Novel & Cerita องค์หญิงสีชาด

นี่คงเป็นสตรีที่งดงามที่สุดในโลกที่เฉียวเนี่ยนเคยพบเห็น เพียงเห็นเรือนผมยาวสีดำขลับถูกเครื่องประดับทองเนื้อเก้าร้อยถักเป็นเปียเก้าหาง สร้อยประดับหน้าผากลูกปัดหินโมราสิบสองชั้นห้อยลงที่หว่างคิ้ว ดวงตาสีเขียวดุจมรกตงามราวภูตน้อย เย้ายวนจนคนใจสั่นหวั่นไหว แตกต่างจากบุรุษแห่ง กลุ่มชนเตอร์กิกที่มีผิวคล้ำหยาบกระด้าง องค์หญิงแห่งกลุ่มชนเตอร์กิกผู้นี้กลับขาวผ่องดังหิมะ ขับให้ริมฝีปากดูแดงสดดุจกลีบบุปผาที่ต้องการถนอม

คนที่ตั้งชื่อนี้ ต้องศรัทธาในพระพุทธมากแน่นอน แต่ก็ไพเราะดี “ท่านที่สวมกระโปรงสีน้ำเงินคือองค์หญิงรองตงฟางหลิงซาน” “ท่านที่สวมกระโปรงสีม่วงคือองค์หญิงสาม ตงฟางหัวเซิง” เฟิ่งเชียนอวี่มองแล้วมองอีก “มีองค์หญิงห้าท่านไม่ใช่หรือ? เหตุใดจึงมีแค่สามท่าน”

กุ้ยเฟยฉลองพระองค์สีชาดที่เป็นสีของภรรยาหลวงสวมใส่ได้เท่านั้น ความมุ่งมาดปรารถนาเด่นเห็นได้ชัด

ชั่วเวลาเพียงก้านธูป องค์หญิงใหญ่ทรงสวมชุดกระโปรงยาวสีขาวพลิ้วไหว สายลมทะเลอันบ้าคลั่งพัดโชยผ่าน ขับเน้นทรวดทรงของนางออกมาอย่างเด่นชัด งดงามเย้ายวนใจยิ่งนัก เหล่าโจรสลัดแคว้นโวกั๋วผู้ไร้สังกัดก้าวขึ้นสู่ดาดฟ้าเรือ เมื่อเห็นองค์หญิงใหญ่ในอิริยาบถเช่นนี้ ต่างก็เกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นในใจ

องค์หญิงมู่หรงเหยียน ในชุดผ้าไหมสีแดงเพลิงปักดิ้นทองลายหงส์ ขับผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นสะดุดตา นางนั่งสง่าผ่าเผย บรรจงชงชาด้วยท่วงท่าที่งดงามอ่อนช้อย นางรินชาสีอำพันส่งกลิ่นหอมกรุ่นใส่จอกกระเบื้องเคลือบใบจิ๋ว แล้วยื่นส่งให้บุรุษตรงหน้าด้วยรอยยิ้มหวานเชื่อมที่บุรุษ ทั่วหล้าต่างใฝ่ฝัน

ไม่บอกก็รู้ว่าหัวข้อในการซุบซิบวันนี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว เนื่องจากสายตาทุกคู่กำลังจ้องตรงมายังนาง ก่อนละสายตาไปมององค์หญิงผู้สูงศักดิ์ แม้แต่ลี่ฮูหยินและลี่ไห่หลันเองยังขมวดคิ้ว เกรงว่าเรื่องนี้คงมีที่มาเป็นแน่ “ข้าไม่เคยเห็นองค์หญิงมีเสื้อผ้าสีเช่นนี้มาก่อน เข้าเฝ ้าหลายครั้งก็มักจะสวมสีชมพู สีแดง ไม่ก็สีส้ม ไม่เคยเห็นทรงโปรดปรานชุดลายปักสีน้ำเงินมาก่อน”

สายตากดดันจ้องมองมาที่สตรีในชุดสีชมพูคล้ายสีของเหมยฮวาในเหมันตฤดู “เค็มมากเพคะ” องค์หญิงเข่อซิงสัมผัสได้ถึงน้ำตาที่รื้นขอบหน่วย นางต้องกลั้นมันไว้ถ้าไม่อยากให้เรื่องมันใหญ่ไปกว่านี้

ความเงียบในยามราตรีพาให้ความทรงจำของชาติภพที่สองย้อนกลับมา ในชาตินั้น นางถือกำเนิดขึ้นมาในฐานะ องค์หญิงเรเวน่า ออเรเลียส พระธิดาแห่งราชวงศ์ออเรเลียส ราชวงศ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเป็นราชวงศ์ที่สืบทอดพลังศักดิ์สิทธิ์แห่งแสง สายเลือดของออเรเลียสทุกพระองค์ล้ว นมีผมสีบลอนด์ดุจแสงอาทิตย์และดวงตาสีอำพันส่องประกาย

ชุดมงคลสีชาดเมื่ออยู่ในร่างระหงขององค์หญิงกงซุนหมิงจูดูสว่างไสวสะดุดตา ผ้าไหมเนื้อดีที่ทอละเอียดเงางามยามต้องแสง โดดเด่นด้วยปกเสื้อทรงสูง ตั้งตระหง่านล้อมกรอบใบหน้านวลให้ดูสูงศักดิ์ดุจพญาหงส์ ขอบปกและสาบเสื้อขลิบด้วยแถบผ้าสีทองอร่าม ปักลวดลายมงคลได้อย่างประณีตบ รรจง ลายผ้ารูปไข่มุกที่เสริมเข้าไป เมื่อยามเพ่งดูให้ดีแล้ว ประหนึ่งสามารถหยิบไข่มุกออกมาจากเปลือกหอยได้ ช่วงเอวคอดกิ่วคาดด้วยสายคาดเอวสีทองเส้นใหญ่ ประดับอัญมณีรูปดอกไม้กลางลำตัวดูอ่อนช้อยแต่ไม่อ่อนแอ สมกับเป็นสตรีที่มาจากราชวงศ์

เมื่อได้ยินรับสั่งแล้ว องค์หญิงก็มีสีหน้าที่ดีขึ้นและเดินไปนั่งที่เก้าอี้ตัวที่อยู่ข้าง ๆ ไทเฮา นางกำนัลผู้หนึ่งมารินชาให้นางอย่างเบามือ กลิ่นชาผู่เอ๋อหอมฉุยลอยขึ้นมาเตะจมูกของนาง เมื่อนึกย้อนกลับไปที่ตู้เก็บชาในตำหนัก ก็เพิ่งจะนึกออกว่าที่ตำหนักของตนไม่มีชาชนิด นี้ ด้วยความอยากรู้นางจึงยกถ้วยชาขึ้นจิบอึกหนึ่ง ความรู้สึกครั้งแรกนั้นประทับใจเป็นอย่างมาก เพราะว่าตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยดื่มชาที่รสชาติหอมหวานถึงเพียงนี้มาก่อน “นี่เรียกว่าชาอันใดหรือเพคะ” องค์หญิงถามด้วยความสงสัย