All

ขุนหรือขุนพล ที่บรรดาสาวๆ เรียกกันว่าเฮียพล เสี่ยพล ผมน่ะรวยมากมีธุรกิจมากมายที่ผมดูแลอยู่ ไม่ว่าจะผับ บ่อน โรงแรม บริษัท สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงสิ่งบังหน้าเท่านั้นแหละครับ จริงๆ แล้วผมน่ะเจ้าพ่อค้ายารายใหญ่ดีๆ นี่เอง ผมน่ะมันเกิดมาบนกองเงินกองทอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ ไม่มีหรอกครับสิ่งไหนที่ผมอยากได้แล้วไม่ได้ ผู้หญิงก็เช่นกัน? ใครๆ มักคิดว่าผมน่ะมันโหด ตัวอันตราย อารมณ์ร้อน ชอบใช้กำลัง เห็นผมเป็นแบบนี้แต่ผมก็อยู่ในโหมดสีชมพูนะครับ ผมมีเพื่อนสนิทมากๆ ถึง2คน เยอะไหมครับ? ถึงจะไม่เยอะคนแต่เยอะคุณภาพผมคิดแบบนั้น ในค่ำคืนที่แสงไฟสลัว สายตาของผมก็คอยสอดส่องเหยื่อที่มาให้ผมกระแทกคืนนี้ ปกติผู้หญิงก็เข้าหาผมเยอะนะครับ แต่คืนนี้ผมอยากเป็นเสือที่ออกตามล่าเหยื่อเองบ้าง สอดส่องไปจนเจอกับร่างบางของผู้หญิงคนหนึ่ง หน้าตารูปร่างของเธอไม่ได้สวยจนโดดเด่น แต่ผมกลับมองมันอย่างหลงใหล ผม: เจอเหยื่อว่ะ

ผ้าขาวถูกย้อมสีดำสนิท...หล่อหลอมเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกลายเป็นคนที่ดำมืด...จดจำมันทุกความเจ็บปวดไม่มีวันลืม...'เขา' จะสามารถเปลี่ยนใจที่เต็มไปด้วยไฟแค้นของเธอได้ไหม...

"จำไว้เรียนให้จบก่อนค่อยมีแฟนเข้าใจมั้ย" “ฉันยี่สิบแล้วนะไม่ใช่เด็กสักหน่อย อีกอย่างฉันจะมีแฟนก็ไม่เห็นเกี่ยวกับคุณเลย” “เกี่ยวสิเพราะฉันไม่อนุญาต"

การแก้แค้นำพามาซึ่งความรัก แม้จะเกลียดเเค่ไหนแต่หัวใจกลับอ่อนไหวให้กับผู้ชายใจร้ายคนนี้

เธอสูญเสียทุกอย่างให้โลกมืด ครอบครัวถูกฆ่า ชื่อถูกป้ายความผิด ทางเดียวที่เหลือ…คือเดินเข้าไปหา “มาเฟีย” เขาคือชายที่ไม่เคยศรัทธาในความรัก โหดเหี้ยม เย็นชา และไม่เคยไว้ใจใคร ข้อตกลงเริ่มต้นจากร่างกาย แต่จบลงด้วยหัวใจ เมื่อความแค้นสิ้นสุด สิ่งที่ต้องตัดสินใจ…คือจะเลือก “อิสรภาพ” หรือ “ความรัก” ที่ต้องแลกด้วยเลือด

ชาติก่อนโดนคนไว้ใจทำร้ายจนตัวตาย...ชาตินี้ข้าเกิดใหม่ขอทวงคืน สิ่งใดที่ข้าได้รับคนที่ทำกับข้าล้วนต้องได้รับ สิ่งใดที่ข้าทนทุกข์พวกมันต้องได้ทุกข์ ที่สิ่งที่พวกมันปรารถนาข้าจะยื้อแย่ง

ผู้หญิงแบบเธอจะให้ฉันเอาไปใช้งานอะไรได้นอกจากเรื่อง…บนเตียง!! เมื่อชีวิตของพริบพรีถึงคราวพลิกผัน พ่อของเธอติดหนี้การพนันแล้วหายตัวไปเหลือทิ้งไว้เพียงแค่จดหมายหนึ่งฉบับที่ระบุที่อยู่ของเจ้าหนี้ เธอเลือกที่จะเผชิญหน้าแทนที่จะหนีหายไปแบบไม่รับผิดชอบ แต่พอไปเจอเจ้าหนี้ก็ต้องตกใจ เขาเป็นถึงประธานของบริษัทยักษ์ใหญ่ในประเทศและเบื้องหลังยังเป็นถึงลูกชายของแก๊งมาเฟียใหญ่

