Novel & Cerita อารมณ์ครอบครัว

ไม่ใช่แค่จวน แต่มันคือครอบครัว

เสียงใสเอ่ยถาม “ครอบครัวอบอุ่นก็แปลว่า คนในบ้านรักใคร่เอ็นดูเอาใจใส่ซึ่งกันและกันทั้งยามทุกข์และยามสุข ไม่ทะเลาะเบาะแว้งกันไงล่ะครับ บางครอบครัว อาจจะมีทั้งพ่อแม่ลูก แต่ว่าขาดความรักความเอาใจใส่กัน แบบนั้นคิโด้ว่าพวกเค้าจะมีความสุขหรือเปล่าล่ะครับ” หยาดพิรุณเอ่ย ถามลูกชายของเธอ

“ไม่เห็นยากเลยค่ะ พี่ก็แค่ทำเหมือนทีทำ พวกเขาเป็นครอบครัวของพี่นะ จะตัดขาดไม่รับรู้ก็ไม่ได้” “เอมไม่โกรธใช่ไหมที่พี่...” “พี่นี่มัน ตาทึ่มจริง ๆ เลยนะ เอมจะโกรธทำไมกัน นั่นครอบครัวพี่นะ เอมยังคอยห่วงคนในครอบครัวตัวเองเลย”

เมฆากล่าว อาหารมื้อนั้นดำเนินไปอย่างอบอุ่น มีแต่เสียงหัวเราะเสียงพูดคุยและการดูแลกันพวกเขากำลังสร้างนิยามใหม่ของคำว่าครอบครัวขึ้นมาแล้ว เป็นครอบครัวที่ก่อร่างมาจากความเจ็บปวด แต่เติบโตด้วยความรักและการให้อภัย

ก่อนลงมือ ฉันชะโงกดูระเบียง แสงเอนของเย็นวันอาทิตย์พาดลงโต๊ะโอ๊คเป็นเส้นสีทอง ฉันนึกถึงตอนเดินข้างกันผ่านทางเท้ากลับคอนโดพร้อมถุงใส่ของ และเผลอคิดคำๆ หนึ่งขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ…แฟมิลี่เดย์ มันไม่ใช่แฟมิลี่แบบที่ต้องมีพิธีการ หรือบอกสถานะ เป็นแค่ความรู้สึกเล็ก ๆ ว่าวันนี้เราสองคนอยู่ในกิจกรรมเดียวกัน มีหมามาร่วมแจม มีแมวรอหน้าประตู และมีเสียงหัวเราะที่ทำให้ซูเปอร์มาร์เก็ตดูเป็นสนามเด็กเล่นมากกว่าสนามรบ ภาพนั้นติดอยู่ในหัวใจเหมือนสติ๊กเกอร์หมาที่ภีมแจกเด็ก ๆ เมื่อวาน เล็ก ๆ แต่ยิ้มได้ทุกครั้งที่นึกถึง

อรรถร้องบอก รสรินมองบน เมื่อเขายังวุ่นวายไม่เลิก จะอะไรกันนักหนา เธอก็แค่พาลูกเล่นน้ำ เสียงหัวเราะของสองแม่ลูก ทำให้อรรถยิ้มตาม เขาเองก็มีความสุขไปด้วย นี่หรือเปล่าคำว่าครอบครัว ที่อยู่พร้อมกันพ่อแม่ลูก ที่ผ่านมาเขามัวไปทำอะไรอยู่ ถึงได้มองข้ามความสุขเหล่านี้ไป การกระทำของค

ภาพนี้เธอจะขอมองให้ซึมลึกไว้ในความทรงจำ มันเป็นภาพที่สร้างหลากหลายอารมณ์ให้เธอเหลือเกิน แต่ความรู้สึกที่ชัดเจนมากที่สุดคือความสุข ความสุขที่พ่อลูกได้เจอกันอีกครั้ง ความสุขที่วันนี้ตังเมมีรอยยิ้มที่สดใสให้พ่อของแกและลูกไม่กลัวพ่ออีกต่อไปแล้ว ตังเมดีขึ้นและม ินตราเชื่อว่าอาการกลัวคำว่าพ่อของลูกสาวจะต้องหายเป็นปกติในเร็ววันนี้แน่ คำว่าครอบครัวที่จางหาย วันนี้ค่อย ๆ เห็นเป็นภาพที่ชัดเจนขึ้นและขอให้มันชัดแบบนี้ตลอดไป...

"เอาไว้ว่างๆ ชวนเพื่อนพี่เพื่อนผม แล้วก็ครอบครัวของผมไปเที่ยวด้วยกัน เที่ยวแบบครอบครัวใหญ่คงจะมีความสุขดี" "นั่นสิ ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่ได้สัมผัสคำว่าครอบครัวเลย คำว่าอบอุ่นเป็นแบบไหนฉันยังไม่รู้เลย" "ห่มผ้าสิพี่ แค่นั้นก็อุ่นแล้ว"

( จ้ะ แม่ก็รักหนู ) ฉันคุยกับแม่อยู่พักใหญ่เลย ได้คุยทีไรรู้สึกมีความสุขจนบอกไม่ถูกจริงๆ ครอบครัวคือเซฟโซนของฉันแบบมากๆ เพราะทุกคนเข้าใจฉันที่สุด ฉันรู้สึกว่าตัวเองโคตรจะโชคดีเลยที่มีครอบครัวที่เข้าใจแบบนี้ ถ้าวันนึงตัวเองได้มีครอบครัว ฉันก็จะทำให้ครอบ ครัวของฉันอบอุ่น ทำให้ลูกมีความสุข เป็นเซฟโซนให้กับลูกเหมือนกับที่พ่อแม่ทำกับฉัน

"อีกอย่าง พี่อยู่กับมันมานาน คนที่จะอยู่กับมันได้ ต้องเป็นคนที่เข้าใจความรู้สึกของมัน อย่างลึกซึ้งจริงๆ ไม่ใช่เข้าใจแค่ปากพูด" "เหรอคะ" ฉันเองก็ไม่รู้หรอก ว่าตัวฉันเข้าใจคุณเจย์ได้มากแค่ไหน แต่ถ้าเป็นเรื่องครอบครัว เราเจอมาหลายอย่าง หลายแบบ และมันก็คล้ายๆ กัน เพราะแบบนั้ นความรู้สึกจากการที่เราถูกกระทำจากครอบครัวมันเลยเข้าใจกันได้