หัวใจในลมหนาว นิยาย & เรื่องราว

ที่ลมหนาวกำลังเรียนอยู่มัธยมศึกษาปีที่หก ซึ่งเป็นโรงเรียนหญิงประจำจังหวัด แม้เวลาจะผ่านมานานแค่ไหน ลมหนาวก็ไม่เคยลืมน่านฟ้าเลย หญิงสาวปักใจรักชายหนุ่มตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้..รู้แต่ว่ามันเป็นความรักความผูกพันที่มีมาตั้งแต่เด็กๆ ทุกวันนี้หญิงสาวก็ยังคงรอคอยท ี่จะได้พบกับชายหนุ่ม ตอนเด็กๆ เธอรู้ตัวดีว่าทำตัวไม่น่ารัก เอาแต่ใจ แต่ตอนนี้เธอเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้ว เธอก็ได้แต่หวังว่าสักวันน่านฟ้าจะกลับมาหาเธอ

ดวงตากลมโตเบิกกว้างเธอหยุดร้องไห้อย่างอัตโนมัติ สองสายตาจดจ้องมองกัน จ้องลึกเข้าไปข้างในที่มันมีแต่ความว่างเปล่า “อุ๊บ” ดวงตากลมโตคู่นั้นเบิกกว้างเป็นเท่าตัว เมื่อกลีบปากอุ่นแตะลงที่ริมฝีปากบางที่เย็นเฉียบ สั่นระริกด้วยความหนาวจากสายฝนที่โปรยปราย

เสียงร้องครวญครางด้วยความสุขสมของสามีภรรยาดังสนั่นคับห้องนอน ไฟรักแผดเผาหัวใจทั้งคู่จนหลอมละลายกลายเป็นเสมือนคนคนเดียวกัน ความรักที่บริสุทธิ์ถูกปลูกขึ้นด้วยไอฝนที่ชุ่มฉ่ำ และต้นรักคงจะแข็งแรงไปตลอดกาลหากถูกรดน้ำพรวนด้วยดินแห่งความเข้าใจในทุกเมื่อเชื่อวัน อวส าน ติดตามเรื่องของ คิมหันต์และต้นตาลในนิยายเรื่อง ‘ดวงใจทมิฬ’ ค่ะ

ดาวนิลเลื่อนมือขึ้นไปที่อกด้านซ้าย พื้นหัวใจที่เคยแห้งผากและเย็นเฉียบราวกับเต้นอยู่ในฤดูหนาวที่ยาวนานไม่รู้จักจบสิ้น วันหนึ่งก้อนเนื้อก้อนนี้ถูกโอบกอดโดยอ้อมอกที่อบอุ่นยิ่งกว่าแสงแดดในยามสาย วงแขนที่พาความ ชุ่มฉ่ำและสีสันของฤดูกาลต่าง ๆ มาให้รู้จัก มีสายลมที่เบ าสบายหมุนวนล้อมหัวใจ และมันก็หอบเอาเมล็ดพันธุ์เล็ก ๆ มาหย่อนไว้อย่างเงียบเชียบ

สายฝนที่พรมลงบนผิวขาวนำพาซึ่งความเหน็บหนาวไปถึงกระดูก กระนั้นก็ยังไม่เท่ากับหัวใจที่กำลังเหน็บหนาวจากความอ้างว้างเหมือนยืนอยู่ตัวคนเดียวบนโลกใบนี้ ไม่มีคนเห็นความเสียใจและหยาดน้ำตา ไม่มีคนได้ยินเสียงสะอื้นไห้ด้วยความเศร้าโศก

อ้อเลย ถึงบางอ้อทันที “ไอ้ลมหนาวคือพี่มึง?” “ครับ ผมเป็นน้องชายคนเดียวเลย” เออ! ก็เป็นพวกเดียวกันเลยนะที่เป็นมารหัวใจ ไอ้ลมหนาวก็ตัวดี ตอนแรกเลยมันตามจีบของขวัญ เมียไอ้องศา จำได้ว่าตอนนั้นมันชอบของขวัญมาก ไอ้ลมหนาวพี่มันนี่แหละทำเพื่อนกูเกือบเสียหลัก เมียมันเกือบทิ้งมันก็เพรา ะไอ้ลมหนาวนี่แหละ ตัวดีเลย!

ตัดสินใจออกมารับลมบริเวณสวนลอยของโรงพยาบาลเงียบๆเพียงลำพัง ‘ชั่วชีวิตนี้...เธอจะมีโอกาสได้รับสายตาแบบนั้นบ้างไหม’ เสียงรำพันที่ดังก้องในหัวใจทำให้คนที่ยืนรับสายลมยามเย็นที่พัดผ่านต้องแค่นยิ้มออกมาอย่างง่ายดาย เมื่อความรักที่มีพังพินาศลงอย่างไร้หนทางซ่อมแซม แล้วเหตุใดเ ธอจึงยังคาดหวังความรักจากคนไร้หัวใจเช่นมารุตไม่จางไป...ในโลกใบนี้ คงไม่มีใครโง่เขลาเช่นเธออีกแล้ว!

“ลมศึกพัดผ่านฟ้าเย็น นักรบยืนเด่นกลางเงาภูผา ดาบหนึ่งส่องแสงจันทรา ใจมั่นไม่หวั่นภัยมา” “สมกับเป็นนักรบเสียจริง แม้กระทั่งแต่งกลอน ท่านก็ยังเอ่ยถึงการรบ อีกทั้งวาจายังคมคายอีกหนา” ฟางเฟย กล่าวชมเติ้งจ้าว

‘งามยอมเป็นของคุณ’ ตะวันขบกรามแน่น แก่นกายของเขาร้อนผ่าวและขยายใหญ่อย่างน่าอาย หากลึกในใจยังสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง เขาจัดเป็นผู้ชายประเภทที่หัวใจอ่อนไหวต่อความงดงามของเรือนร่างผู้หญิง แต่คนที่สวยหยาดฟ้ามาดินที่ยืนอยู่ตรงหน้าคือคนที่เขาเกลียด ‘แน่ใจแล้วหรือ’ คิด ว่าทำแบบนี้แล้วจะทำให้ความเกลียดในใจเขามันน้อยลงหรืออย่างไร นั่นคือสิ่งที่ฟ้างามไม่แน่ใจเลย แต่เธอก็ยอมแลกทุกอย่างได้ แม้โอกาสจะมีเพียงน้อยนิด

ไม่ว่าจะอากาศที่เย็นไม่ถึงขั้นหนาว หรือแม้แต่ท้องฟ้าที่พระอาทิตย์กำลังลับตาไป ไม่มีไอความหนาว ไม่มีฝนที่ตั้งเคล้า มีแค่ใจนฃแหลกเหลวของฉันเท่านั้นที่ดูเหมือนว่ามันทั้งหนาวเหน็บและมืดหม่นเสียเหลือเกิน