The One Hundred-foot Journey นิยาย & เรื่องราว

tanong ni Issa sakin at tinuro ang isang lalaking nakikipagtawanan sa kaibigan niya. Nasa kabila silang waiting shed at may ilang kilometrong layo kung saan kami naroroon ngayon, umiinom sila ng shake. “Thatʼs my ex,” tugon naman ni Heather. “Ah, buti nalang hiwalay na kayo no? Panget pala ng taste ni Troy.” walang kwentang tugon ni Issa habang nakatingin parin sa kabilang waiting shed. Akmang sasabunutan na niya si Issa ngunit agad kong nakuha ang kamay niya.

Naalala ko pa yung panahon na una ko siyang nakita. [FLASHBACK] Malakas ang ulan noong araw na iyon. Madilim ang langit at halos walang tao sa labas ng campus dahil sa biglaang pagbuhos ng ulan. Nagmamadali akong tumakbo, yakap-yakap ang bag ko at sinusubukang sumilong sa covered walkway. “Aray!” Napakamalas ko naman nadulas pa ako, nabitawan ko ang bag ko at kumalat ‘yun notebook ko sa basang sahig. Napangiwi ako sa sakit habang hinahawakan ang tuhod ko.

Pagkalabas ko ng lagusan ay maingat akong tumakbo sa likod ng malalaking baging upang tawin ang kambal na talon. Nasa kabilang bahagi ng bundok ang sinasabing lugar na pinagdalhan ni Genevieve sa sako na dala-dala niya. Kung iisiping mabuti, hindi niya agad madadala ang katawan sa kabilang bahagi ng bundok. Nakita ko siyang sinaksak ang batang babae sa kweba, isang milya ang layo sa lumang bahay na pinaglalaruan ko nung bata pa ako. Kung susumahin, limampong milya ang layo ng kuweba mula sa lugar na sinasabi ni Bibo. Hindi ba imposible niyang mailipat ang katawan sa loob ng limang na oras? Kailangan kong malaman kung paano niya iyon nagawa.

"I love you, Ma'am." Pagkatapos naming kumain ay agad kaming tumulak papunta sa isla. Wearing a white shirt and black shorts, hawak niya ang kamay ko habang naglalakad kami papunta sa bangka kung saan iyon ang sasakyan namin papunta sa islang iyon. Inalalayan niya 'kong makasakay roon. Naupo kami habang ako'y hindi na napigilan pa ang kumuha ng litrato kahit papunta pa lang kami. The turquoise sea shines because of the sun's rays. The waves swayed us smoothly and the salty air touches my bare skin.

Naduwag na naman siya para ipagtapat ang lihim niya. Kumuha siya ng maliit na bato sa tabi atsaka inihagis iyon doon sa dagat. Nanatiling nakasandal si Yza sa dibdib niya at sabay nila pinapanood ang paglubog ng araw na nasa pagitan ng dalawang bundok.

“What do you think it is?” Sa ganda nito ay halatang mamahalin na hindi mo aakalain na isang alam. “This is made for you.” I look at my wrist. I smile as I saw it suit to me. “How do I use this?” Hinawakan niya ang pulsuhan ko. “Press here.” May pinindot siya sa may pendant nito dahilan para kumislap ang green diamond. He look at me. “There's a microphone inside with gps tracking.” Our eyes meet. “No matter where you are, I'll be there immediately.”

He's really understanding, and I love him more because of that. Magkakaroon daw kami ng camping/hiking/fieldtrip. Kaya excited na kami, maybe mababawasan lahat ng iniisip ko kapag nakita ko ang nature. I love traveling lalo na kapag kasama ang hiking, it reduces my stress. After three days na walang commumication with Kael, ngayon naman ang araw na aalis kami for hiking, we will spend three days and two nights sa lugar na yun. Nakaka-excite lang.

Ang magandang tanawin ay sapat na upang maibsan ang takot at kaba ni Jade habang nakabitin sa ere. The cable has 1.2 kilometres long. Matatanaw nila sa ibaba ang malawak na karagatan ng Blue Lagoon. Pumikit siya at dinama ang sumasalubong na hampas ng malamig na hangin. Gumaan ang kanyang pakiramdam na para bang inililipad siya niyon sa alapaap.