อารมณ์ครอบครัว Novels & Stories

สามคนพ่อแม่ลูกเดินไปด้วยกัน เกิดเป็นภาพอบอุ่นของครอบครัวสุขสันต์อันสมบูรณ์พูนพร้อม พวกเขาคล้ายมีกันและกัน มิพรากจาก ซิงเยว่มองตามอย่างอึดอัดใจยากควบคุมความรู้สึกอันฝังแน่นน่ากังขา

หลังจากนั้น เขมนัทต์กับครอบครัว พากันมากินอาหารที่วางอยู่เต็มโต๊ะ ด้วยบรรยากาศและเสียงดนตรี ส่งเสริมอรรถรสในการรับประทานอาหารมาก ทุกคนล้วนแล้วแต่เจริญอาหาร กินกันไปคุยกันไป หัวเราะและยิ้มร่วมด้วย ในชีวิตคนคนหนึ่งไม่ต้องการอะไรมาก ขอแค่มีครอบครัวอันสมบูรณ์ ทุกคนสมัค รสามัคคีรักใคร่ ไร้ปัญหาแม่สามีลูกสะใภ้ ที่หลายครอบครัวเผชิญ ปัญหานี้หมดไป จะมีเพียงสร้อยระย้าที่เข้าข้างเอมิกามากกว่า เขมนัทต์ไม่คิดมากเรื่องนี้ กลับดีใจที่มารดารักและเอ็นดูเอมิกาประหนึ่งลูกสาว

บรรยากาศความเป็นครอบครัวราบรื่นดี เพราะบ้านทางครอบครัวของฝน มีพื้นที่เยอะ และห้องพักหลายห้อง มันเคยเป็นบ้านหลังใหญ่สำหรับครอบครัวใหญ่ เมื่อทุกๆ คนแยกย้ายกันไป เลยปิดห้องพักว่างเปล่า เมื่อฝนกลับมาพร้อมๆ กับญาติของพ่อแม่ ปอมยกมือไหว้ โน้มตัวลงต่ำสุภาพ ตามด้วยบัวและ พอล ซึ่งเป็นเพื่อนตามมาเที่ยวบ้านด้วย ทำให้พ่อแม่ของฝนยิ้มแย้มหัวเราะร่าเริง มีความสุขมาก หลังจากลูกสาวสอบเสร็จ ปิดเทอมกลับบ้าน

____________________________________________________ *=ความฉลาดทางด้านอารมณ์ “ใช่แล้วจ๊ะ! แม่เองก็จะมาอยู่เหมือนกันเดือนละยี่สิบวัน จากนี้ไปครอบครัวของเรา จะได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตามากขึ้นนะลูก” “ไม่น่าเชื่อ! ผมดีใจมากเลยครับ!”

นอกจากจะเป็นไปได้ด้วยดีแล้ว ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะดียิ่งขึ้นไปอีก บรรยากาศที่เป็นอยู่มันพิสูจน์แล้วว่าจำนวนครอบครัวที่เพิ่มขึ้นอย่าง 11+1 มันมีค่ามากกว่า 12 พอคิดแบบนั้นทุกคนก็เริ่มเข้าใจความรู้สึกของแมรี่ขึ้นมาทันที อย่างน้อยก็ในกรณีของครอบครัวนี้ ...หรือบางทีมันอาจเพร าะว่าเป็นครอบครัวนี้เลยทำให้มีผลลัพธ์แบบนี้ก็เป็นได้

คืนนี้บ้านหลังนี้ อบอุ่นด้วยลมหายใจของสี่ชีวิต และเต็มไปด้วยความสุขที่เรียบง่ายที่สุด แต่ลึกที่สุด ความสุขของคำว่า “ครอบครัว” จริง ๆ

คนิตรู้สึกว่าสีสันของครอบครัวกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว ก็ยิ้มด้วยการมีความสุข และเดินไปอุ้มหลานมาเล่นด้วยกันทันที " เห็นที่นี่และครอบครัวสุขสันต์ที่ดีที่สุด จะมีความสุขถ้าหากว่าทุกคนได้อยู่ด้วยกัน เข้าใจกันและอภัยให้กัน"

นวลผ่องยิ้มกว้าง ดีใจที่หลายชายจะมีครอบครัว สองแม่ลูกยิ่งกว่ากิ่งก่าเปลี่ยนสี ปรับโหมดอารมณ์ได้เร็วมาก รวมถึงประภาวรรณด้วย

น้าที่เต้นกระโดดบนสไลด์บ้านลม รุ่นนี้ไม่มีเหนื่อยนะคะ ฮึกเหิมสนุกสนานยิ่งกว่ารุ่นพ่อรุ่นแม่ก็จะรุ่นนี้แหละ โตขึ้นจะขนาดไหนกันลูกฉัน ลูกเพื่อนๆ ฉันมองภาพในงานถึงกับหุบยิ้มไม่ได้เป็นภาพที่เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุขมากๆ รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ บรรยายออกมาจ ากความรู้สึกไม่ถูก ฉันมองไปยังพ่อแม่ครอบครัวฉัน ครอบครัวพี่ราม เหล่าคนสนิท ผองเพื่อน ลูกๆ เต็มไปด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ มันอิ่มเอมหัวใจอย่างบอกไม่ถูก นี้แหละคือสิ่งที่ฉันฝัน

“มึงใช้อารมณ์ อารมณ์ของมึงทำให้ครอบครัวมึงพัง” “กูเคยพยายามอยากสร้างครอบครัวกับซานิ กูพยายามมากพวกมึงก็เห็น แต่ไม่ว่ายังไงกูกับนิก็ไม่สามารถเป็นครอบครัวอย่างที่เราทั้งคู่อยากให้เป็น นิมีงานของตระกูลที่ต้องรับผิดชอบ กูมีงานมีน้องสาวที่ต้องดูแล ทุกอย่างของเรามันเหมือนกัน จนไม่สามารถปรับเข้าหากันได้ ในเมื่อกูไม่มีความสุขแล้วทำไมกูต้องปล่อยให้ไอ้ไทมีโอกาสเข้าหาน้องสาวกูอีก”