Novel & Cerita แม่เลี้ยงเดี่ยว

'พราวนภา’ แม่ม่ายสาวทรงเสน่ห์ที่หย่าขาดจากสามีเก่าไปหลายสิบปี แต่จะเป็นเช่นไร หากพราวนภาโคจรมาพบกันกับสามีเก่าของเธอในวันงานอบรมในวงการน้ำหมึก

เธอคือ หลินเหยาซื่อ ที่มีชีวิตอยู่ในปีค.ศ.2023 แต่เพราะอุบัติเหตุรถบัสตกเขาลงไปในแม่น้ำ ทำให้เธอลืมตาอีกครั้งและพบว่าตัวเองอยู่ในร่าง หลินเหยาซื่อ อายุยี่สิบสอง และยังเป็นคุณแม่ลูกแฝดที่ใช้ชีวิตอยู่ในปี ค.ศ.1980 เหตุการณ์บางอย่างทำให้ 'กั๋วคังเหริน' หายสาบสูญ เมื่อกลับมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองมีลูกฝาแฝดวัยสามขวบ และผู้หญิงที่เขาแต่งงานด้วยจำสามีตัวเองไม่ได้!

โปรย:เขาย้อนเวลากลับมาเพื่อแก้ไขโชคชะตา ส่วนเธอย้อนเวลามาอยู่ในร่างใครก็ไม่รู้ แต่เท่าที่รู้ชาตินี้ทั้งคู่ไม่มีทางใช้ชีวิตร่วมกันอีกอย่างแน่นอน เรื่องนี้มีความเป็นอีสานบวกแฟนตาซีเล็กน้อยอีกเช่นเคยค่ะ ธัญมลย้อนเวลามาอยู่ในร่างของเรณูซึ่งตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนนอนอยู่กับผู้ชายที่ชื่อคำสิงห์ ส่วนคำสิงห์ที่เพิ่งย้อนเวลากลับมาอยู่ในร่างเดิมของตนในวัยหนุ่มได้ไม่นานก็ตกใจเป็นอย่างยิ่งเพราะเหตุการณ์นี้เคยเกิดขึ้นแล้วในชาติก่อน และความทรงจำเดิมก็บอกทั้งสองว่าหากใช้ชีวิตคู่ร่วมกันอีกในชาตินี้ ชีวิตก็จะพบกับความบรรลัยไม่รู้จบ เรณูกับคำสิงห์จึงตัดสินใจแยกทางกันด้วยดีตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เพื่อเปลี่ยนชะตาของทั้งคู่ไปตลอดชีวิต แต่แล้วก็เหมือนโชคชะตาเล่นตลกกับทั้งคู่ เมื่อมีเหตุให้พวกเขาต้องพบเจอกันอีกครั้ง และชาตินี้ทั้งสองกลับมีห่วงเกิดขึ้น แล้วเช่นนี้พวกเขาจะตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกันอีกหรือไม่ โปรดติดตามตอนต่อไปได้เลยค่ะ

"ฉันไม่ได้อยากแต่งงานกับคนที่เทียมหน้าเทียมตาใครในสังคม แต่ต้องการคนที่เดินเคียงข้างไปด้วยกัน ไม่ว่าข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น เราสองคนจะจับมือช่วยกันฝ่าฟันประคองครอบครัวของเราไปด้วยกัน ฉันขอให้การแต่งงานนี้คือเครื่องยืนยันว่า ฉันพร้อมจะสนับสนุนและช่วยสานฝันในสิ่งที่ลักษณ์ต้องการ ฉันอยากเป็นส่วนหนึ่งในความสำเร็จของเธอด้วย ลักษณ์นันท์" "คุณเพชร" ลักษณ์นันท์กอดเขาตอบด้วยความซาบซึ้ง "ได้โปรดแบ่งพื้นที่ให้ฉันได้ยืนข้างๆ คอยเป็นกำลังใจยินดีด้วยในวันที่เธอมีความสุข ให้เราได้จับมือประคองกันไปในวันที่มีเรื่องร้ายๆ ได้ไหม ลักษณ์นันท์" ร่างเล็กในอ้อมกอดเขาสะท้านด้วยความตื้นตัน เขาเองก็ไม่คิดเลยว่าจุดเริ่มต้นของคำว่าครอบครัวคือคำว่าแบ่งปันความรู้สึก มันเป็นเช่นนี้ ดีเช่นนี้เอง "ที่นี้ตกลงแต่งงานได้แล้วใช่ไหม ยายเด็กดื้อ"

กมลาภาทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายลูกสอง สามีหนีไปมีหญิงอื่น ลูกชายคนโตหูหนวก อาชีพเดิมคือขอทาน แล้วอย่างนี้นางเอาอะไรเลี้ยงลูก

อ้อมแอ้มนักเขียนสาวโสดดวงดีถูกลอตเตอรี่รางวัลใหญ่ เธอจึงให้รางวัลตัวเองบินลัดฟ้าไปเที่ยวดิสนีย์แลนด์สานฝันวัยเด็ก ใช้จ่ายสนุกสุดเหวี่ยงให้สมกับเป็นนักเขียนไส้แห้งมานานนับปี แต่แล้วเมื่อชีวิตถึงฆาตดันมาลื่นเปลือกกล้วยล้ม จนหัวฟาดขอบถังขยะตายดับอนาถ ตื่นมาอีกทีกลายเป็นว่าตัวเองนอนอยู่ในกระท่อมผุพังท้ายหมู่บ้านในยุคจีนโบราณ ที่น่าตกใจไปกว่านั้นคือ เธอดันเข้ามาอยู่ในร่างของคุณแม่ลูกติดนี่สิ โลกเก่าเป็นนักเขียนไส้แห้งไม่พอ สวรรค์ส่งมาเป็นคนแม่ลูกติดไส้แห้งอีก มาตามลุ้นกันว่านักเขียนไส้แห้งจะสู้ชีวิตอย่างไร เมื่อถูกชีวิตสู้กลับ

