเป็นจวนที่เอาไว้พักอาศัยอยู่หลังจากแต่งงานกับจัวต้วนหยาง แน่นอนว่ามันไม่ดีเท่าจวนของตระกูลจั๋วหรอก แต่อย่างน้อยมันก็เป็นสถานที่ของตัวเอง แม้ว่าในจวนหลังนี้ ความทรงจำของจั๋วซือหรานที่เกี่ยวกับชีวิตอย่างน่าสงสารของครึ่งหลังชีวิตของ เจ้าของร่างเดิมอาจปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราว

จางฮวาฮ่าวทั้งกลัวทั้งกดดัน ทุกอย่างผิดที่ ผิดเวลาไปหมด อีกทั้งครอบครัวนางก็ถูกกุมขังในฐานะกบฏ แต่นางโชคดีหน่อย ไม่รู้ว่าบิดากล่าวอะไรออกไปถึงทำให้ซือจื๋อที่ยืนเบื้องหน้านาง ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือได้ “สมบัติของท่านไม่อาจนำมาได้ เพราะทางการต้องยึดเข้าคลังหลวงทั้ง หมด” จิ้นฝานกล่าว

ภายหลังขุนนางที่เหลือทยอยเดินออกจากท้องพระโรง ใต้เท้าไป๋ได้พูดคุยกับฝูอวิ้นมู่เล็กน้อยก่อนจะแยกกันไป ถือว่าในตอนนี้ใต้เท้าไป๋ได้ยกภูเขาออกจากอกแล้ว และไม่ต้องกลัวว่าเส้าเหยี่ยนเสียงจะมาวุ่นวายกับบุตรสาวของตนอีก ทางด้านจวนขุนนางที่ร่วมมือกับอดีตเสนาบดีเส้า ก็ถูกทหารเข้า ไปจับกุมตัวคนในตระกูลและตรวจค้นยึดทรัพย์สินได้จำนวนมาก จะมีเพียงจวนตระกูลเส้าที่ห้องคลังแทบจะว่างเปล่า เพราะเงินทองที่มีนำไปสนับสนุนองค์ชายรองจนหมด