Pagkasira Ng Lupa นิยาย & เรื่องราว

SPG: "What are you talking about? I don't feel anything for her, Lira." "Listen to me, baby… please," "It’s just all in your head, okay? Yes, I care about her—she’s part of my past, but that’s all she is! I promise you… she means nothing compared to you. It has only ever been you." _______________ GUMANHAWA ang loob niya nang makaalis sila sa mansyon ng mga Delos Santos… ang lugar kung saan naroon ang babaeng tila nagpapakulo ng dugo niya sa galit at selos.

'Hindi sila nauubos. Napapaisip tuloy siya kung talaga bang ganoon na lang kalupit ang buhay o masyado lang siyang naging pabaya. Ngayon ay alam na niya ang sagot. Ganito ang takbo ng buhay; komplikado at sadyang marahas. Hindi siya naging pabaya dahil walang matinong tao ang hahayaang mahulog ang sarili sa putikan. Umiiwas siya sa mga bagay na puwedeng humila sa kaniya pababa hanggang maaari.

tanong ni Maya. “Ang bulung-bulungan ay nagsasabing ang espirituwal na lupa ay isang klase ng makalangit na kayamanan na maaaring sumipsip ng essence sa pagitan ng langit at lupa, na kung saan ay magbubunga ng mga espirituwal na halamang-gamot. Sinasabi ng alamat na ang ilang bihirang at mahalagang gamot ay maaari lamang linangin gamit ang espirituwal na lupa. Samantala, kung ang mga normal na espirituwal na halamang-gamot ay itinanim sa espirituwal na lupa, ang bilis ng pagtubo nito ay tataas. Sa katunayan, ang mga halamang gamot na ito ay lalago pa kaysa sa kapag kung saan-saan lang sila itinanim,” paliwanag ni Alex. Nakinig si Maya habang lubos na namamangha.

Bagkus ay nagtanong siya sa akin pabalik. "Deserve bang mawala sa mundo ang mga malulupit na tao? Gaya ni Pacita?" sabi niya. Kakaiba ang himig ng kaniyang boses dahilan para magsitayuan ang mga balahibo ko sa batok. TO BE CONTINUED

Hindi ko alam kung saan nanggaling ang pwersa ng lupa'ng tumama sa aking kapangyarihan! Ang lupa ay normal nang nakokontrol ng mga Acrañum. Ang lahat ng Acrañum simula bata ay tinuturo na kung paano makokontrol ang lupa. Nagulat ang Prinsesa at halatang hindi niya inaasahan iyon kaya hindi maaaring mapasunod niya agad ang lupa. Kailangan ng konsentrasyon kapag lupa ang pasusunurin ng isang Acrañum.

Hindi ko alam kung lumindol ba o sadyang malambot na talaga ang lupa dahilan para ito'y gumalaw. Huminto ako sa paglalakad at kumapit sa punong nasa gilid ko. Huminga ako nang malalim para kumalama bago muling magpatuloy sa pagbaba nang makarinig ako nang tila pagragasa sa likuran ko at nang lingunin ko ito, isa na namang malaking bitak ng lupa. Natuod ako sa aking kinatatayuan sa kalituhan kung saan ako lilipat nang puwesto para iwasan ito nang biglang may humila sa braso ko. Hindi ko nagawang alamin agad kung sino dahil kapwa kami bumagsak sa lupa at gumulong pababa hanggang sa tumama kami pareho sa ilalim ng puno.

Wala siyang kaalam alam! Umiling pa rin si Hyacinth upang maipagtanggol ang sarili. "Wala talaga akong alam diyan--" "Nagmamaang maangan ka pa! Gumagawa ka ng paraan para mas paburan ka lalo ni Lola! Ni hindi mo man lang naisip ang kondisyon ni Jasmine! Talagang ginagamit mo si Lola para maisakatuparan lahat ng gusto mong mangyari!" akusa pa ni Lira kay Hyacinth.

Sa isang iglap, binayaran ni Lucas ang dalawang milyong utang para lang protektahan ang babaeng itinuturing nitong kanya. Dahil sa matinding konsensya at sa isang pag-ibig na hindi inaasahang umusbong sa kanyang dibdib, dinala ni Sierra ang bilyonaryo sa isang tagong lagoon. Doon, sa ilalim ng talon, isinuko nila ang lahat. Naganap ang pinakamainit, pinakamapangahas, at pinakawalang-hanggang pagsasanib ng kanilang mga katawan. Ibinigay ni Sierra ang buong kaluluwa niya, umaasang mabubura ng katotohanan ng kanyang pagmamahal ang lahat ng kasinungalingan.

Hindi nga siya nag kakamali, may malaking butas lupa, hindi naman iyon kalaliman pero sapat iyon para hindi ka maka akyat, malawak ito at sa palagay ko pag nasa loob ka nito mas malawak pa ito. "Ano namang meron dyan?" poker face na tanong ko. Ngumisi siya sa akin. "Alam mo bang ang butas sa lupa na iyan ay naging tagpuan ng isang diwata at ang isang tao? Napaka halaga niyan. At sabi sabi daw sa puod na ito. Ang sino man ang makulong dyan ay mamahalin nila ang isa't isa, habang buhay." Tinignan ko ang lupa sa ilalim, wala namang ispesyal dito. Paanong may ganong kasabihan? Tinignan ko si ganda.

“Sa totoo lang, hindi na ako babalik do’n.” “Gano’n ba sila kalala?” curious na tanong ni Kira. “Mahirap ipaliwanag sa ilang salita.” Sumubo muli si Katreese. “Sa madaling salita—pera ang nauuna bago ang iba.” Napangiwi si Kira. “Okay… sa nakikita ko ngayon, parang hindi na rin masamang maging ulila.” Masama siyang tinignan ni Katreese at nagpatuloy sa pagkain.