Romans & histoires เอลฟ์

หญิงสาวกลับมาพูดแบบคนทั่วไป (ที่นี่) อีกครั้ง เพราะคนฟังจะได้เข้าใจเพื่อที่จะทำหน้าที่ได้ไม่ขาดตกบกพร่อง " เข็มเย็บผ้า น้ำร้อน เหล้าโรง ด้ายฝ้าย ผ้าสะอาด มีดเล็กที่คมกริบที่สุดเจ้าค่ะ"

“หยางเกา” “หยางเกา? ลูกแกะน่ะหรือ” “พ่ะย่ะค่ะ ธงของมันใช้สัญลักษณ์ลูกแกะ” แค่ได้ยินชื่อ เสี้ยวพักตร์คมเข้มไร้อารมณ์เป็นนิจก็แปรเปลี่ยนเป็นเดือดดาลในทันที ไอ้รองแม่ทัพระยำคนนี้มันจงใจใช้ชื่อนี้ข่มทัพหมาป่าของเขา น่าสนุกดีไม่น้อย

อันดาเงยหน้าขึ้นจากชีต มองหน้าเพื่อนอย่างตกใจ ก่อนจะหน้าแดงก่ำ “ฮันแน่! เพื่อนเราสงสัยจะมีข่าวดี” “บ้าเหรอ เราอายมากนะยา จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนนี่ ลมเขียนอะไรลงไปในชีตเนี่ย” “เขียนว่า ไอ เลิฟ ยู รู้รึยังเพื่อน” กัลยาล้อเลียนขำๆ

อยากทำให้ยุ่งเหยิงมันเสียตรงนี้… น่าเสียดายที่ไป๋ลู่เสียนยังมีเรื่องอื่นให้ต้องจัดการ "ถ้าเกิดรู้สึกเบื่อจะใช้ห้องหนังสือก็ได้ พื้นที่แทบทุกส่วนในบ้านอยู่ในขอบเขตของเธอเกือบทั้งหมด มีอะไรสงสัยตรงไหนก็ถามผู้หญิงที่สวมแว่นคนเมื่อครู่ดูแล้วกัน เธอเป็นผู้ดูแลใหญ่ของที่นี่ ฉันจะบอกเรื่องของเธอเอาไว้ให้ ถ้าเกิดมีเรื่องอะไรไม่สะดวกใจ จะบอกผู้ชายที่เธอเจอทุกเช้านั่นก็ได้ ซ่งอี้เฉิงคือชื่อของเขา"

ก่อนจะเดินออกไปเจ้สมรยังหันมาแซวลูกค้าหนุ่ม ปัทมาภรณ์ที่ตื่นด้วยเสียงแซวของเจ๊สมรหลังจากที่เธอเดินออกไปได้สักครู่ ปัทมาภรณ์มองมาที่คนขับรถหนุ่มด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความสับสน “คุณเมฆ” เธอเอ่ยชื่อเขาออกมาเบาๆ

เช้าวันจันทร์ ไอรินขับรถออกจากโชว์รูมในช่วงสายของวันทำงาน ชุดยูนิฟอร์มเซลล์กระชับทรวดทรงพอดีตัว กระโปรงทรงเอยาวคลุมเข่า เสื้อเชิ้ตสีขาวกระดุมเม็ดบนสุดเปิดเล็กน้อยตามระเบียบ ผมยาวประบ่ารวบเก็บเรียบร้อย ใบหน้าแต่งหน้าบางเบาเพื่อความสุภาพ แต่ก็ยังเผยให้เห็นความหวานตาม ธรรมชาติ

“มึงไม่รู้จักอาเทอร์เพื่อนสนิทกูหรือไงวะ ไปอิตาลีทีไรมึงยังไปพักที่โรงแรมของเขาอยู่เลยทำไมมึงถึงจะไม่รู้จัก” “อาเทอร์งั้นเหรอ” “ใช่ สายฟ้ากับอลินตาเป็นลูกชายของอาเทอร์ทั้งสองคน ส่วนคีรันเป็นคนรักของอลินตามึงเป็นคนนอกมึงมีสิทธิ์อะไรไปฆ่าพวกเขา”

บันลือเอ่ย “ใช่ ตาโบ๊ท หลานไม่รู้หรอกว่าบีบีอยู่กับอาที่นครปฐมนั้นน่าเป็นห่วงแค่ไหน บ้างก็นั่งซึมเหม่อลอย บ้างก็แอบร้องไห้คนเดียว” บัวบูชาเอ่ย

ไม่คุ้นเอาซะเลย "An.. dre.. ใคร?" อ่านทวนชื่อภาษาอังกฤษที่ปรากฏตรงหน้าซ้ำอีกหลายรอบแต่ก็ไม่คุ้นกับชื่อนี้เอาเสียเลย สุดท้ายก็เลือกที่จะบล็อกแล้วลบทิ้ง เลิกสนใจไป