แพ้ทางนายจอมกวน Novels & Stories

พร้อมกับไล่มองบรรยากาศนอกรถไปด้วย ถึงเธอจะมองผ่านตาไปแค่ครั้งสองคนแต่เธอก็พอจะจำได้ว่าทางนี้ไม่ใช่ทางไปคอนโดของพระรามแน่ "ครับ คุณรามให้ผมมารับคุณหนูไปบริษัทครับ ได้ยินมาว่าเขาอยากทานข้าวนอกบ้านน่ะครับ"

ทางแรกคือทางถนนปกติแต่ต้องอ้อมนิดหน่อย ส่วนอีกทางคือทางข้ามสะพานไม้เก่า ๆ ที่ใกล้ผุพังไป ด้านล่างนั้นคือสระบัวสีชมพูที่ออกดอกสวยงาม สะพานไม้แห่งนี้ไม่ได้ใหญ่มากนัก เป็นสะพานไม้ขนาดเล็กค่อนไปถึงกลาง สามารถสัญจรได้แค่รถคันเล็กอย่างจักรยานและจักรยานยนต์เท่านั้น รถใหญ่ไม่ส ามารถผ่านได้ และแทนไทเองก็เลือกใช้เส้นทางนี้เพราะว่าเขาไม่มีรถ ตลอดทางที่เดินผ่านนั้นแทนไทถูกคนร้องทักทายตลอด มีทั้งที่เขารู้จักบ้างไม่รู้จักบ้าง ดูท่าว่าเรื่องที่เขาช่วยซ่อมถนนด้วยเงินส่วนตัวกับซ่อมท่อประปาแตกของชุมชนให้โดยไม่คิดเงินคงจะถูกเล่าปากต่อปากไปจนทั่วแล้ว

พูดแล้วทำหน้าเสียดาย “คนครับ! ไม่ใช่ปู ที่จับใส่กระด้งแล้วหิ้วเข้าครัว" "___" “แหม่!! อาก็แค่พูดเล่น แต่ถ้าเจอก่อนก็ไม่แน่! ..ฉันชื่อปิ่น เรียกฉันว่าอาปิ่นตามตาเวย์นั่นแหละ "

ตอนที่ 23 เจอคนรู้จักบ้างไหม @สนามบินสุวรรณภูมิ “แด๊ะดี้มาโจว คิกตึ๋งจังไหมคา”หนูน้อยร่างอวบน่าฟัด วิ่งเขาไปสู้อ้อมกอดของแด๊ะดี้มาโจวของเธอด้วยความคิดถึง ความน่ารักของยาหยีทำเอาผู้คนบริเวณนั้นหันมามองด้วยความเอ็นดู

“พี่ใหญ่... ดูนี่สิ เส้นทางที่พวกขุนนางบอกว่าหนาแน่น แท้จริงแล้วมันเป็นทางตันส่วนใหญ่ แต่เส้นทางที่เสด็จพ่อมองข้ามไป... ทางเลียบป่าโกงกางนี้ต่างหากที่มีรอยหมึกเปื้อนจางๆ คล้ายมีคนจดบันทึกไว้” เฉินซี หัวเราะเบาๆ “จริงด้วย! เหมือนกับเกม ‘เขาวงกต’ ที่เสด็จแม่ให้เราเล่นเล ย ถ้าคนร้ายจะหนี เขาไม่วิ่งเข้าหาแสงไฟหรอก เขาต้องวิ่งเข้าหาเงาไม้สิ!”

ภายใต้สิ่งแวดล้อมที่บ่งบอกถึงกลิ่นอายความอำมหิตและหายนะครั้งใหญ่ มีหนึ่งบุรุษผู้สง่างามกำลังยืนอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางซากปรักหักพังนั่น เขายืนบนซากศพนับร้อยพัน ราวกับเป็นบัลลังก์แห่งจอมมารที่สรรค์สร้างมาจากเลือดเนื้อของศัตรู เขามีนามว่า จ้าวซือหง ชินอ๋องแห่งแค ว้นจ้าว ฉายาหมัวหวาง[1] จอมมารแห่งต้าจ้าวหรือราชาปีศาจ

“พี่ว่าจะชวนน้องพลับไปเที่ยวน่ะจ้ะ เพื่อนพี่เพิ่งเปิดผับในเมือง เป็นผับที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดเลยนะจ๊ะ ไม่รู้ว่าน้องพลับจะให้เกียรติพี่ดลหรือเปล่าน้อ” “พลับไม่ชอบเที่ยวสถานที่แบบนั้นเท่าไหร่หรอกค่ะ” เธอบอกตามตรง แล้วต้องหันไปมองเมื่อเห็นรถโฟล์วีลล์คันใหญ่ของไร่ข้างๆ วิ่งใกล้เข้าม า ทางเส้นนี้เป็นทางเข้าที่แชร์กันระหว่างไร่รุ่งโรจน์กับไร่อิงฟ้าเพื่อการเดินทางที่สะดวกขึ้น สุดปลายทางสายนี้ก็คือสุดเขตแดนของไร่อิงฟ้า ที่นั่นจะมีน้ำตกสายเล็กๆ แต่งดงามตามธรรมชาติอยู่ด้วย

: ขุนศึก "กวนตีน!" : จอมทัพหันมามองด้วยสายตาหงุดหงิดหนักกว่าเดิม "ฮ่า ฮ่า ฮ่า กูว่าน้องนาวโคตรร้าย แกล้งเอากะเทยมาล่อมึง ฟีลแบบเตรียมจะกระแทกแต่โดนเบรกจนหัวทิ่ม กูแม่งโคตรค้างแทนมึงเลยว่ะ" : ขุนศึก

กันต์ร้องโอดโอย “คนบ้า คุณโง่ไปเชื่อไอ้บ้านั่นจนมันหนีไปแล้วเห็นไหม ยังคิดจะมาลวนลามฉันอีกเหรอ”

"ซื้อสิขออมยิ้มอันหนึ่ง" " 5 บาท" "ไม่ได้ถือเงินมาด้วย" "ไม่ได้เอามาก็ไม่ต้องเอาของ" "ใจร้าย" "ป้าคะ" "แค่นี้ก็จะเรียกป้าเลยเหรอ" "คนยิ่งกำลังอารมณ์ไม่ดีจะมากวนอะไรนักหนากลับบ้านไป"