ผู้ชายหน้าชั่ว ใจหมาคนนี้ ตอนที่รัก... เขาก็รักสุดหัวใจ แต่พอตอนเธอจากไป... เขาก็ร้ายสุดตีน

“น้องกูไม่อยากเจอมึง” “บอกไปว่าผัวมาหา” “ไอ้!” สุรเชษฐ์สบถลั่นบ้าน ด่าเป็นชุด “กูไม่ได้ป้องกันเอาไปหลายที เผื่อท้องขึ้นมา ไปตามมาคุยกันให้รู้เรื่อง” “ไอ้นนท์มึง มึง!” สุรเชษฐ์ชี้หน้าเพื่อนมือไม้สั่น อยากจะชักปืนลูกซองมายิงกบาลเพื่อนให้กระจุย แต่เขาไม่อยากติดคุก ได้แต่โกรธหน้าดำหน้าแดง “ซื้อของมาฝากบำรุงจะได้หายป่วย ฤกษ์แต่งงานให้ผู้ใหญ่หาให้แล้ว ลดาตกลงแล้วใช่ไหม” “ตกลงบ้านป้ามึงเหรอ น้องกูไม่เอามึง” “งั้นกูฉุด” “มึงกล้าเหรอ กูยิงไส้พรุน” “กูจะคุย” รัชชานท์เท้าสะเอวมองขึ้นไปบนห้องนอนของเมียเด็ก สุรเชษฐ์ขยี้หัวตัวเอง เขารู้นิสัยเพื่อนดี ไอ้หมอนี่มันบ้า เคยมีใครขวางอะไรมันได้ “ลดาไม่อยากคุยกับมึง” “แต่กูจะคุย” “มึงกลับไปก่อน” สุรเชษฐ์เสียงอ่อนลง “ไม่ไป อีกไม่กี่วันปิดเทอม แต่งงานกันเลยกูจะได้วางใจว่าไม่มีผู้ชายที่ไหนมาเกาะแกะอีก” “มึงฟังภาษาคนรู้เรื่องไหมวะไอ้นนท์”

ทันทีที่ชีคอัฟฟาน อาลี โซมาล ชีคหนุ่มประมุขแห่งซาล ได้สบสายตากับตัวประกันสาวคนสวย มาราตี ซูไรละห์ เขาก็ตกตะลึง เธอเป็นผู้หญิงที่สวย งดงาม น่าปรารถนาและเย้ายวนยิ่ง แต่มันผิดเวลา ผิดสถานที่ และผิดวิสัยไปจากเดิม เพราะเธอมาในฐานะของพี่สาว เขาไม่ชอบถูกหลอกลวง กลายเป็นคนโง่ให้อาและพี่ชายของหล่อนหัวเราะเยาะ ที่สำคัญกัวลากำลังคิดการอันใดที่เป็นกบฏและแข็งข้อเช่นนั้นรึ “พูดอะไรตลกเช่นนี้ มาราตี” คำพูดของเขาทำให้หญิงสาวตระหนก “ท่านรู้!!!” เธออ้าปากค้างมองเขาด้วยความตกตะลึง เขารู้ได้อย่างไรว่าเธอไม่ใช่ซูไรดา แต่เขายังรับเธอมาจากผู้เป็นอาอย่างหน้าตาเฉย ไม่แสดงอันใดให้อีกฝ่ายระแคะระคายสักนิด “ทำไมข้าจะไม่รู้ มีอะไรบ้างในซาลที่จะรอดพ้นสายตาของข้าไปได้ แม้แต่ผู้หญิงสวยๆ อย่างเจ้ามาราตี” เธอไม่คิดว่าเขาจะรู้จักเธอ อัฟฟานเชยคางมนให้แหงนขึ้นสบสายตาสีเหล็กกล้าเปล่งประกายด้วยอำนาจสะกดให้เธอแทบขยับตัวไปไหนไม่ได้ มาราตีนิ่งอึ้งหัวใจสั่นไหวรุนแรงกว่าเดิม ประกายตาร้อนแรงแทบแผดเผาให้เธอมลายสิ้น

"ชะตาชีวิต และเส้นทางความฝันที่ต่างกัน เมื่ออีกคนดันวาดใจของใครคนหนึ่งด้วยรักที่มิอาจลืมเลือน แม้กาลเวลาได้พรากเขาทั้งคู่จากกัน" เมื่อท้องฟ้าคือ คุณหมอผู้งดงามราวกับเทพบุตร ขวัญใจผู้ป่วย ต้องเผชิญกับซองอึนผู้หล่อเหลา สง่าผ่าเผยแต่แสนจะเย็นชา คนรักเก่าทายาทพิพิธภัณฑ์งานศิลปะของเกาหลี ผู้สง่าผ่าเผย เย็นชา และบรรดาผองเพื่อนที่มาสร้างสีสัน ทว่าจุดเริ่มต้นของความรักนั้นได้เกิดขึ้นในรั้วมัธยมศึกษา และสิ้นสุดเช่นเดียวกัน การจากลากันโดยไม่มีคำร่ำลา และเจอกันอีกครั้งโดยไม่ทันได้เตรียมใจ ทุกอย่างล้วนเป็นแผนที่มาพร้อมกับการแก้ปริศนาการตายที่มีเงื่อนงำ! พู่กันได้เริ่มตวัดวาดมันอีกครั้งเมื่อใจทั้งคู่ยังคงโหยหาซึ่งกันและกัน...

