All

“สบายดีนะคะ ไม่ได้เจอกันนานเลย” ฉัตรฉายทักทายก่อน มองหน้าเติมเต็ม ก่อนจะมองอีกคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เขา เป็นผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ ตั้งแต่วันที่เขาบอกให้เธอทบทวนเรื่องแต่งงาน เธอก็ไม่เห็นหน้าเขาอีกเลย “ฉัตรสบายดีนะ/สวัสดีค่ะคุณฉัตร” เติมเต็มทักทาย ในขณะที่ณชาทำความเคารพ “เราสบายดี” ตั้งแต่วันที่เธอบอกว่าจะแต่งงาน เพื่อนในเฟซที่คอยโพสต์ประชดประชันเธอก็หายไป เติมเต็มคงไม่รู้ว่า เธอรู้ว่าเป็นเขา “มาหาเรามีธุระอะไรหรือเปล่า” เติมเต็มตรงเข้าประเด็น ฉัตรฉายมาที่นี่คงมีเรื่องสำคัญคุยกับเขา “ยินดีด้วยนะเติม ภรรยาสวยมาก ลูกสาวก็น่ารัก เสียดายฉัตรเป็นแค่ครูโรงเรียนวัด คงไม่มีโอกาสสอนคุณหนู” ถ้อยความเหล่านี้ฟังดูก็รู้ว่ามีคำประชดอยู่ในนั้น “ธรรมดาน่ะ ใครก็อยากให้สิ่งที่ดีที่สุดกับลูก” “คุณเติมคะ” ณชาปรามสามี ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาประชดกัน

The Heart Cupid Was Never Meant to Claim หัวใจที่กามเทพไม่ควรครอบครอง | เขาเติบโตมากับความรักที่พังซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเรียนรู้ว่าการเชื่อใจใครสักคน คือความโง่เขลา อีกคนหนึ่งเกิดมาเพื่อทำให้หัวใจมนุษย์กลับมาเชื่อในความรัก แต่ถูกห้ามไม่ให้รักมนุษย์ที่ตนต้องปกป้อง เมื่อหัวใจที่ไม่เชื่อในรักต้องมาพบกับหัวใจที่ไม่มีสิทธิ์รัก ความใกล้ชิดจึงกลายเป็นบาป และความรู้สึกจึงกลายเป็นโทษทัณฑ์เปิดเผย คนหนึ่งอาจต้องสูญเสียความเป็นมนุษย์ในความรู้สึก แต่อีกคนอาจต้องสูญเสียการมีอยู่ของตัวเองไปตลอดกาล ˚₊· ͟͟͞͞➳❥⁀➷ .ೃ࿐ ˏˋ°•*⁀➷ ೄྀ࿐ ˊˎ- ⚠️ คำเตือน: เนื้อหามีประเด็นความรักต้องห้าม, ดราม่า, ความสูญเสีย และโทนอารมณ์หม่นมีการฝ่าฝืนกฎสวรรค์และผลลัพธ์ที่แลกมาด้วยความเจ็บปวด “โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน” #BL #แฟนตาซี #รักต้องห้าม #กามเทพ #เทพกับมนุษย์ #ดราม่า #โรแมนติกแฟนตาซี #สายเจ็บ #หัวใจต้องห้าม

“อยากให้ผมแต่งงานนักเหรอ” มาวินถามพร้อมหัวเราะลงคอ “ได้!” ร่างสูงโปร่งขยับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง “ผมจะแต่งงานให้สมใจคุณแม่!” เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งพลางเดินเข้าไปกระชากร่างเล็กที่กำลังประคองร่างของมารดาเข้าหาตัว จ้องมองอีกฝ่ายด้วยดวงตาแข็งกร้าว “แต่ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นเด็กคนนี้!” เด็กที่คุณแม่ของเขาชุบเลี้ยงมาเพื่อประเคนให้เขาไม่ใช่หรือ! “นอกจากเธอ ผมจะไม่แต่งกับใครทั้งนั้น ผมจะบินกลับอเมริกา ใช้ชีวิตที่นั่น และทิ้งแอลเอ็นกรุปทันที!” “วินลูก ยายอัยย์ไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลยนะลูก ปล่อยน้องไปเถอะ” “ไม่! ถ้าเด็กที่คุณแม่เสียข้าวแดงแกงร้อนเลี้ยงมาอยากตอบแทนพระคุณมากนักก็มาเป็นเมีย…” เขาเว้นช่องว่างพร้อมยกยิ้มมุมปากแล้วเอ่ยต่อ “เมียบำเรอของลูกจะเป็นอะไรไป!” คุณหญิงวารีส่ายหน้า ม่านน้ำตาทะลักไหล ร่ำไห้อย่างเจ็บปวด ทว่า… “ได้ค่ะ” อัยรินตอบเสียงดังฉะฉาน แววตาเด็ดเดี่ยว “หนูจะแต่งงานกับเขาเอง” สักวันก็ต้องแต่งงาน แต่งกับใครก็ไม่น่าแตกต่างกัน อีกทั้งมาวินก็แก่… อืม อายุมากแล้ว น่าจะอยู่ทำร้ายใครได้อีกไม่นาน!

