Novel & Cerita แม่เลี้ยงเดี่ยว

“ใช่ค่ะ ทั้งคนในบริษัทและคนที่มาติดต่องาน ผู้ชายสมัยนี้เขาเลิกถือสาเรื่องผู้หญิงมีลูกติดแล้วนะคะ” “อืม จริงค่ะ แม่เลี้ยงเดี่ยวถือว่าเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็งมากๆ เธอเลี้ยงลูกมาได้ตัวคนเดียวหลายปีโดยไม่วอกแวกแบบนี้ หาได้ยากจริงๆ เพื่อนสนิทที่ให้เธอไปอยู่ด้วยคง จะรักเธอมากทีเดียว”

แม้ว่าจะเป็นความผิดพลาด แต่คุณหญิงคิดว่าโชคดีแล้วที่ใยไหมมีแม่แบบนี้ และเลี้ยงลูกคนเดียวด้วยคงจะเหนื่อยมากสินะ “สบายมากเลยค่ะ แค่นี้เอง” “ฉันไม่ได้หมายถึงเรื่องทำความสะอาดอย่างเดียวหรอกนะจ๊ะ แต่หมายถึงเรื่องที่อุตส่าห์เลี้ยงลูกมาคนเดียวได้ขนาดนี้ ในฐานะคนเป็น แม่เหมือนกัน ฉันอยากจะขอบคุณหนูมากๆ เลยนะ”

“การโตมาแบบพ่อเลี้ยงเดี่ยวแม่เลี้ยงเดี่ยว มันไม่ได้ดีเลยเว้ย ฉันที่เจอแบบนั้น ไม่ได้รู้สึกพอใจเลย คนอื่นอาจจะรู้สึกว่าโอเคไม่ขาด แต่ฉัน... ฉันขาด ฉันขาดแม่ ฉันขาดพ่อที่ไม่เลี้ยงดู ไม่ดูแลเอาใจใส่ ย่าที่เลี้ยงก็ไม่ได้รักฉัน สิ่งเดียวที่ฉันมีก็คือรวินท์ฝาแฝดของฉัน เราต่า งเติมเต็มความรู้สึกที่ขาดให้กันและกัน ถ้าไม่มีรวินท์ ฉันคงอยู่มาไม่ถึงทุกวันนี้” “แกอย่าตัดพ้อขนาดนั้นสิบัว แกยังมีฉัน มีไอยา เราเป็นครอบครัวกันได้นะ” เอลลี่ยื่นมือมากุมมือฉัน “อยากเอาออกเหรอ” ไอยาถามเสียงเรียบ ใบหน้าเธอเรียบนิ่ง

เมื่อเห็นเธอหน้าซีด ยิ้มอย่างฝืนๆ โม่ไป๋เม้มริมฝีปากบาง สีหน้าเศร้าหมอง จากนั้นถอนหายใจ "ทำไมเธอโง่แบบนี้? เธอจะเลี้ยงลูกเองคนเดียวเหรอ?" "ไม่ได้เหรอ?" เสิ่นหยินอู้เงยหน้ามองเขา "แม้ว่าฉันจะเลี้ยงดูลูกคนเดียว แต่ฉันมั่นใจว่าฉันสามารถเลี้ยงลูกได้ดี ยังไงก็ตาม ฉ ันก็มาจากครอบครัวพ่อเลี้ยงเดี่ยวอยู่แล้ว นายก็เห็นว่าฉันเติบโตมาได้อย่างปกติ ความรักที่พ่อมอบให้ฉันไม่ได้น้อยกว่าใคร ฉันไม่ได้รู้สึกว่า......การที่ฉันไม่มีแม่ทำให้ฉันแตกต่างจากคนอื่นเลย ฉัน......"

ผ่านไปหนึ่งเดือนที่แสนยากลำบาก ชีวิตแม่เลี้ยงเดี่ยวที่เป็นทั้งแม่มือใหม่มันไม่ง่ายเลย เธอไม่มีประสบการณ์ ไม่มีใครที่จะคอยให้คำปรึกษา เธอต้องทำเองทุกอย่างด้วยตัวคนเดียวเพียงลำพังเท่านั้น มีสิ่งเดียวที่ทำให้เธอยังยิ้มได้ นั่นคือการได้มองดูใบหน้าของลูกน้อย เป็นสิ่งเดียวที่เธอจ ะทำทุกครั้งเวลาที่ท้อใจเพื่อเรียกหากำลังใจให้ตัวเอง ปรายฟ้ากำลังนั่งดูข่าวบันเทิงที่เธอดูอยู่เป็นประจำทุกวัน วันนี้ก็มีข่าวของภาคิณอีกแล้ว เธอก็นั่งดูโทรทัศน์ด้วยความสนใจ สลับกับกล่อมลูกน้อยให้นอนไปด้วย

พูดจบก็รีบคว้าแฟ้มเอกสารกลับออกจากห้องไปทันที วีรนุชมองตามอย่างเข้าใจ เพราะไหนจะต้องทำงานและเลี้ยงลูกชายด้วยตัวคนเดียวอีก เป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายดายเลยจริง ๆ วีรนุชคิดและระบายยิ้มออกมาเล็กๆ

ทั้งคุณเตี่ยและแม่ของกวินป้องกันเป็นอย่างดี หากใครฝ่าฝืนปล่อยตัวเองให้มีลูกก็จะถูกขับออกจากบ้านไป ซึ่งตลอดระยะเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา ทั้งคุณเตี่ยและแม่ของกวินก็ปกครองครอบครัวอยู่ร่วมกันได้อย่างเป็นสุข เพราะคุณเตี่ยรวยมาก เงินบันดาลได้ทุกสิ่ง แต่ละเมียที่อยู่ร่วมกันก็ได

“วันเกิดปีนี้ของฉันก็คงจะต้อง...อยู่คนเดียวเหมือนเดิม เหมือนปีที่แล้วนั่นแหละ” เธอจำได้ไม่ลืมเลยล่ะ วันเกิดของเธอเมื่อปีที่แล้ว เธอได้ของขวัญชิ้นใหญ่เป็นพ่อเลี้ยงตัวใหญ่กล้ามโต ผู้ชายที่แม่หิ้วเข้าบ้านมาอย่างภาคภูมิใจและหลงใหลคลั่งไคล้จนโงหัวไม่ขึ้น หลังจากเลิ กรากับพ่อของเธอได้สามเดือนกว่าๆเท่านั้น แม่ผู้มูฟออนไวราวแสง

เพราะฝีมือการทําอาหารของเขายอดเยี่ยมมาก ฉันไม่อยากจะพึ่งพาใครหรอก” "ฉันแค่กังวลว่าเธอจะเจ็บปวดใจ" แคทเธอรีนถอนหายใจ “อันที่จริงการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวไม่ใช่เรื่องง่ายเลย มันจะส่งผลต่อการแต่งงานครั้งต่อไปของเธอ เมื่อเธอให้กำเนิดเด็ก... เธอจำเป็นต้องรับผิดชอบต่อเด็กที่เกิดม า”

ย้อนไปเมื่อ17ปีที่แล้ว หญิงสาวแม่เลี้ยงเดี่ยว ชื่อซูซ่านนางเติบโตมาในครอบครัวที่ยากจนถูกรับเลี้ยงจากยายชราอายุ60ปี จนซูซ่านเติบใหญ่โตเป็นสาวอายุสิบเจ็ดหน้าตาสะสวยผิวขาวนวลผ่องสูงประมาณ 164 ซ.ม นางมีความใฝ่ฝันอยากจะหาเงินได้เยอะ ๆ เพื่อให้มีฐานะดีขึ้นจะได้