แอบรักกลายเป็นจริง Novels & Stories

เด็กน้อยทั้งสองร้องเรียกหลี่ลี่เหมยพร้อมวิ่งมาหา ก่อนโผเข้ากอดนางอย่างรักใคร่ “ท่านอามีวิธีหรือไม่ ท่านอาต้องช่วยพวกเรานะ” หลี่ลี่เหมยหัวเราะเสียงใส “เรื่องนี้ไม่ยาก แค่เพียงสร้างอารมณ์รักใคร่จากความรู้สึกแท้จริง หาใช่เป็นอารมณ์ที่เกิดจากตัวยาอันใดไม่ แค่นี้การตั้งครรภ์ย่อมไม่ ไกลเกินเอื้อม ขอเพียงมารดาของพวกเจ้าผ่านการเคี่ยวกรำจากข้าแค่เท่านั้น”

พราวรวีรู้สึกว่าช่องทางคับแน่นของเธอมันกำลังตอดตุบๆ และผลิตน้ำหวานออกมาอย่างต่อเนื่อง “ที่รักคุณร้อนไปทั้งตัวเลย” “คุณทำให้พราวร้อน” “ผมชอบที่คุณแทนตัวเองแบบนี้ มันน่ารักและผมก็รักคุณที่เป็นแบบนี้” “คุณบอกว่ารักฉัน” “ครับผมรักคุณ เรามาเป็นแฟนกันจริงๆ ได้ไหม”

หญิงสาวรีบขับรถกลับบ้านโดยเร็วและรีบไปนอนพักเพราะคืนนี้หญิงาวยังต้องไปร่วมแสดงความยินดีกับคู่บ่าวสาวที่ไม่ใช่งานแต่งใครที่ไหนเป็นงานแต่งของคนที่เธอเคยแอบรักนั่นเอง วันนี้เธอได้รู้ซึ้งแล้วว่าการที่แอบรักแล้วอกหักมันยังเจ็บไม่เท่าการมีรักแล้วรักของเธอมันพังเพราะช่วง เวลาที่เธอเคยได้ใช้ร่วมกับชายหนุ่มมันยังตามหลอกหลอนเธออยู่ทุกฉากทุกตอนทั้งที่เธอพยายามอยากที่จะลืมมันแต่มันกลับทำไม่ได้ “ฮือๆๆ...ทำไมๆๆ..ทำไมเพลงถึงลืมพี่ไม่ได้สักที...ฮือๆๆๆๆ”

แต่จากความรู้สึกชอบๆ ในวัยเด็ก จนกลายมาเป็นความรักที่มอบให้จากใจจริงในปัจจุบัน เธอรู้สึกว่าในที่สุดความพยายามของตนเองก็สัมฤทธิ์ผลเสียที สำหรับฮั่วหานซานแล้ว เธอคงเป็นคนพิเศษจริง ๆ ไม่อย่างนั้นเขาจะยอมตกลงแต่งงานกับเธอได้ยังไง

"แค่เธอเท่านั้นเอสเทลพี่รักใครไม่ได้อีกแล้ว จุ้บ" การเปลี่ยนตัวเองเพื่อคนที่เรารักมันไม่มีอะไรยากเลย อย่าปล่อยให้อะไรมันสายเกินไปเกินกว่าจะแก้ไขเพราะคุณอาจจะไม่โชคดีเหมือนผม เชื่อผมเถอะการมีคนที่รักคุณอยู่ข้างๆ มันดีกว่าการอยู่คนดียว END