นายหัวเขื่อนธารา ผู้อันตรายดังสายน้ำเชี่ยว เขาคือคนที่เธอไม่ควรเผลอใจ หรือแม้แต่เข้าใกล้มากที่สุด นายหัว เขื่อน ธารา จอมเถื่อน × น้องดอกแก้ว ที่แสนอ่อนโยนแต่สู้คน

“ราเฟเอล ซิวีลิอาโน่” ผู้ได้ชื่อว่าเป็นมาเฟียศตวรรษที่ 21 แห่งอิตาลี เขามาเมืองไทยเพื่อนำถ้ากระดูกของมารดากลับมาแผ่นดินเกิดนั้น และมาพร้อมภารกิจสร้างแหล่งฟอกเงินของตระกูลซิวิลิอาโน่ “กีณริน” ตั้งใจมาเจรจากับผู้ที่มาซื้อที่ดินของลุงแต่โดนกีดกันให้เข้าพบ เธอจำเป็นต้องปลอบตัวเป็น “หญิงบริการ” ทว่าชายผู้ที่เธอคิดว่าเป็น “ตาแก่หัวล้านตัญหากลับ” กลับกลายเป็นมาฟียหนุ่มแห่งอีตาลี่ ผู้ไม่เคยเชื่อมันและศรัทธาในความรัก ความทระนงทำให้ราฟาเอลคิดว่าเกมรักที่ตนวางกฎไว้จะเป็นผู้ชนะ ทว่าหัวใจเขากลับไม่อาจสลัดบ่วงนั่นได้ แต่เขาและเธอจะทำอย่างไรในเมื่อความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นเพียงเครื่องมือต่อรองทางธุรกิจเท่านั้น!

“แล้ว..อาจารย์...อยากทำอะไรกับหนูล่ะคะ ทำได้ตามใจอาจารย์เลยค่ะ ขอแค่...ปลายปากกาอาจารย์ลงเกรดดี ๆ ให้หนูก็พอ”

"หน้าที่ของเธอคือรับใช้ฉัน... ไม่ว่าฉันจะสั่งให้ทำอะไร หรือ 'ท่า' ไหนก็ตาม"

เพราะโชคชะตาที่นำพาอย่างไม่ทันตั้งตัว ทำให้เขาและเธอที่จบความสัมพันธ์ชั่วคราวไปแล้วต้องกลับมาโคจรอีกครั้ง เรื่องวุ่นๆสุดอลเวงจึงเกิดขึ้น... "ฉันท้อง" "..." "เป็นไปได้ไง" "มันเป็นไปแล้ว"

หญิงสาวที่มีรูปลักษณ์หน้าตา สวยใส อ่อนหวาน แต่งกายเรียบร้อย การวางตัวการเข้าสังคมทุกอย่างดี ใครเห็นก็ต่างมองว่าเป็น เด็กดีและเรียบร้อยอ่อนหวานตามรูปลักษณ์ของเธอ แต่ความเป็นจริงนั้น ภายใต้เสื้อผ้าที่เรียบร้อยอ่อนหวานนั้น มีชุดนอนที่ไม่ได้นอนซ่อนอยู่ เธอเป็นสาวเรียบร้อยอ่อนหวานน่ารักจริง แต่เธอชอบกินจิ้มจุ่มเป็นชีวิตจิตใจ และชอบกินแบบหม้อรวมด้วย

“เด็กกว่าแล้วไง… ในคืนที่พี่เผลอใจ คนที่พี่เรียกหาก็มีแค่ผม” ความสัมพันธ์ลับ ๆ ระหว่างลูกสาวคนรวยวัย 22 กับเด็กฝึกงานวัย 19 ที่ทั้งอันตรายและหยุดไม่ได้

