Romans & histoires หลังถูกยึดจวน

“จวนจิ้งอันโหวถูกล้อมแล้วเจ้าค่ะ!” “อะไรนะ!” ถ้วยชาในมือเวินหลันตกลงพื้น เพล้ง! “ซื่อจื่อเล่า” “ถูกจับตัวไปแล้วเจ้าค่ะ” ใบหน้าของเวินหลันไร้สีเลือด “เป็นไปไม่ได้”

จวนอ๋องเจ็ด หลังจากถูกกักบริเวณนั้น วันวานชีวิตของฉินเหยี่ยนเย่ว์พลันดำเนินไปอย่างยากลำบาก

หลังจากที่พ่อแม่ของนางเสีย ทรัพย์สินของครอบครัวถูกยึดครองโดยญาติของนาง นางมาเหมืองหลวงเพื่อขอที่พึ่งจากคู่หมั้นของนางเพื่อหาที่ซุกหัวนอนเท่านั้น แต่หลังนางเข้าไปในจวนหซู่ นางก็ถูกกักบริเวณในบ้านและไม่สามารถออกไปได้

เขากล่าวพลางดึงมือนางมากอบกุมก่อนจะจุมพิตลงบนหลังมือนาง “ลองทำอีกสิเจ้าคะ ต่อให้แต่งเข้าตำหนักท่านแล้วข้าก็จะรีบเก็บของกลับจวนฟ่าน”

งฎีการ้องเรียนมาถึงเจิ้น อย่าให้สืบจนพบว่ามีผู้ใดร่วมมือกับคนชั่วช้าอย่างกวนซีเฉิงบ้าง เจิ้นจะทรมานจนต้องร้องขอความตายแน่นอน ประกาศคำสั่งจากเจิ้นออกไปปลดกวนซีเฉิงออกจากการเป็นขุนนาง จับกุมตัวเข้าคุกหลวงโดยไม่ให้เห็นเดือดเห็นตะวันตลอดชีวิต และนำทหารไปยึดทรัพย์ทั้ง หมดรวมถึงกิจการต่าง ๆ รวมถึงจวนหลังใหญ่นั่นด้วย จากนั้นนำเงินทั้งหมดกลับไปเยียวยาช่วยเหลือ ชาวบ้านที่ต้องทนทุกข์กับความอยุติธรรมนี้ หากทรัพย์สินที่ยึดมาทั้งหมดยังไม่พอจงขายจวนหลังนั้นเสีย เพื่อนำเงินที่ได้ไปมอบแก่ชาวบ้านต่อไป”

พวกเขาล้วนเป็นบ่าวในจวนของเยียนอ๋อง เมื่อจวนถูกยึดทรัพย์ ก็ทำเอาทุกคนในจวนตั้งตัวกันไม่ทัน ฮูหยินใหญ่ก็ยังไม่ทันได้สั่งปลดบ่าวเหล่านี้ พวกเขาจึงต้องติดตามมาด้วย

ต่อมาเขายังสืบรู้อีกว่า แม่ทัพผู้นั้นถูกยึดป้ายประจำตำแหน่งไป ทำให้ไร้เขี้ยวเล็บอย่างน่าสมเพช เขาจึงโน้มน้าวเหม่ยฮว๋าให้หลงกล ในแผนการยึดครองจวนแห่งนี้ โดยการให้เหม่ยฮว๋าสั่งการให้คนไปลอบสังหารหยวนจง เมื่อสามีตายสมบัติย่อมตกเป็นของภรรยา หรงชางก็แค่เพียงรอ เวลาเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ของผู้อื่นอย่างใจเย็น สุดท้ายจวนแม่ทัพหยวนก็เป็นอย่างที่เห็น

ดเสียงซุบซิบ ย่อมไม่มีใครเชื่อนางอยู่แล้ว “ข้าจะหนีไปกับบุรุษใดได้เล่า ในเมื่อข้าถูกขังเอาไว้ในจวนตลอดนับตั้งแต่ท่านพ่อจากมา อีกทั้ง...หลังจากเสิ่นซื่อกับน้องรองออกเดินทาง พ่อบ้านของจวนหยวนซื่อโหวก็ยึดอำนาจในจวน ไม่ให้ข้าวข้ากิน ไม่ตามหมอมารักษาอาการป่วย ข้าวของของข้าถูก สาวใช้ขโมย เบี้ยหวัดของจวนถูกเขายักยอก ยังไม่พอข้ายังเคยถูกเขาตีอีกด้วย” หญิงสาวเสียงสั่น

มิใช่เพียงจวนฉีกั๋วกงเท่านั้น บรรดาจวนที่มีคนในตระกูลเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้ ครั้นได้ยินพระราชโองการของฮ่องเต้ฉงเซิ่ง ต่างก็หาหนทางที่จะได้พบหน้าญาติพี่น้องเป็นครั้งสุดท้าย ยกเว้นก็แต่จวนเหลียน ยามนี้จวนเหลียนถูกยึดทรัพย์ รองเสนาบดีเหลียนก็ถูกงดเบี้ยหวัดเป็นเวล าสามปี

“ของเท่าที่จัดเรียงไว้ในห้องลับก็น่าจะพอให้คนพวกนั้นพอใจ แต่ของที่ท่านพ่อกับท่านแม่หวงแหน ข้าจำต้องเก็บให้มิดชิด” “คุณหนูเจ้าคะ ข้าเคยได้ยินว่าหากโดนโทษกบฏจวนจะต้องถูกยึดมิใช่หรือ ถ้าหากทางยึดจวนของเราไว้จะทำเช่นใดเจ้าคะ” “เจ้าไม่ต้องห่วง ข้าไม่ปล่อยให้เขายึดจวนสกุลกู้ไ ด้แน่”