การแต่งงานตามสัญญา Mga Nobela at Kwento

เจียวเชินไล่สายตาอ่านข้อความยาวเหยียดในกระดาษอย่างรวดเร็ว ทว่านางทนอ่านจนจบไม่ได้จึงเงยหน้าขึ้นเมื่อพอจับใจความสำคัญในกระดาษได้แล้วพบว่าเป็นเรื่องที่น่าขันสิ้นดี “นี่มันสัญญาแต่งงานสองปี หมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ” อย่างกับซีรีส์น้ำเน่าในยุคสมัยที่เจียวเชินจากมา การแต่งงานในนา มจากชายหญิงสองคนที่ไม่ได้รักกัน แต่งกันเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจอันใดประมาณนั้น พอครบกำหนดเวลาก็เพียงแค่หย่าขาดกัน

“สุขภาพแข็งแรง ปลอดภัย ไว้เนื้อเชื่อใจซึ่งกันและกัน นั่นคือชีวิตคู่ที่ดีที่สุด” เฉินเจ๋อหยานอ่านจบ กอดฉันเบาๆ เขาไม่ได้ให้ของขวัญราคาแพง แต่หยิบข้อตกลงครอบครัวที่เราร่วมกันเขียนออกมา:

“แต่งงานตามสัญญา?” ป๋อซือเหยียนหรี่ตาด้วยความอันตราย เธอมองการแต่งงานนี้แบบนั้นเองหรือ? “แล้วมันไม่ใช่หรือไง?”

ประโยคนั้นทิ่มแทงใจฉันเหมือนเข็ม ทั้งเจ็บแปลบ กระทันหัน และน่าอับอาย แน่นอนแหละ เขาไม่ได้แต่งงานกับฉันเพราะต้องการฉัน เขาก็แค่แต่งตามที่สัญญาระบุไว้ เพราะตระกูลเวอร์เซตติไม่เคยผิดคำสัญญาต่างหาก ความรักไม่เกี่ยวข้องเลยสักนิด

ทางออกที่ว่าคืออะไรกัน เธอเพิ่งจะอายุยี่สิบเจ็ด แต่งงานมาได้สามปีกับผู้ชายที่นอนห้องเดียวกันแต่ไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวเธอแม้แต่ครั้งเดียว ผู้ชาย…ที่เซ็นสัญญาการแต่งงานเหมือนเซ็นสัญญาทางธุรกิจ กำหนดระยะเวลา กำหนดเงื่อนไข กำหนดทุกอย่างที่เขาคิดว่ามันสมควรสำหรับเขา

บรรยากาศในงานถูกปกคลุมไปด้วยความมาคุระหว่างคู่บ่าวสาวอย่างเห็นได้ชัด ทุกคนดูออกว่าการแต่งงานครั้งนี้มาจากการคลุมถุงชน ถ้าจะบอกว่าเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจก็คงไม่ใช่ เพราะเพียงตะวันเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีอะไรติดตัวมาสักอย่าง นอกจากสัญญาระหว่างพ่อแม่ที่เป็นเพียงลมปาก จ

ุดร้องไห้ได้แล้ว ก็แค่แต่งให้เป็นพิธี หลังงานเราก็ต่างคนต่างก็แยกย้าย ผมสัญญา เราไม่ได้จดทะเบียนสมรส ไม่มีการ์ดแต่งงาน ยกเลิกงานฉลองสมรสแค่นี้พอใจไหม” สงสารก็สงสารจากที่เคยหมั่นไส้แต่ตอนนี้หัวใจเขากลับอ่อนไหวเมื่อเห็นน้ำตาของเจ้าสาว ใจเขาเสียไม่รู้ว่าสิ่งที่ตัวเองกำ ลังทำถูกหรือผิด แต่เขาต้องการให้เป็นแบบนี้

ข้าหันหลังให้เขา “การแต่งงานชายแดนเป็นเรื่องของรัฐ” ข้ากล่าว “พระราชาทรงตัดสินใจแล้ว ผลลัพธ์จะเป็นไปตามที่เจ้าปรารถนา” ถ้อยคำสุดท้ายนั้นเหมือนบาดลิ้นของข้าเองในยามเอ่ยออกมา

สัญญานี้มีผลทันทีที่คู่สัญญาสาบานตัวในพิธีสมรสอย่างเป็นทางการ ข้าพเจ้าได้อ่านสัญญาเบื้องต้น และได้ใช้เวลาทำความเข้าใจกับความหมาย ข้าพเจ้าเข้าใจเนื้อหาสัญญา

ท่านั้น แม้แต่การแต่งงานที่กำลังจะเกิดขึ้น ก็ไม่ได้เกิดจากความรัก ‘วันวิสาห์’ คู่หมั้นของเขา เป็นทายาทครอบครัวนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ ครอบครัวของเธอและครอบครัวของมารุตรู้จักกันมานาน การหมั้นหมายของทั้งคู่จึงเป็นเหมือนข้อตกลงทางธุรกิจมากกว่าความรักระหว่า งชายหญิง ทั้งสองคนตกลงกันอย่างชัดเจนตั้งแต่แรกว่า การแต่งงานครั้งนี้จะเป็นเพียงการแต่งงานทางนิตินัย เพื่อสร้างภาพลักษณ์และผลประโยชน์ทางธุรกิจร่วมกัน เมื่อเวลาผ่านไปและธุรกิจมั่นคงขึ้น ทั้งคู่จะหย่ากันโดยไม่มีข้อผูกมัดใดๆ เพราะเขาไม่เคยต้องการความรักจากใคร