"มาเป็นผู้หญิงของฉัน" ความหมายของเขานั้นแปลว่าเมีย "แล้วทำไมจ้าจะต้องเป็นด้วย" พ่อเลี้ยงกระทิงที่แสนดุร้าย × น้องจ้าสาวน้อยวิศวะจอมแก่น

"เราต่างพยายามไขว่คว้าหาความสุข... ด้วยการแอบมองชีวิตของคนอื่น" สิบปีหลังจากกอดคอกันเรียนจบนิเทศฯ 'ปลาย' ยังคงเป็นแค่ก็อปปี้ไรเตอร์ฟรีแลนซ์ที่รอคอยจุดเปลี่ยนของชีวิต ขณะที่เพื่อนรักอย่าง 'ต้น' ผงาดขึ้นเป็นครีเอทีฟไดเรกเตอร์ระดับท็อป 'แพร' อดีตคนรักกลายเป็นเจ้าของสตาร์ทอัพที่ใครๆ ก็จับตามอง และ 'บิว' เลือกทิ้งแสงสีไปใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ที่เชียงใหม่ ชีวิตที่เหมือนจะเดินกันไปคนละเส้นทาง ถูกกระชากให้กลับมาพบกันอีกครั้ง เมื่อโปรเจกต์โฆษณามูลค่ามหาศาลบังคับให้พวกเขาต้องมาร่วมทีมกัน การรวมตัวที่หน้าฉากดูเหมือนจะเป็นภาพฝันของมิตรภาพ กลับกลายเป็นความกดดัน การเปรียบเทียบ และความอิจฉาริษยา ทุกการเบรนสตอร์มคือการฟาดฟัน ทุกรอยยิ้มคือการซ่อนคมมีด และทุกคำว่า 'ไม่เป็นไร' คือการกดทับความจริงที่ไม่มีใครกล้าพูดออกมา ในวงการที่ทุกคนต้องปั้นแต่งเรื่องราวเพื่อขายสินค้า... บางทีหน้ากากที่พวกเขากำลังสวมใส่ อาจจะเป็นผลงานโฆษณาที่หลอกลวงที่สุด

ดาวร้ายทะลุมิติมาในบทละครที่ตัวเองเล่น จากนางร้ายต้องมาเป็นสะใภ้ผู้อ่อนแอผู้โดนแม่สามีรังแกและสะใภ้อีกสองคนรังแก ต่อไปนี้ เฟยห่วงลี่จะไม่เป็นเหยื่อของแกอีกต่อไป ไม่เอาแล้วผัวคนนี้...... เธอขอหย่า แล้วกลับมาทวงทุกอย่างที่เป็นของเธอคืน

“ตื่นแล้วเหรอ” คำถามที่ดังมาจากหน้าประตู ทำให้แสนรักมุดหน้าลงใต้ผ้าห่มด้วยความเขินอาย เขาออกไปไร่ตั้งแต่เช้าแล้วไม่ใช่เหรอ “ทำอะไรน่ะ อยากอาบน้ำไหม” เพราะเห็นว่าเธอยังอยู่ในชุดเดิม ต้นหมื่นจึงถาม “ไม่ไปทำงานเหรอคะ” เสียงอู้อี้ที่ดังมาจากใต้ผ้าห่ม ทำให้ต้นหมื่นหัวเราะให้กับความน่ารักของเธอ จะอายอะไรอีกเขาเห็นจนหมดแล้ว “ไปแล้ว แล้วก็กลับมาแล้ว ผมเป็นห่วงคุณ” ตอบจากใจจริง เพราะกังวลว่าเธอจะคิดมาก “ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ คุณกลับไปทำงานเถอะ” “ไม่เอา ไม่ไปแล้ว ไหนดูสิว่าตัวร้อนหรือเปล่า เจ็บแขนมากไหม” เดินมาข้างเตียงแล้วตลบผ้าห่มออก นางอายที่ซ่อนตัวอยู่ใต้นั้นตาโต เมื่อผ้าที่เธอใช้เป็นโล่กำบัง ร่อนลงไปกองอยู่ข้างเตียง “คุณต้น อย่าแกล้งสิคะ” ทั้งตัวของเธอมีแค่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่เขาใส่ให้เมื่อตอนเช้ามืด ส่วนท่อนล่างนั้นไม่มีอะไรปกปิดเลยสักชิ้น

"คำก็แก่สองคำก็แก่ แก่แล้วมันไม่มีหัวใจรักใครไม่เป็นหรือไง หนูจะฟันคนแก่แล้วทิ้งเหรอคะ หน้าตาก็สวยตัวก็เล็กแค่นี้ ทำไมใจร้ายจัง" ตัดพ้ออะไรขนาดล่ะนั่น เอาซะสำนึกผิดแทบไม่ทันเลย

ทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ทั้งที แทนที่จะได้เสวยสุข กลับถูก 'ระบบ' บังคับให้รับภารกิจปั้น 'องค์ชายขี้โรค' ให้เป็นฮ่องเต้ แลกกับเงิน 1,000 ล้านบาท!

