روايات وقصص ضمن การย้อนกลับหลายมุม

แต่จนถึงขนาดนี้ไม่น่าเชื่อว่าหลี่เหม่ยหลินนั้นกลับยังคิดไม่ได้ ใจมืดมนไม่อาจถ่องแท้ว่าที่ตนเองตกมาอยู่ในสภาพเช่นนี้ไม่เคยเกี่ยวข้องอันใดกับน้องสาวเลย ที่นางเดินมาพบจุดจบอยู่มิสู้ตายล้วนเป็นตนเองที่ก้าวมาด้วยตนเองทั้งสิ้น ส่วนเย่จื่อเฉินที่ยังมึนงงอยู่นั้นกลับย้อนถามตนเอง� �้ำไม่ซ้ำมาว่าตนเองมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร เขาทำผิดอันใด หรือว่าเขาเลือกผิดไปที่ตรงไหน แผนการทุกสิ่งเขาคิดว่าตนเองวางเอาไว้รัดกุมที่สุดแล้วโดยแม้แต่กลับพลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังเท้าได้อย่างไร

ลูกสาวในการสอนการทำบัญชี บางเรื่องหลี่ฮูหยินความรู้ด้อยนัก ไม่เก่งกาจต้องจ้างคนที่เก่งกว่ามาทำ ทำให้บัญชีผิดอยู่หลายจุด ข้อนี้สร้างความอับอายให้กับตัวเอง แต่ข้อดีคือนางมีคนช่วยทวนบัญชีแบบไม่ต้องจ้าง ด้วยความคิดน้อยจึงยกบัญชีย้อนหลังออกมา จากนั้นให้ซือมามาวิเคราะห์แต่ละ จุด เพื่อตัวเองและบุตรสาว

รู้สึกผิดไม่น้อย “องค์หญิงเก้าท่านควรจะกลับไปเสีย เพื่อฝ่าบาทจะได้ไม่ต้องกังวลมากไปกว่านี้ลงทัณฑ์คนอื่นวุ่นวายเรื่องนี้จะว่าไปไม่มใครผิด แค่เรื่องเข้าใจผิด”

ก่อนหน้านั่นดลพีไม่เคยต้องมานั่งคิดทบทวนถึงความหลังอย่างนี้ ทว่าพอเกิดเรื่องนี้ขึ้น เขาจำเป็นต้องหาเหตุผลมาหักล้างและมาเชื่อมโยงถึงความเป็นไปได้ แต่ก็ไม่คาดคิดเหมือนกัน ว่ายิ่งนึกถึงอดีตมากเท่าไหร่ ความสงสัยก็ยิ่งชัดมากขึ้นเท่านั้น มีหลายอย่างที่ไม่ถูกต้องและก็มี หลายอย่างที่แปลกไป

หลังจากจากไปในปีนั้น ถงเจาไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้กลับมาที่นี่อีก แต่ตอนที่ตัดสินใจจะกลับมา เธอก็เคยคิดว่าอาจจะได้เจอกับคนรู้จักในอดีต ตลอดห้าปีนี้ หลายครั้งที่ฝันกลางดึก เธอมักจะฝันถึงภาพเดิมซ้ำ ๆ ฝันถึงตอนที่เธอเจอเซี่ยเหวินโจวครั้งแรก

เป็นอันจบบทสนทนาที่น่าสนใจไปโดยปริยาย ลลนายังคงพิสูจน์จนละเอียดชัดเจน ทำให้มั่นใจทีละนิดว่าตัวเองตายแล้วย้อนเวลากลับมาได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็ไม่ใช่ความฝันแล้วป่ะ? ต่อไปเธอต้องเรียกว่าชาติก่อนใช่ม๊ะ? นั่นแหละ ชาติก่อน...

คำพูดของซูหลีเซียงทำให้ซูหลีหลี่ที่กำลังยืนจ้องมองน้องสาวอยู่พลันทอดถอนใจออกมา “เจ้าคิดว่าที่สวรรค์ให้เจ้าได้ย้อนกลับมาก็เพื่อให้เจ้าได้ใช้ความได้เปรียบจากการรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าเอารัดเอาเปรียบคนอื่นเช่นนั้นหรือ แต่สำหรับข้ากลับไม่ได้คิดเช่นเจ้านะ สำหรับข้าแล้วการที่ข้าได้ย้อนกลับมาเ

ฉันคว้าข้อมือคินไว้ ถึงในนี้จะมีเพียงไฟจากด้านนอกส่องเข้ามา แต่ฉันก็เห็นสายตาที่เขามองมาได้ชัดเจน “อือ” “ที่บอกว่าถ้าย้อนเวลากลับไปได้น่ะ หมายความว่าไง” “...” “ถ้าย้อนกลับไปก็ไม่ขึ้นรถเมล์คันนั้นเหรอ” “...” “ถ้าย้อนกลับไปได้ก็จะไม่เข้าห้องลับงั้นสิ”

ความจริงซูเมิ่งอยากจะพูดอะไรมากกว่านี้ แต่คนตรงหน้าเป็นคนเอ่ยปากเองว่าตกลงไปในบ่อด้วยตนเองนางก็ไร้คำที่จะพูด "ขอบใจเจ้ามากที่เป็นห่วงข้า เจ้าเองก็รีบกลับเรือนเถอะ เดี๋ยวหิมะจะตกหนักมากกว่านี้แล้วทางเดินจะลื่นเอา" ซูเซียวเอ่ยบอกก่อนจะให้สาวรับใช้อย่างอ้ายเสินไปส่งซูเ มิ่งที่เรือน

วลาให้นางกลับมาก่อนที่เรื่องทุกอย่างจะเกิดขึ้น เยี่ยนเอ๋อกลับมาครั้งนี้มีเพียงความแค้น ครั้งนี้นางจะไม่ยอมให้หนิงหลงสตรีเลวทรามต่ำช้ามาแย่งทุกอย่างของนางไปได้อีก และนางจะแก้แค้นให้หนิงหลงได้รับความเจ็บปวดอย่างที่นางเคยก่อไว้ บทที่ 1 ย้อนเวลากลับมา แฮ่ก ๆ ๆ !!เสียงเห