แม่เลี้ยงเดี่ยว Novelas e Histórias

เธอเดินมาไกลและไม่คิดหันหลังกลับ เธอมีความสุขกับชีวิตปัจจุบันที่เป็น คุณแม่เลี้ยงเดี่ยวที่ไม่ต้องคอยพะวงเป็นห่วงสามี ไม่ต้องกังวลเรื่องข้าวปลาอาหาร ไม่ต้องรีบตื่นเช้าขึ้นมาทำอาหารให้ใครกิน ใช้ชีวิตสบายๆ ดูแลแค่ตัวเองกับลูกในท้อง ชีวิตอิสระที่มีความสุข เธอพึ่งพบมันก็หลังที่

“ใช่ค่ะ ทั้งคนในบริษัทและคนที่มาติดต่องาน ผู้ชายสมัยนี้เขาเลิกถือสาเรื่องผู้หญิงมีลูกติดแล้วนะคะ” “อืม จริงค่ะ แม่เลี้ยงเดี่ยวถือว่าเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมากๆ เธอเลี้ยงลูกมาได้ตัวคนเดียวหลายปีโดยไม่วอกแวกแบบนี้ หาได้ยากจริงๆ เพื่อนสนิทที่ให้เธอไปอยู่ด้วยคง จะรักเธอมากทีเดียว”

“การโตมาแบบพ่อเลี้ยงเดี่ยวแม่เลี้ยงเดี่ยว มันไม่ได้ดีเลยเว้ย ฉันที่เจอแบบนั้น ไม่ได้รู้สึกพอใจเลย คนอื่นอาจจะรู้สึกว่าโอเคไม่ขาด แต่ฉัน... ฉันขาด ฉันขาดแม่ ฉันขาดพ่อที่ไม่เลี้ยงดู ไม่ดูแลเอาใจใส่ ย่าที่เลี้ยงก็ไม่ได้รักฉัน สิ่งเดียวที่ฉันมีก็คือรวินท์ฝาแฝดของฉัน เราต่า งเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดให้กันและกัน ถ้าไม่มีรวินท์ ฉันคงอยู่มาไม่ถึงทุกวันนี้” “แกอย่าตัดพ้อขนาดนั้นสิบัว แกยังมีฉัน มีไอยา เราเป็นครอบครัวกันได้นะ” เอลลี่ยื่นมือมากุมมือฉัน “อยากเอาออกเหรอ” ไอยาถามเสียงเรียบ ใบหน้าเธอเรียบนิ่ง

ผ่านไปหนึ่งเดือนที่แสนยากลำบาก ชีวิตแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เป็นทั้งแม่มือใหม่มันไม่ง่ายเลย เธอไม่มีประสบการณ์ ไม่มีใครที่จะคอยให้คำปรึกษา เธอต้องทำเองทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวเพียงลำพังเท่านั้น มีสิ่งเดียวที่ทำให้เธอยังยิ้มได้ นั่นคือการได้มองดูใบหน้าของลูกน้อย เป็นสิ่งเดียวที่เธอจ ะทำทุกครั้งเวลาที่ท้อใจเพื่อเรียกหากำลังใจให้ตัวเอง ปรายฟ้ากำลังนั่งดูข่าวบันเทิงที่เธอดูอยู่เป็นประจำทุกวัน วันนี้ก็มีข่าวของภาคิณอีกแล้ว เธอก็นั่งดูโทรทัศน์ด้วยความสนใจ สลับกับกล่อมลูกน้อยให้นอนไปด้วย

เธอเข้าใจดีว่าในยุค 80 เป็นยุคที่สังคมไม่ค่อยจะยอมรับเรื่องแม่เลี้ยงเดี่ยว เพราะหลายคนยังมีความคิดที่ว่า แม่เลี้ยงเดี่ยวเป็นสิ่งที่ไม่ดี หากว่าผู้หญิงดีจริงทำไมชีวิตครอบครัวถึงล้มเหลวถึงขนาดหย่าร้างกับสามีและยอมเป็นแม่หม้าย

"ไม่ล่ะ แม่จะมาบอกลูกว่าวันนี้แม่กับคุณพ่อจะไปร่วมงานเลี้ยงอาจจะกลับดึก หนูอยู่บ้านคนเดียวได้ใช่ไหม" "หนูก็นึกว่าเรื่องอะไร ได้ค่าหนูอยู่คนเดียวได้สบายมาก อันที่จริงแล้วคุณแม่ไม่ต้องเป็นห่วงอะไรหนูก็ได้นะคะ แม่บ้านของเราก็มีบอดี้การ์ดของเราก็มีเยอะ แล้วอีกอย่าง" "..."

“วันเกิดปีนี้ของฉันก็คงจะต้อง...อยู่คนเดียวเหมือนเดิม เหมือนปีที่แล้วนั่นแหละ” เธอจำได้ไม่ลืมเลยล่ะ วันเกิดของเธอเมื่อปีที่แล้ว เธอได้ของขวัญชิ้นใหญ่เป็นพ่อเลี้ยงตัวใหญ่กล้ามโต ผู้ชายที่แม่หิ้วเข้าบ้านมาอย่างภาคภูมิใจและหลงใหลคลั่งไคล้จนโงหัวไม่ขึ้น หลังจากเลิ กรากับพ่อของเธอได้สามเดือนกว่าๆเท่านั้น แม่ผู้มูฟออนไวราวแสง

เพราะฝีมือการทําอาหารของเขายอดเยี่ยมมาก ฉันไม่อยากจะพึ่งพาใครหรอก” "ฉันแค่กังวลว่าเธอจะเจ็บปวดใจ" แคทเธอรีนถอนหายใจ “อันที่จริงการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เรื่องง่ายเลย มันจะส่งผลต่อการแต่งงานครั้งต่อไปของเธอ เมื่อเธอให้กำเนิดเด็ก... เธอจำเป็นต้องรับผิดชอบต่อเด็กที่เกิดม า”

เลี้ยงไม่ได้ กลัวลูกที่ขาดฟีโรโมนพ่อหล่อเลี้ยงจะพิการแล้วพอผมแก่หรือตายไปใครจะดูแลลูกต่อ กลัวลูกป่วยไม่แข็งแรง ไหนจะค่ากินอยู่ค่าเล่าเรียน แม่เลี้ยงเดี่ยวมันลำบาก ทำไมผมรู้ก็ผมกำพร้าน่ะสิ ไร้พ่อแม่มาคอยอุปถัมน์คำชู ได้ทุน หาเงินเรียนเองใช้เองตลอดถึงได้รู้คุณค่าของ เงินและอยากเก็บเงินไว้มาก ๆ การมีลูกสร้างครอบครัวก็ใช้เงิน ไม่มีอะไรรับประกันว่าเราจะรวยหรือหาสามีรวยได้ ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนเท่านั้น

“ท่านแม่ทัพ ข้ารู้ว่าท่านจะแต่งข้าเข้าเรือน แต่ข้ามีสิ่งหนึ่งจะบอกท่าน ตัวข้ายึดมั่นในรักเดียวไม่คิดใช้สามีร่วมกับสตรีใด หากท่านรับปากว่าจะมีข้าเป็นภรรยาคนเดียวในชีวิต ข้าจะยอมแต่งให้ท่าน” สิ่งที่นางขอไม่ได้มากมาย ฉู่เยหยางพยักรับทันที “ได้ ข้าฉู่เฟยหยางชาตินี้ จะมีเจ้าเพีย งเป็นภรรยาร่วมผูกผมเพียงผู้เดียว ไม่คิดปันใจ”