แต่งงานได้นางก็ขอหย่าขาดได้เช่นกันให้มานอนกอดหนังสือสมรสนั่นมิใช่วิถีของอี้หลานฮวาผู้นี้อยู่แล้ว หักหลังนางไม่พอ ยังบังอาจทำลายชื่อเสียงสกุลอี้ของนางเช่นนั้นนางจะไม่เป็นมันแล้วพระชายาผู้ถูกหมางเมิน!!

เมยรักของภีมภัทร โปรย การแก้ปัญหามีมากมาย ไม่จำเป็นต้องใช้วิธีการแต่งงานก็ได้ ไม่ใช่หรือ เขาบอกเธอด้วยรอยยิ้มเอื้อเอ็นดู และนั่นคือคำตอบของเหตุผลทั้งหมดที่เขาแต่งงานกับเธอ เมียรักของภัทรศักดิื โปรย เขาทิ้งเธอไป ในวันที่เธอมีลูกให้เขา อีกหลายปีต่อมาเธอก็กลับมาในชีวิตเธออีกครั้ง พร้อมกับความจริงที่ได้ถูกเปิดเผย ตัวอย่างบางช่วงบางตอน... “ที่ฉันไม่อยากยุ่งกับคุณไม่ใช่อะไรหรอก แต่เพราะฉัน... รังเกียจ!!!” ประโยคนั้นของอดีตแฟนเก่าที่เขาไม่เอาแล้วทำให้ภัทรศักดิ์ใบหน้ากระตุก เขากระชากเธอมาหาเต็มแรง ก่อนจะบดจูบอย่างดุเดือด เนตรดาวไม่ทันได้ตั้งตัว เธอเจ็บริมฝีปากไปหมด เบิกตากว้าง ได้สติก็รัวกำปั้นใส่เขาไม่ยั้ง “นี่คุณปล่อยนะ” เธอแหวใส่ เขาก็ผลักเธอออก เช็ดปากอย่างรังเกียจ “คนเลว” “อย่ามาปากดีกับฉันอีก” ประโยคของเขาไม่ได้ทำให้เธอกลัวเท่ากับไม่อยากยุ่งเกี่ยวด้วย เธอถอยหนีวิ่งเข้าบ้านไป

ฉันพยายามทนแต่ความอดทนมีขีดจำกัด ไม่รักก็แค่ปล่อย จะฝืนให้ใจเจ็บไปทำไม ผู้ชายอย่างคุณไม่สมควรเป็นพ่อใครและไม่มีทางเป็นสามีที่ดีของใครได้ คนเห็นแก่ตัวและเอาแต่ใจก็จงอยู่เพียงลำพัง มาขอโอกาสสายไปแล้วย่ะ

ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น เป็นเบ้าหลอมให้เขาเข้มแข็ง คีตภัทร คนนี้ไม่ใช่คีตภัทรคนเดิมอีกแล้ว ผู้ชายอ่อนแอคนนั้นตายจากโลกนี้ไปนานแล้ว เขากลับมาพร้อมกับความแค้นที่สุมอยู่ในอก ที่รอวันแก้แค้น "จะไปไหน!" เสียงเข้มที่เอ่ยถามทำให้เท้าที่กำลังก้าวเดินหยุดชะงัก "จะไปเตรียมเครื่องดื่มให้ค่ะ" "รู้เหรอว่าเวลานี้ผมดื่มอะไร" "ท่านบอกว่าหิวน้ำ น้ำเปล่าใช่ไหมคะ" คำตอบของเธอทำให้คีตภัทรหน้าตึง กวิสรามองเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาหิวน้ำเธอก็ต้องหาน้ำเปล่ามาให้ มันก็ถูกแล้วนี่ "คุณกิ่งแก้วไม่ได้บอกเหรอ" "บอกค่ะ" "แล้วย้อนทำไม" "คุณกิ่งแก้วบอกว่า ท่านจะหาเครื่องดื่มดื่มเอง