روايات وقصص ضمن เรืองรองคิมหันต์

ไอ้เชิดร้องสั่งอีกคน มันชื่อ ‘เรือง’ “ได้เลยพี่” ไอ้เรืองที่ยืนเอามีดจี้คอเสี่ยหมง ปรี่เข้าประชิดตัวกันย์ ประกบกายเข้าข้างหลัง ล็อคแขนสองข้างของกันย์เอาไว้

เขตคามใช้นิ้วจิ้มแก้มของเด็กหนุ่มแรงๆขณะพูดใส่อย่างหน้าไม่เกรงใจ ขุนเขากลั้นขำ รีบดึงมือคิมหันต์ไปใกล้ตัวเองมากขึ้น “พี่อย่ารังแกศิลปินในความดูแลของผมนะ คนเราชื่อพ้องกันโดยไม่เกี่ยวข้องกันเยอะแยะไป อีกอย่างผมว่าคิมหันต์ไม่น่าจะรู้ชื่อคุณพ่อ ใช่มั้ยคิมหันต์?”

คิมหันต์ส่ายหน้า “ไม่ใช่ครับ...แต่เป็นผู้บังคับบัญชาของเซอร์ไคล์ในตอนนั้น ชื่อว่า ‘ลูเซียโน เดอลารู’ เคยรับงานใต้โต๊ะจากฝ่ายตรงข้าม”

"อายุแค่นี้ ก่อนจะคิดเรื่องหาผัว เอาเวลาไปตั้งใจจเรียนให้จบมัธยมปลายก่อนดีมั้ย" "สารวัตร! คือ.." "หุบปาก ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว นี่ถือว่าเป็นความหวังดีที่จะเตือนเธอครั้งสุดท้าย เกิดเป็นผู้หญิง อย่าทำตัวง่าย เพราะผู้ชายเซ็กซ์กับความรักมันคนละเรื่อง "นี่พี่กำลังเลี้ยงหนูหรือเลี้ยงหมู" ดวงหน้าสวยส่ายพรืด "เปล่าค่ะพี่คิน รีไม่ใช่หมู แต่เป็นสายมูต่างหาก มูปิ้ง มูย่าง มูสามชั้น ได้หมดเลยค่ะ" หญิงสาวฉีกยิ้มหวาน น่ารัก ตบมุกตลกชวนให้สารวัตรหนุ่มหัวเราะร่วนจนน้ำหูน้ำตาเล็ด "ความหิวของผู้หญิงช่างมีพลังทำลายล้างสูงจริงๆ" อคิณคิดว่าอาหารมื้อนี้ดีกว่ามื้อไหนๆ ที่เขาเคยกินมาเลยทีเดียว "พี่อคิณกลับมาหารีอีกทำไมเหรอคะ" เมื่อหนังท้องเริ่มตึง สมองก็เริ่มกลับมาทำงานอีกครั้ง เมรียังไม่ลืมคำถามที่ตั้งใจไว้แม

เรียบเฉยทำให้เขาดูสง่างามน่าเกรงขาม คิมหันต์สวมชุดสูทสีขาวรับกับเรือนร่างสูงโปร่งแต่แกร่งด้วยกล้ามเนื้องดงามใบหน้าหล่อเหลานั้นยิ้มแย้มเจ้าสำราญอย่างคนเจ้าเสน่ห์ ส่วนริคดูมีเสน่ห์หล่อเหลาสง่างามไม่แพ้กันในชุดสูทสีเทาดำดูมีเสน่ห์เย้ายวนชวนหลงใหลด้วยใบหน้าหล่อเหลากระชากใ จ

แป้งร่ำเงยหน้าขึ้นถามต่อ คิมหันต์กลัวเด็กหญิงจะเมื่อคอเขาจึงย่อตัวลงนั่ง “ลุงชื่อคิมหันต์..หนูเรียกลุงคิมก็ได้ครับ ส่วนความหล่อ คงจะเป็นคุณพ่อกับคุณแม่ของลุงที่ให้มาครับ” “หนูไม่มีคุณพ่อค่ะ”

แรมจันทร์กระซิบข้างหู สวรรค์ช่างใจร้ายที่ทำให้หล่อนต้องมาหลงรักผู้ชายที่ชื่อ ‘กำนันเรือง’ คนนี้ “พ่อเรืองจ๋า... ฉันมีความสุขที่สุด”

พี่พิธีกรหญิงพูดพร้อมโปยมือไปด้านซ้าย และแล้วก็มีผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาเดินออกมา 2 คน อีกคนหนึ่งผิวสีแทน คิ้วดกดำ ลุคดูเท่ห์ สมาร์ท แบดบอยแนวไทยแท้100% อีกคนหนึ่งตาตี๋ ผิวขาว ออกแนวไปทางลุคเกาหลีๆ " สวัสดีครับ ผม คิมหันต์ นะครับ เรียนอยู่ปี 2 " พี่ที่ชื่อคิมหันแนะนำต ัวขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดดังขึ้นทั่วห้องโถงใหญ่ๆทันที ...................................................... กรี๊ดดดดดดดดด!!!! ( เสียงซุบซิบ )

เหมันต์ส่งยิ้มให้ “คุณพ่อกลับมาแล้วว!!” คิมหันต์รีบวิ่งเข้าไปกอดขาผู้เป็นพ่อเอาไว้ด้วยความดีใจ เหมันต์ยกมือข้างที่ไม่ได้มีแผลขึ้นมาลูบที่กลางกระหม่อมลูกชายเบาๆ

คิมหันต์จ้องโทษทันที "หนูชื่อ พระพาย ค่ะ ไม่ใช่ชื่อเธอ" พระพายเอ่ยตอบกลับเสียงเรียบไป "..."คิมหันต์ได้แต่ขบกรามไว้แน่น "ถอยค่ะ...หนูจะไปทำกับข้าว"