อารมณ์ครอบครัว นิยาย & เรื่องราว

รู้สึกหน่วงในใจ ทำไมครอบครัวของเราถึงไม่เหมือนครอบครัวอื่นๆ กันนะ พ่อแม่อยู่ด้วยกัน มองลูกวิ่งเล่นที่สนามหญ้าแ‍ล้‍วปูเสื่อปิกนิก สองสามวันที่ผ่านมานี้ผมมีความสุขมากจริงๆ กับการที่ได้อยู่กับลูก แต่ลึกๆ แ‍ล้‍วพอคิดว่าอีกไม่กี่วันต้องจากกัน ผมก็นึกเสียใจที่เมื่อก่อนไม่ คิดให้ดีกว่านี้

“ดีมาก ดีสุดๆไปเลย ต่อไปนี้ ครอบครัวของเราต้องอบอุ่นมากแน่ๆ” คุณฟรานอารมณ์ดีสุดๆ แม่ฉันก็เช่นกัน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่ได้ครอบครัวผัวเศรษฐีตามกฎหมาย

แม่เธอเกลียดทศวรรษคนรักของพี่ชายยังกะอะไรดี ส่วนพ่อของเธอนั้นก็คงจะไม่ต่างกัน พอโตขึ้นทอฝันถึงรู้ว่าความสัมพันธ์ของครอบครัวไม่ได้รักษาได้ง่ายดายอย่างที่ตาเห็นนัก การนั่งทานข้าวพร้อมหน้าก็ใช่ว่าสมาชิกทุกคนจะนั่งทานด้วยความเปี่ยมสุข ดูได้จากสถานการณ์บ้านของเธอในคร านี้ อาหารเลิศรสที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะแต่ต่อมรับลิ้นกลับไม่ยอมทำงาน แต่ละมื้อผ่านไปอย่างหดหู่ บรรยากาศอึมครึมเหมือนก่อนที่ฝนจะตก ทุกคนต่างมีก้อนเมฆของความอึดอัดและอึมครึมลอยอยู่บนหัว ทุกคนต่างมีเรื่องราวภายในใจ แต่ต่างฝ่ายต่างที่จะไม่พูดกันออกมาก็เท่านั้น

คำพูดของคุณหญิงวาสนานั้น นัยนา ลินดา และมนตรีต่างเห็นด้วย คำว่าครอบครัวคงไม่มีอะไรมาจำกัดความได้นอกเหนือคำว่าความรัก ความเข้าใจ สิ่งเหล่านี้จะแปรเปลี่ยนเป็นความสุข ความอบอุ่นของทุกคน ส่วนคุณแม่มือใหม่ แม้จะเต้นรำอย่างมีความสุข แต่อีกใจก็คิดกังวลถึงบุตรชายที่ตอ นนี้นอนอยู่ชั้นบน โดยมีป้าอ้วนคอยดูแล ณัฐชยาก้มมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะผละออกจากอ้อมกอดของสามี “ซอจะไปไหนครับ”

“แล้วครอบครัวเขาเคยทำให้แกรู้สึกแบบนั้นไหม” “ครอบครัวเขาดีกับฉันมาก” “งั้นปัญหาตอนนี้ก็คือแกกำลังคิดแทนทุกคนอยู่คนเดียว”

"เอาไว้ว่างๆ ชวนเพื่อนพี่เพื่อนผม แล้วก็ครอบครัวของผมไปเที่ยวด้วยกัน เที่ยวแบบครอบครัวใหญ่คงจะมีความสุขดี" "นั่นสิ ตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่ได้สัมผัสคำว่าครอบครัวเลย คำว่าอบอุ่นเป็นแบบไหนฉันยังไม่รู้เลย" "ห่มผ้าสิพี่ แค่นั้นก็อุ่นแล้ว"

อี้หยางเฉิงลูบหลังภรรยาเพื่อให้ใจเย็นลง เขาไม่อยากให้นางมีโทสะไม่ว่าจากเรื่องใดก็ตาม ยิ่งช่วงนี้นางอารมณ์แปรปรวน ยิ้มง่าย เสียใจง่าย โมโหก็ง่าย “มันเป็นเรื่องของครอบครัวเขา เจ้าอย่าใส่อารมณ์ราวกับคนที่ทำเป็นข้าสิ” เขารู้ว่าภรรยาไม่ได้คิดเช่นนั้น เขาเพียงเบี่ยงประเด็นให้อารม ณ์นางเย็นลง

พูดและใช้เท้าเตะโต๊ะเสียงดังโครมครามเพื่อระบายอารมณ์ การมีลูกไม่ได้ทำให้เฮียเคลิ้มแตกต่างจากเมื่อก่อน อายุและชีวิตครอบครัวที่เปลี่ยนไปไม่ได้ทำให้ความใจร้อนวู่วามหายไป

แต่ฉันรู้ดีว่า ฉันที่พูดไม่เก่งเทียบกับเด็กฉลาดอย่างหลินเสวี่ยแล้ว ฉันไม่มีทางได้รับความห่วงจากพ่อกับแม่แน่นอน ตราชั่งสำหรับครอบครัวมักจะเอนเอียงไปทางคนที่พวกเขารักมากกว่า น่าเสียดายที่คนคนนั้น ไม่มีทางเป็นฉัน ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ ตอนที่พ่อกับแม่ทำงานหนักไม่อาจกลับบ้านได้ ฉ ันก็จะทำซุปที่ดีต่อสุขภาพส่งไปให้พวกเขาที่สถานีตำรวจ

สามคนพ่อแม่ลูกเดินไปด้วยกัน เกิดเป็นภาพอบอุ่นของครอบครัวสุขสันต์อันสมบูรณ์พูนพร้อม พวกเขาคล้ายมีกันและกัน มิพรากจาก ซิงเยว่มองตามอย่างอึดอัดใจยากควบคุมความรู้สึกอันฝังแน่นน่ากังขา