ในวันเลี้ยงรุ่น เพื่อนรักของฉันหยิบกล่องสุ่มกล่องหนึ่งออกมา บนกล่องมีข้อความแปะไว้บรรทัดหนึ่งว่า "สุ่มจับคำคมคลั่งรักของจู้เหมียนเหมียน" ทั้งงานพากันหัวเราะ มีคนจับได้จดหมายรักที่ฉันเขียนถึงต้วนหมิงจิ้นตอน ม.6 "วันนี้ต้วนหมิงจิ้นยิ้มให้ฉัน ฉันอยากมอบวันพรุ่งนี้ให้เขาด้วยจัง" มีคนจับได้จดหมายที่ฉันเขียนตอนมหาลัย "เขาไม่ตอบข้อความก็ไม่เป็นไร พอเขาเสร็จงานเดี๋ยวก็คิดถึงฉันเอง" แต่จดหมายรักที่ฉันเขียนถึงต้วนหมิงจิ้น เขาไม่เคยตอบกลับเลยแม้แต่ฉบับเดียว ฉันคิดมาตลอดว่าจดหมายพวกนั้นคงถูกเขาทิ้งไปนานแล้ว สุดท้าย เพื่อนรักก็จับได้ฉบับที่ 99 เธอเอนตัวซบในอ้อมอกของต้วนหมิงจิ้น แล้วอ่านออกเสียงด้วยรอยยิ้ม "ถ้ามีวันที่นายไม่ต้องการฉันแล้ว ฉันก็จะยังอวยพรให้นายมีความสุข" ต้วนหมิงจิ้นแย่งกระดาษ

ความรักที่เริ่มก่อตัวจากการถูกใจ จากถูกใจแปรเปลี่ยนเป็นชอบ จากความชอบแปรเปลี่ยนเป็นรัก ทุกลำดับขั้นตอนที่มันขยับตัวไปเรื่อยๆ ในระยะเวลาสองปีเต็ม เขาดีใจมากที่มันไม่เคยถูกแทรกแซงจากสิ่งอื่นเลย และดีใจมากที่เขากล้าแหกฎพวกนั้นจนมีวันนี้ในที่สุด! จบบริบูรณ์

เมื่อส่งคนรักจนถึงที่หมายแล้ว สะโพกแกร่งก็ตอกอัดเข้าออกเน้นย้ำอย่างรัวเร็วและหนักหน่วง ตั่บ ตั่บ ตั่บ "อ๊ะ อาา" เสียวครางต่ำในลำคอ แสดงให้รู้ว่า เขาได้ปลดปล่อยความต้องการออกมาแล้ว พร้อมกับน้ำเชื้อขาวขุ่นที่ฉีดพุ่งเข้าไปในโพรงสาวของคนรักจนหมดทุกหยาดหยดแล้วกดแช่ไว ้ ก่อนที่จะทิ้งร่างลงมานอนข้างหญิงสาว แล้วดึงเธอเข้ามาสวมกอด พร้อมกับจูบไปที่แก้มใสอมชมพู ฟอดด และไม่นาน สองร่างเปลือยเปล่าก็เข้าสู่ภวังค์นิทรา วันต่อมา

ไม่เถียงมันหรอกเพราะเขาเคยบ่นให้พวกมันฟังจริง ๆ ก็ตอนนั้นมันนานมาแล้ว แต่ตอนนี้เขาเปลี่ยนไปแล้วไม่ได้หรืออย่างไร ตอนนี้เขารักญานิศาแล้ว รักมาก รักจนจะเป็นบ้าตาย Phupha : เชี่ย! คนอย่างมึงรักใครเป็นด้วยเหรอไอ้บอม วิวสวยมากค่ะ : มาบอกพวกเราว่ารัก แล้วเคยบอกน้องมันบ้างไห ม

เพียงความไร้เดียงสาของเธอที่เเสดงออกมา หารู้ไม่ว่ามันสร้างความประทับใจให้กับใครบางคน คนที่เย็นชาอย่างฉันได้รู้จักกับคำว่าความสุขที่เเท้จริง โอ้ว! ที่รักเธอทำได้ยังไง? เมื่อได้รู้จักกับเธอ โลกทั้งใบของฉันก็ได้เปลี่ยนเเปลงไป กลับกลายว่าหัวใจของฉันหลงรักเธอจนหัวปัก