Romans & histoires อารมณ์ครอบครัว

“ดีมาก ดีสุดๆไปเลย ต่อไปนี้ ครอบครัวของเราต้องอบอุ่นมากแน่ๆ” คุณฟรานอารมณ์ดีสุดๆ แม่ฉันก็เช่นกัน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่ได้ครอบครัวผัวเศรษฐีตามกฎหมาย

แม่เธอเกลียดทศวรรษคนรักของพี่ชายยังกะอะไรดี ส่วนพ่อของเธอนั้นก็คงจะไม่ต่างกัน พอโตขึ้นทอฝันถึงรู้ว่าความสัมพันธ์ของครอบครัวไม่ได้รักษาได้ง่ายดายอย่างที่ตาเห็นนัก การนั่งทานข้าวพร้อมหน้าก็ใช่ว่าสมาชิกทุกคนจะนั่งทานด้วยความเปี่ยมสุข ดูได้จากสถานการณ์บ้านของเธอในคร านี้ อาหารเลิศรสที่เรียงรายอยู่บนโต๊ะแต่ต่อมรับลิ้นกลับไม่ยอมทำงาน แต่ละมื้อผ่านไปอย่างหดหู่ บรรยากาศอึมครึมเหมือนก่อนที่ฝนจะตก ทุกคนต่างมีก้อนเมฆของความอึดอัดและอึมครึมลอยอยู่บนหัว ทุกคนต่างมีเรื่องราวภายในใจ แต่ต่างฝ่ายต่างที่จะไม่พูดกันออกมาก็เท่านั้น

ซือเฉินก็ยังชวนคุยเรื่องอื่นไปเรื่อย ๆ เขารับหน้าที่คอยพูดคุยและอยู่ด้วยตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ไม่ใช่แค่เขาหรอก ทุกคนต่างทำเหมือนเดิม ให้ชิวหานได้รับรู้ว่าเขาไม่ได้ตัวคนเดียว "คำว่าครอบครัว ไม่ใช่แค่พ่อกับแม่หรือพี่น้องสายเลือดเดียวกันเท่านั้น คำว่าครอบครัวคือคนที่อยู่ร่วมกัน ช่วยเ หลือกัน เกื้อหนุนกัน หวังดีต่อกัน มีความสุขด้วยกัน หากมีทุกข์ เราก็จะผ่านพ้นไปด้วยกัน"

บรรยากาศในครอบครัวเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและการพูดคุยหยอกล้อสัพเพเหระ ถังหูลู่รู้สึกอบอุ่นในหัวใจแม้ว่าเธอจะเขินกับคำแซวของพวกพี่ชายก็ตาม ทุกอย่างดูเหมือนจะเป็นเพียงวันธรรมดา แต่สำหรับเธอแล้ว นี่คือช่วงเวลาที่เธอรู้สึกถึงคำว่าครอบครัวอย่างแท้จริง...

คำพูดของคุณหญิงวาสนานั้น นัยนา ลินดา และมนตรีต่างเห็นด้วย คำว่าครอบครัวคงไม่มีอะไรมาจำกัดความได้นอกเหนือคำว่าความรัก ความเข้าใจ สิ่งเหล่านี้จะแปรเปลี่ยนเป็นความสุข ความอบอุ่นของทุกคน ส่วนคุณแม่มือใหม่ แม้จะเต้นรำอย่างมีความสุข แต่อีกใจก็คิดกังวลถึงบุตรชายที่ตอ นนี้นอนอยู่ชั้นบน โดยมีป้าอ้วนคอยดูแล ณัฐชยาก้มมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะผละออกจากอ้อมกอดของสามี “ซอจะไปไหนครับ”

ทั้งบ้านหัวเราะพร้อมกัน เสียงหัวเราะดังปนความวุ่นวาย แต่ก็เต็มไปด้วยความสุขของครอบครัวขนาดเล็กที่ใหญ่เต็มหัวใจ ไลอ้อนกับอัญญามาเยี่ยมหลานชายทั้งสาม คนเป็นแม่มองครอบครัวของลูกชาย ก็มีความสุขไปด้วยคนเป็นพ่อแม่คนลูกมีครอบครัวที่ดี ก็สบายใจแล้ว

พูดและใช้เท้าเตะโต๊ะเสียงดังโครมครามเพื่อระบายอารมณ์ การมีลูกไม่ได้ทำให้เฮียเคลิ้มแตกต่างจากเมื่อก่อน อายุและชีวิตครอบครัวที่เปลี่ยนไปไม่ได้ทำให้ความใจร้อนวู่วามหายไป

แต่ฉันรู้ดีว่า ฉันที่พูดไม่เก่งเทียบกับเด็กฉลาดอย่างหลินเสวี่ยแล้ว ฉันไม่มีทางได้รับความห่วงจากพ่อกับแม่แน่นอน ตราชั่งสำหรับครอบครัวมักจะเอนเอียงไปทางคนที่พวกเขารักมากกว่า น่าเสียดายที่คนคนนั้น ไม่มีทางเป็นฉัน ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ ตอนที่พ่อกับแม่ทำงานหนักไม่อาจกลับบ้านได้ ฉ ันก็จะทำซุปที่ดีต่อสุขภาพส่งไปให้พวกเขาที่สถานีตำรวจ

สามคนพ่อแม่ลูกเดินไปด้วยกัน เกิดเป็นภาพอบอุ่นของครอบครัวสุขสันต์อันสมบูรณ์พูนพร้อม พวกเขาคล้ายมีกันและกัน มิพรากจาก ซิงเยว่มองตามอย่างอึดอัดใจยากควบคุมความรู้สึกอันฝังแน่นน่ากังขา

หลังจากนั้น เขมนัทต์กับครอบครัว พากันมากินอาหารที่วางอยู่เต็มโต๊ะ ด้วยบรรยากาศและเสียงดนตรี ส่งเสริมอรรถรสในการรับประทานอาหารมาก ทุกคนล้วนแล้วแต่เจริญอาหาร กินกันไปคุยกันไป หัวเราะและยิ้มร่วมด้วย ในชีวิตคนคนหนึ่งไม่ต้องการอะไรมาก ขอแค่มีครอบครัวอันสมบูรณ์ ทุกคนสมัค รสามัคคีรักใคร่ ไร้ปัญหาแม่สามีลูกสะใภ้ ที่หลายครอบครัวเผชิญ ปัญหานี้หมดไป จะมีเพียงสร้อยระย้าที่เข้าข้างเอมิกามากกว่า เขมนัทต์ไม่คิดมากเรื่องนี้ กลับดีใจที่มารดารักและเอ็นดูเอมิกาประหนึ่งลูกสาว