หวาดระแวง Novels & Stories

จากแขนกำยำอย่างไม่รู้ตัว คนที่ตกเป็นเป้าสายตาเริ่มรู้สึกตัวจึงหันไปมองแล้วก็รู้ว่าใครกำลังมองมายังตนเอง เท้าเล็กๆ ชะงักลง ใบหน้าสวยหวานที่หม่นหมองดูเย็นชาขึ้น แววตาแห้งผากหมางเมิน ทั้งยังทำท่าเหมือนจะเดินเลี่ยงไปอีกทางด้วย ทำให้ตติยะขยับตัว แต่เสียงของภรวีรั้งเข าไว้

เอวหนากระเด้าหมุนควงเอวเป็นวงกลม จากนั้นเน้นกระแทกตอกอัดใส่ร่องเสียวรัวเร็วแรงต่อเนื่องไม่หยุดยั้ง "ฮ่าก ฮ่าก แตกแล้ว ที่รัก แตกแล้ว"ร่างหนาหายเข้าออกทางปากหอยเหนื่อย

ดังระงมสู้ลมระเบียง "ซี้ดดดด! ปากโคตรดีเลยมึง! ดูดควยกูแน่นฉิบหาย! เลียหัวมันรัวๆ เลยอีตัวดี!" ภีมเกร็งหน้าท้อง สบถครางเสียงหลง มือหนากระชากผมยาวสลวยสับเอวกระแทกควยเข้าปากเธอเน้นๆ "อั่ก! อั่ก! อื๊อออ!" "กูจะแตกแล้วมึง! กลืนน้ำกูเข้าไปให้หมดอย่าให้เหลือแม้นิดเดีย ว!"

น้ำขิงยืนยิ้มแป้น เธออยากเห็นตอนนักรบเปิดของขวัญ เธออยากเห็นว่าเขาชอบของที่เธอซื้อให้เขาไหม มันเป็นความสุขเล็กๆ ของคนแอบรัก "ว้าว รู้ได้ไงว่าพี่กำลังอยากได้ " เมื่อเปิดกล่องของขวัญแล้วเห็นสิ่งที่อยู่ในกล่องของขวัญคือ หมวกกันน็อกรุ่นใหม่ล่าสุด เป็นรุ่นที่เขาชอบแ ละคิดไว้ว่าจะซื้อมาไว้ประดับหัวเวลาขับรถอยู่พอดี

​เลือดลมสูบฉีดร้อนวูบวาบจนหน้าแดงก่ำ ​“เอ๋างั้นก็เข้าใจผิดมาตลอดน่ะสิ ว่าชื่อเจ๊มีดอกอยู่ในนั้นด้วยก็เห็นชอบทำตัวดอกๆ ไม่ใช่เหรอ” ​“ไอ้ภาค ปากยิ่งกว่ากะเทยอีกอะ หูย ปากร้ายใจร้าย ว่าเจ๊ลงคอ” เจ๊จิกทำตาปริบๆ เข้าสู่โหมดดราม่า ถึงจะไม่ค่อยชอบหน้า อิจฉาทีมของภ าคพลกับณรินทร์ ว่าช่างทำงานเข้าขากันมาก ยอดก็ทำพุ่งทะลุ เกินหน้าเกินตาเพื่อน

ยามที่เขาขยับเคลื่อนไหว ช่วงไหล่แกร่งหนาจึงเสียดสีคลึงเคล้าลงบนจุดที่ไวต่อสัมผัสที่สุดอย่างเน้นย้ำและหนักหน่วง "อ๊า... อื้อ..." ฉันกักเก็บมันไว้ไม่ไหวอีกต่อไป เสียงครางเครืออันแสนน่าอับอายเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปาก ระลอกคลื่นที่กระเพื่อมไหวช่วยบดบังเสียงชวนวาบหวามนี้เอาไว้

บาดแผลของเขากำลังปริ เสียงกรีดร้องของม้าดังขึ้นเบื้องหลัง หลี่จื่อเว่ยดิ้นรนอย่างตื่นตระหนก ปากก็พร่ำตะโกนว่าให้เขาช่วยนางที่กำลังตั้งครรภ์ เว่ยเสวียนพยายามดึงพวกนางขึ้นพร้อมกัน แต่สายตาของเขาเหลือบไปเห็นมือเกาทัณฑ์มากมายที่ขยับเข้ามาใกล้ ระยะของศรที่พุ่งเข้ามาเริ ่มเล็งไปยังคนที่ห้อยอยู่ใต้สะพานเชือก

ขากำยำสองข้างย่อลงเล็กน้อยเพื่อให้อยู่ในระดับที่เหมาะสม ส่วนมังกรที่มีขนาดมหึมาก็กำลังดื่มด่ำน้ำในถ้ำสวรรค์อย่างสุขสันต์ แม้จะเป็นรอบที่สองเจ้าของร่างกำยำก็ยังคงขยับสะโพกเป็นจังหวะรักอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย เสียงครางเปล่งออกมาตามจังหวะที่ถูกกระแทกตัวตนเข้าไป รสิตาเสีย วจนต้องจิกเล็บไปบนหลังของรณกรเพื่อระบายอยู่หลายครั้ง แม้ร่างกายจะเปียกไปด้วยน้ำจากฝักบัว แต่ก็ไม่ได้ช่วยดับไฟสวาทของพวกเขาทั้งสองลงได้เลย

ไคเรนครางชื่อของหญิงสาวที่ตัวเองรอคอยและยังรักไม่เปลี่ยนแปลงออกมาพร้อมกับน้ำกามสีขุ่นได้ถูกปล่อยเข้าไปอยู่ในถุงป้องกันยี่ห้อดัง ณิชที่ได้ยินเขาเอ่ยคำว่าเค้กออกมาก็นึกสงสัย แต่ก็ไม่ได้สนใจว่าเค้กที่เขาพึมพำออกมานั้นคือใคร

ชิงล่วนรีบถลาเข้ามาประคอง ไป๋เยว่โบกมือห้าม นางหอบหายใจหนักหน่วง ดวงตาที่เคยดุดันแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวลึกซึ้ง นางค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองม่อซางที่เดินลากขาเจ็บๆ เข้ามาหา "เสี่ยวฮวา..." เสียงของนางสั่นเครือ แหบพร่า "พวกมันไม่เชื่อข้าหรอก... ข้าเห็นสายตาพวกมัน"