โกหก Novels & Stories

เขาดักคอ “ปราบครับ แม่เข้าใจที่ปราบคิดถึงนะ แม่ก็คิดถึงปราบ จำได้ไหมแม่เคยสอน การโกหกเป็นเรื่องไม่ดี” สกลกันต์พยักหน้าเหมือนไก่จิกข้าวสาร

“ทำไมเชื่อง่ายจัง ผมอาจโกหกเพื่อให้คุณสบายใจ” “แล้วแต่ เพราะหนึ่งในบาปห้าข้อ คือการโกหก แต่ถ้า white lie โกหกเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจก็ไม่เป็นไร”

โรมราชันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “ขึ้นชื่อว่าโกหก มึงก็ต้องกลายเป็นคนโกหกไปตลอด แล้วแบบนี้มึงยังคิดว่าคุณเฌอรีน เธอจะหาความจริงใจจากมึงได้อยู่อีกเหรอ”

ฉันทนาตอบ “เงินตั้งห้าล้านเธอเอาไปใช้หมด โดยที่ไม่มีเงินมาคืนฉันเนี่ยนะ” “ก็ไอ้ผู้ชายเฮงซวยคนสิคะ มันหลอกนา มันโกงเงินนาจนหมด” ฉันทนารีบโกหกและโบ้ยความผิดให้ผัวใหม่ “แล้วไอ้นายหัวนั่นมันอยู่เกาะไหน!!”

โจชัวแทรกขึ้นมาอย่างเย็นชา “ธีโอไม่ใช่คนที่จะโกหก ลูน่าเองก็ไม่ใช่คนที่จะโดนหลอกจากเรื่องโกหกง่าย ๆ ด้วย”

น้องรหัสตัวสูงหลอกเอาเสียแล้ว "คีย์! อีกแล้วนะ หลอกหอมแก้มพี่อีกแล้ว ครั้งที่แล้วก็โกหกพี่ว่าโดนรุ่นพี่ที่คณะรุมทำร้าย ครั้งก่อนก็หลอกพี่ว่าโดนเด็กคณะอื่นดักรุมกระทืบ ครั้งก่อนนู้นก็โกหกพี่ว่าโดนพี่ปีสีเหม็นหน้าแกล้งสาดน้ำใส่ในห้องน้ำ"เสียงใสเอ่ยสาธยายถึงวีรกรรมที่น ้องรหัสตัวดีชอบโกหกเขาและแกล้งแตะอังเขาอยู่ตลอดเมื่อมีโอกาส แต่ทว่าเรื่องทั้งหมดที่กล่าวมานั้นกับเป็นความจริง คีย์ไม่ได้โกหกรุ่นพี่ตัวเล็กของเขาเลย เขาโดนรุ่นพี่และนักศึกษาจากคณะอื่นแกล้งและเหม็นขี้หน้าจริงๆ

นางโกหกคำโต "หายหรือ" มู่หรงจิ่งเลิกคิ้ว "ไม่เป็นไร หายก็หาใหม่ได้ แต่คนขโมยต้องรับผิดชอบ"

หวงเฮ่อเสียงพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ไห่เหม่ย ผมเคยโกหกคุณด้วยเหรอ? อีกอย่างถ้าผมกล้าโกหกต่อหน้าคนเยอะ ๆ แบบนี้ ผมจะไม่โดนฟ้าผ่าเอาเหรอ? ผมคงทำตัวหน้าไม่อายด้วยการโกหกว่าของปลอมเป็นของจริงไม่ได้หรอก…” ขณะที่เขาพูด หวงเฮ่อเสียงก็มองไปที่ลู่เจียวด้วย พลางส่งสายตาเหมือน จะบอกเป็นนัย ๆ ว่า ‘ไร้ยางอายมาก กล้าพูดได้ยังไงว่าโสมคือบัวหิมะพันปี? ช่างไม่รู้อะไรเลยจริง ๆ !’

ฉันมันคนโกหกไม่เก่งด้วยสิ ไม่รู้ว่าเพื่อนของฉันจะเชื่อฉันไหม “แกกำลังโกหกอยู่หรือเปล่าพริ้ง” เฮือก... ว่าแล้วไงว่าต้องไม่เชื่อฉัน แน่ๆ “มะ มันไม่มีอะไร จริง ๆ” “ยิ่งแกหลบหน้าฉันแบบนี้ ฉันยิ่งมั่นใจว่าแกโกหก” สายธารท้าวเอวจ้องหน้าฉันอย่างจับผิด

คำโกหก คำโกหกที่ฉันกระซิบข้างหูแพทย์ฝึกหัดที่หวาดกลัวตอนหลังเที่ยงคืน ความสงสัยที่ฉันหว่านลงในรายงานทางการแพทย์ ข้อความที่ไม่มีชื่อที่ทิ้งไว้ในแฟ้มประวัติของไลรา ความเคลือบแคลงใจแยบยลว่าอาจมีใครบางคนเป็นต้นเหตุทำให้ฉันหกล้ม และใครบางคนนั้น...ก็คือเธอ แน่นอนอยู่แ ล้ว! มันต้องเป็นเธอ คนรักที่สูญหาย เงาจากอดีต คู่แข่งที่เงียบงัน ฉันชี้ไปที่เธอโดยไม่เอ่ยคำพูด ไม่มีหลักฐาน