“ฉันเคยหลงคิดว่าเธอแตกต่างจากคนอื่น แต่สุดท้ายก็ไม่ อยากได้เงินจนตัวสั่นสินะ ถึงได้รีบมาอ้าขาให้ฉันเอา ตามคำสั่งของคนอื่น”

วีวี่ หญิงสาววัยเกือบสามสิบปี โสด สวย และ รวยมาก เธอมีทุกอย่างยกเว้นผู้ชาย สมัยนี้ผู้ชายดีๆหายากเหลือเกิน หนุ่มๆสมัยนี้มีเมียกันตั้งแต่อายุยังน้อย แล้วสาวโสดวัยสามสิบอย่างเธอจะไปเจอผู้ชายโสดที่ไหน คิมหันต์ หนุ่มหล่อวัย ยี่สิบสามปี หล่อ เท่ห์ และ ร้ายกาจ เค้าเพิ่งเรียนจบปริญญามาหมาดๆ แล้วเดินทางเข้ามาหางานทำที่กรุงเทพ อาชีพช่างภาพ เป็นงานในฝันของเค้า แล้วเค้าจะสานฝันของตัวเอง สายตาของเธอสบตาเค้ากับเค้าอย่างจงใจ เธอตั้งใจหว่านเสน่ห์ใส่เค้าเต็มที่ ชายหนุ่มรูปหล่อยืนอยู่ที่มุมอับตรงนั้น เธอชอบเค้า คิมหันต์ยิ้มอย่างขำๆ เค้ามองสาวสวยคนนี้มาสักพักเเล้ว เธอส่งสายตาไปหาชายหนุ่มท่าทางดี แต่ติดที่ชอบผู้ชายมากกว่า เค้าเห็นกับตาว่าผู้ชายคนนั้นจูบกับอีกคนในห้องน้ำ " อยากจะโดนขนาดนั้น บอกผมสิเจ๊ คิมหันต์คนนี้จะจัดให้"

ความนิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหวเป็นจุดเด่นของเล่อเวย นางสามารถทำให้คนนิ่งสงบได้ ในขณะเดียวกันก็ทำให้คนหัวร้อน แต่งเชื่อมสัมพันธ์ครั้งนี้ นางคิดว่าตนไม่ได้รักเขา คนในภาพวาดต่างหากคือผู้อยู่ในใจ

ใต้เงาดารา ดอกไม้หนึ่งผลิบาน แม้ลมชะตาจักพัดพาไปแห่งใด ก็มิเคยร่วงโรย

การเสียพี่สาวที่เป็นครอบครัวเพียงคนเดียวของเธอ ทำให้เธอต้องเข้ามาพัวพันกับพ่อเลี้ยงหนุ่มสุดหล่อ แต่ถึงหล่อก็ต้องห้ามหวั่นไหว เพราะเขาเป็นหนึ่งในผู้ต้องสงสัยที่ทำให้พี่สาวของเธอต้องตาย

หล่อ รวยแถมใหญ่ขนาดนี้ ใครไม่ชอบแต่ยี่หวาชอบ! "หนูชื่อยี่หวานะคะเสี่ย" "ฉันไม่ชอบเด็ก" "แต่หวาเรียนมหาลัยแล้วนะคะ อีกอย่าง เด็กที่ไหนจะนมใหญ่ขนาดนี้ล่ะคะเสี่ย" "ฉันบอกไปแล้ว ฉันไม่ชอบเด็ก ยิ่งเด็กแก่แดดแบบเธอฉันยิ่งไม่ชอบ" "บางที เด็กแก่แดดอย่างหวา......อาจจะทำให้เสี่ยครางเหมือนเสียซิงครั้งแรกก็ได้นะคะ" - CHARACTERS - เสี่ยอิฐ "ฉันไม่ชอบเด็ก" ยี่หวา "แต่หวาชอบเสี่ย!" "เสี่ยยอมให้มันเอาแต่ไม่ยอมให้หวาเอา หรือเสี่ยคิดว่าหวาไม่มีน้ำยา หวาเกิดมาเพื่อเป็นเมียเสี่ย แล้วก็จะเป็นเมียคนเดียวของเสี่ย เสี่ยจะเอาอีพวกนั้นอีกสักกี่ร้อยคน เสี่ยก็ต้องจำใส่สมองเอาไว้ ว่าเมียเสี่ยมีได้แค่คนเดียวคือยี่หวาคนนี้เท่านั้น!" เมื่อผู้ชายอย่างเสี่ยอิฐ นักธุรกิจหนุ่มวัย 35 ที่ร่ำรวยและหล่อเหลาจน ยี่หวา รู้สึกอยากได้มาเป็นผัวจนตัวสั่นตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น ปฏิบัติการอ่อยเสี่ยอิฐมาทำผัวของเด็กสาวมหาลัยไฟแรดแรงสะท้าน เรื่องน่าปวดหัวปนเสียวหัวจึงเริ่มขึ้นหลังจากยี่หวาตั้งใจแน่วแน่ ว่าเธอต้องได้เสี่ยอิฐมาครอบครองแต่เพียงผู้เดียว! "อายุไม่ใช่อุปสรรค อุปสรรคเดียวที่มีคือโคแก่ ไม่ยอมกินหญ้าอ่อน!