หนึ่งสตรีสิ้นเพียง เพราะบุรุษมากรัก หนึ่งสตรีสิ้นด้วย น้ำมือบุรุษที่รัก เมื่อหนึ่งในสอง ได้ลืมตาในร่างใหม่ ชะตาต่อจากนี้ นางจะลิขิตเอง มิเว้นแม้แต่พันธนาการ ที่เรียกสามีภรรยา

เมื่อ "วันไนต์สแตนด์" คืนนั้น... กลายเป็น "พันธะ" ผูกมัดเขาและเธอไว้ตลอดกาล! "ห้าปี... ที่เขาไม่เคยรู้ว่ามีลูก" "ห้าปี... ที่เธอหนีหัวใจตัวเองไม่พ้น" "ห้าปี... ที่เขาไม่เคยรู้ว่ามีลูก" "ห้าปี... ที่เธอหนีหัวใจตัวเองไม่พ้น" แดเนียล มหโภคิน ซีอีโอหนุ่มลูกครึ่งเจ้าของอาณาจักรมหโภคินกรุ๊ป มีทุกอย่างที่ผู้ชายทุกคนใฝ่ฝัน ยกเว้น 'หัวใจ' ที่เขาปิดตายมาตลอด จนกระทั่งวันที่เขาได้กลับมาเจอกับ อัยย์ลดา หญิงสาวที่เคยมีความสัมพันธ์เร่าร้อนด้วยในคืนส่งท้ายปีเก่าเมื่อห้าปีก่อน แรงดึงดูดระหว่างกันยังคงรุนแรงจนไม่อาจต้านทาน แต่สิ่งที่แดเนียลไม่รู้คือ เธอไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไป... ความลับตัวน้อยวัยสี่ขวบที่ชื่อ 'น้องแทนคุณ' กำลังเติบโตขึ้นอย่างเงียบๆ ในตึกแถวเก่าๆ ย่านฝั่งธนฯ พร้อมกับใบหน้าและท่าทางที่ถอดแบบเขามาไม่มีผิดเพี้ยน! เมื่อความจริงถูกเปิดเผย... แดเนียลจะทำอย่างไร เมื่อรู้ว่าถูกปิดหูปิดตามาตลอด? เขาจะใช้อำนาจเงินตราแย่งชิงลูกไป หรือจะยอมศิโรราบใช้หัวใจแลกใจเพื่อทวงคืนทั้งลูกและเมีย?

เจียวเชินทะลุมิติมาเป็นอดีตองค์หญิงแคว้นล่มสลาย ชีวิตโดดเดี่ยวเหลือเพียงเงินทองและสมบัติติดตัว ครั้นแล้วอย่างไรนางจะใช้วิชาความรู้จากชาติที่แล้วก่อร่างสร้างตัว เปิดสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ค้าขายให้ร่ำรวย มีชีวิตที่สงบสุข แต่ไฉนชีวิตของนางจึงต้องมาพัวพันกับคดีลักพาตัวเด็ก อีกทั้งยังมีเจ้าลูกลิง ลูกน้อยของท่านเจ้าเมืองหน้าน้ำแข็งตามติดด้วยเนี่ย!

เพื่อแก้ไขโชคชะตาเดิมของ 'นางร้าย' นางจะปากกัดตีนถีบด้วยตัวเอง ไม่ไปขอความเห็นใจจากบุรุษไร้หัวใจเช่นเขาอีก ในเมื่อถูกผลักไสไล่ส่งมาพร้อมกับบุตรชายที่เขาไม่ต้องการ นับต่อจากนี้ระหว่างนางกับเขาเป็นอันสิ้นสุดลง " บุตรชายของข้าอยู่แห่งหนใด ตัวของข้าที่เป็นบิดาของเขาย่อมอยู่ที่แห่งนั้น" "ผู้ใดกันบอกว่าเสียวเป่าเป็นบุตรชายของท่าน บุรุษเช่นท่านไม่สมควรเป็นบิดาของผู้ใด" "อี้เหนียงเจ้าใจกล้าปากดีเช่นนี้ไม่กลัวตายหรือเช่นไร" นางมิใช่ไม่กลัว แต่นางทำเพื่อปกป้องเสียวเป่าต่างหาก หากต้องตัดแขน ตัดขา เพื่อรั้งเสียวเป่าไว้นางก็จะทำ เพราะเด็กคนนั้นเป็นนางที่เลี้ยงดูมาเองกับมือ "ความตายไม่ใช่สิ่งน่ากลัวสำหรับข้าอีกต่อไป...ไยข้าต้องกลัว!!!!...." นางดึงประตูจะปิดลง ทว่าไม่อาจต้านทานพละกำลังมหาศาลของเขาได้ คนอะไรดื้อด้านไร้ยางอาย นางไล่ขนาดนี้แล้วยังไม่ไสหัวไปอีก!!!