องค์หญิงสีชาด Novels & Stories

คนที่ตั้งชื่อนี้ ต้องศรัทธาในพระพุทธมากแน่นอน แต่ก็ไพเราะดี “ท่านที่สวมกระโปรงสีน้ำเงินคือองค์หญิงรองตงฟางหลิงซาน” “ท่านที่สวมกระโปรงสีม่วงคือองค์หญิงสาม ตงฟางหัวเซิง” เฟิ่งเชียนอวี่มองแล้วมองอีก “มีองค์หญิงห้าท่านไม่ใช่หรือ? เหตุใดจึงมีแค่สามท่าน”

ชั่วเวลาเพียงก้านธูป องค์หญิงใหญ่ทรงสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวพลิ้วไหว สายลมทะเลอันบ้าคลั่งพัดโชยผ่าน ขับเน้นทรวดทรงของนางออกมาอย่างเด่นชัด งดงามเย้ายวนใจยิ่งนัก เหล่าโจรสลัดแคว้นโวกั๋วผู้ไร้สังกัดก้าวขึ้นสู่ดาดฟ้าเรือ เมื่อเห็นองค์หญิงใหญ่ในอิริยาบถเช่นนี้ ต่างก็เกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นในใจ

'ไทเฮา' หญิงชราผู้ทรงอำนาจที่สุดในฝ่ายใน ผมสีดอกเลาถูกเกล้าไว้อย่างเรียบร้อย สวมชุดทรงศีลสีน้ำตาลเข้ม ใบหน้าแม้จะมีริ้วรอยตามวัยแต่ยังคงเค้าความงามและความเคร่งขรึม นางคือนางพญาผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวในวังหลังมาอย่างโชกโชน และเกลียดความวุ่นวายที่สุด "ซูเอ๋อร์ ถ วายพระพรเสด็จป้าเพคะ" หลิวกุ้ยเฟยเดินเข่าเข้ามา คุกเข่าลงอย่างนอบน้อม ใบหน้าเศร้าสร้อยราวกับดอกไม้ที่ถูกพายุฝนกระหน่ำ

หญิงสาวในชุดสีชมพูมองฉู่เนี่ยนซีด้วยสีหน้ารังเกียจ ฉู่เนี่ยนซีขมวดคิ้ว ตามความทรงจำของนาง สตรีที่อยู่ตรงหน้าคือองค์หญิงห้าขององค์จักรพรรดิ เย่เซวียนเล่อ ซึ่งเป็นพระธิดาที่เกิดจากฮองเฮา นางมีนิสัยบ้าอำนาจ แต่เนื่องด้วยชาติกำเนิด นางจึงได้รับความรักความ� �ปรดปรานอยู่เสมอ

ดวงตาสีดำขลับจ้องลึกกวาดมองสตรีตรงหน้า นางมีเคล้าลางความงามอย่างหาที่ติไม่ได้ ทั้งเส้นผมดำขลับเงางาม ดวงหน้าเรียวเล็กเรียวจิ้มลิ้มดวงตาเรียวสองชั้นทั้งจมูกโด่งรั้นรับกับริมฝีปากบางรูปกระจับสีชาดราวกับเป็นตุ๊กตาเคลือบชั้นดที่หากไม่ถนอมก็จะแตกหักได้ง่ายๆ ภายใต้อาภรณ์ สีดำเนินอกอวบอูมล้นทะลักอวดผิวขาวเนียนดั่งหยกมันแพะ เอวเล็กคอดกิ่วสะโพกผายกระโปรงยาวทำจากผ้าผืนบางจนเห็นเรียวยางามรำไร 'โจวซ่งเหริน'กลืนน้ำลายดังเอือก เขาจ้องนางไม่วางตาร่างกายร้อนผ่าวแทบจะทันทีที่เห็นสายตาของนางจ้องมองมาที่ตน

สตรีวัยกลางคนท่าทางสูงศักดิ์สง่างาม สวมชุดกระโปรงดอกกุหลาบสีแดงพร้อมแถบคาดศีรษะสีทอง ผู้นั่งอยู่ตรงตำแหน่งประธานคือซูเฟย ซึ่งเป็นตำแหน่งพระชายาลำดับที่สอง โดยมีสตรีสองนางยืนอยู่ข้างหลัง สตรีนางหนึ่งสวมชุดกระโปรงสีชมพูอมเหลืองอันงดงามหรูหรา ทั้งยังมีด วงหน้างามล้ำเลิศเปี่ยมชีวิตชีวา

เส้นผมที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวของนางถูกรวบขึ้นสูงไว้บนศีรษะ ชุดยาวนั้นเป็นแบบของบุรุษ สีขาวบริสุทธิ์ไร้ตำหนิ องค์หญิงใหญ่มิได้สวมเครื่องประดับใด ๆ เลย นางปรากฏกายอย่างเรียบง่ายเพียงเท่านี้

องค์หญิงมู่หรงเหยียน ในชุดผ้าไหมสีแดงเพลิงปักดิ้นทองลายหงส์ ขับผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นสะดุดตา นางนั่งสง่าผ่าเผย บรรจงชงชาด้วยท่วงท่าที่งดงามอ่อนช้อย นางรินชาสีอำพันส่งกลิ่นหอมกรุ่นใส่จอกกระเบื้องเคลือบใบจิ๋ว แล้วยื่นส่งให้บุรุษตรงหน้าด้วยรอยยิ้มหวานเชื่อมที่บุรุษ ทั่วหล้าต่างใฝ่ฝัน

ไม่บอกก็รู้ว่าหัวข้อในการซุบซิบวันนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เนื่องจากสายตาทุกคู่กำลังจ้องตรงมายังนาง ก่อนละสายตาไปมององค์หญิงผู้สูงศักดิ์ แม้แต่ลี่ฮูหยินและลี่ไห่หลันเองยังขมวดคิ้ว เกรงว่าเรื่องนี้คงมีที่มาเป็นแน่ “ข้าไม่เคยเห็นองค์หญิงมีเสื้อผ้าสีเช่นนี้มาก่อน เข้าเฝ ้าหลายครั้งก็มักจะสวมสีชมพู สีแดง ไม่ก็สีส้ม ไม่เคยเห็นทรงโปรดปรานชุดลายปักสีน้ำเงินมาก่อน”

สายตากดดันจ้องมองมาที่สตรีในชุดสีชมพูคล้ายสีของเหมยฮวาในเหมันตฤดู “เค็มมากเพคะ” องค์หญิงเข่อซิงสัมผัสได้ถึงน้ำตาที่รื้นขอบหน่วย นางต้องกลั้นมันไว้ถ้าไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่ไปกว่านี้