ปานดาวแอบหลงรักพิรัฐซึ่งเป็นแฟนเก่าของพี่สาวเธอ จนเธอได้เจอกับชายหนุ่มอีกครั้งในฐานะเจ้านายกับเลขา และดันเผลอไปมีอะไรกับเขา ทว่าการที่พิรัฐเข้าหาเธอครั้งนี้กลับมีความลับบางอย่างซ้อนอยู่

วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่สามของเรา อาหารเย็นพร้อมแล้ว..แต่เขาไม่ได้กลับมาบ้านเลย ชีวิตคู่ของเราไม่เคยสร้างมาจากความรัก มีแต่เพียงความเข้าใจผิดเท่านั้น สามปีผ่านไป ไร้บุตร แม่สามีที่ไม่เคยยอมรับฉัน สามีที่ห่างเหิน และกระนั้น... ฉันก็ยังรักเขา สามวันก่อน ฉันเพิ่งรู้ว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์ เย็นนี้ ฉันหวังว่าจะได้บอกข่าวดีกับเขา แต่การแจ้งเตือนหนึ่งได้ทำลายทุกอย่าง: รูปถ่ายของเขา กำลังจูบกับพี่สาวของฉัน ฉันจำสถานที่นั้นได้ ฉันหยิบกุญแจแล้วออกไป ฉันกลับมาบ้านคนเดียว ฉันร้องไห้ตลอดทั้งคืน ในห้องถัดไป พวกเขาร่วมรักกัน และฉัน ตัวขดอยู่บนโซฟา ฉันถึงก้นเหวของหัวใจ เช้าวันรุ่งขึ้น แม่ของเขาปลุกฉันด้วยถังน้ำเย็นจัด เธอตะโกนใส่ฉันว่าฉันไม่ใช่ลูกสะใภ้ของเธออีกต่อไป ว่าฉันไม่มีสิทธิ์จะอยู่ที่นี่อีกต่อไป แล้วฉันก็จากมา ตัวเปียกชุ่ม อับอายขายหน้า แตกสลาย แต่ในกระเป๋าของฉัน มีกระดาษย่นๆ ใบนั้น ชื่อของชายแปลกหน้าคนหนึ่ง สายตาที่มองมาที่ฉัน เมื่อคืนนี้ สายตาเดียวที่มองเห็นตัวฉันจริงๆ บางที นั่นอาจเป็นจุดเริ่มต้นของทุกสิ่ง

หลีซือเสินจวินคือเทพที่ลงมาฝ่าด่านเคราะห์เพื่อการเลื่อนขั้นเป็นช่างเสิน หรือก็คือเทพชั้นสูง เพราะเป็นลูกน้องของเทพแห่งดวงชะตาจึงได้รับสิทธิพิเศษด้วยการเลือกนิยายซึ่งเป็นเนื้อหาที่นางจะต้องเผชิญในโลกมนุษย์ เดิมที หลีสือเสินจวินคิดว่าตนเองจะได้ตายเร็ว ๆ แล้วขึ้นสวรรค์กลับมาเป็นเทพชั้นสูงอย่างสวย ๆ นางจึงเฝ้ารอการเนรเทศมาก นางไม่คิดว่าติงหลีซือคนนี้ (ชื่อเดียวกันแต่ต่างตรงที่มีแซ่) จะมีความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงกว่าที่นางคิด องค์ชายสี่เอย ไท่จื่อเอย หลีซือเสินจวินพูด... "ตามบทข้าต้องถูกเนรเทศมิใช่หรือเจ้าคะ แล้วข้าท้องได้อย่างไรเจ้าคะท่านเทพ!"