การแต่งงานตามสัญญา Novels & Stories

ถึงจะไม่รู้ว่าอีกคนไปทำอิท่าไหน คุณหนูเอาแต่ใจถึงได้ยอมตกลงแต่งงานด้วยได้ แต่เจ้าสัวเปรมชัยก็ยอมรับในความเด็ดขาดของอาชา ”สัญญาสามเดือนเหมือนเดิมนะครับ ถ้าคุณอากังวลเรื่องชื่อเสียง งานแต่งครั้งนี้จะถูกจัดขึ้นมาอย่างเงียบที่สุด หลังจากนั้นผมจะจัดการทุกอย่างอย่างเงียบ ให้เกิดผลกระทบน้อยที่สุด“ อาชาเอ่ยปากบอกพร้อมให้ความมั่นใจ

ฝ่ามือสีเข้มเอื้อมออกไปรับซองมาเปิดออก เขามองเอกสารห้าแผ่นที่เขียนมาค่อนข้างละเอียด เป็นดั่งเอกสารสัญญาทั่ไไประบุเรื่องผลประโยชน์และจำนวนเงินที่ได้รับ แต่เอกสารแนบท้ายสัญญาเป็นสัญญาการผูกมัดเรื่องแต่งงาน เขาเหลือบตาขึ้นมองหน้าคมที่ยังยิ้มหวานอย่างเป็นต่อก่อนก้มลงอ่า น ไม่ผูกมัดว่าเขาและเธอจะมีคนอื่น นั่นแสดงว่าเธอเองก็ใช่ย่อย แต่ห้ามนำออกงานหรือออกนอกหน้า หากมีข่าวลือเสื่อมเสียจะเกิดการหย่าร้างทันที และจำนวนค่าหย่าร้างทำเอาเขาเหงื่อตก

*** เพื่อดับไฟข่าวลือให้มอดลงโดยเร็วที่สุด ผู้ใหญ่บ้านสือจึงจัดการเรื่องการแต่งงานในวันรุ่งขึ้นทันที มันเป็นงานวิวาห์ที่ปราศจากขบวนแห่ขันหมาก ไม่มีชุดสีแดงมงคล ไม่มีแม้แต่เสียงประทัดขับไล่สิ่งชั่วร้าย เป็นเพียงพิธีการอันเรียบง่าย บนโต๊ะไม้ตัวเดิม ผู้ใหญ่บ้านสือเปิดสมุดทะเบียน เล่มหนาขึ้น เสียงพู่กันที่จดจารชื่อของคนทั้งสองลงไปบนกระดาษนั้นดังเสียดแทงความเงียบ เขาให้คนทั้งสองประทับลายนิ้วมือใน¹ตั่งนั้งสีแดงสดข้างชื่อของตน เป็นอันเสร็จสิ้นขั้นตอนการเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย

ก่อนที่พวกเขาจะแต่งงานกัน ทั้งสองก็ได้เซ็นสัญญาเอาไว้ฉบับหนึ่ง โดยมีเนื้อหาใจความว่างานแต่งงานนี้จะเป็นความลับ และสามารถยุติได้ตลอดเวลา ตอนนั้นหมิงซีรู้สึกว่าส้มลูกใหญ่ได้หล่นลงบนหัวของเธอแล้ว แค่ฝันเธอยังไม่กล้าฝัน คาดไม่ถึงเลยว่าเธอจะได้แต่งงานกับ เทพบุตรที่เธอแอบชอบมาตั้งแปดปีแบบนี้ได้ เธอจึงตกลงอย่างง่ายดาย

แต่ด้วยสัญญาที่ให้ไว้ ในเรื่องการแต่งงาน เขาจึงเลือกที่จะมารับเจ้าสาว ให้เดินทางไปพร้อมกัน ค่อยจัดงานแต่งใหญ่โตให้แก่นาง ที่ชายแดนตะวันออก ตามธรรมเนียมของบ้าน “ข้าจะทำสิ่งใดได้เล่า เอาเป็นว่าขาดเหลือสิ่งใด บอกข้าก็แล้วกัน จะได้จัดหาได้ทัน”

ฉันพยักหน้าไปที่โต๊ะทำงานของตัวเองซึ่งมีเก้าอี้อยู่ด้านหน้า “ก่อนจะแต่งงานกันฉันมีข้อตกลงให้คุณ ถ้ารับได้ก็เซ็นสัญญานะ แต่ถ้าไม่งานแต่งก็ยกเลิกได้เลย” ฉันเอาเอกสารทุกอย่างออกมาให้เตดู มันคือสัญญาหนึ่งหน้ากระดาษที่มีเนื้อหากระชับได้ใจความ และเป็นข้อตกลงง่าย ๆ ไม่ก ี่ข้อ ที่ถ้าเขายอมรับฉันจะแต่งงานด้วยทันที

“เฮ้อออ ... ถ้าไม่กลับจริง ๆ ป้าว่าคุณธีทำแบบนี้ก็ไม่ถูกนะคะ ตัวเองไม่ได้โสดเหมือนแต่ก่อนแล้ว ถึงจะเที่ยวไปค้างอ้างแรมที่อื่นตามอำเภอใจแบบนี้” “แต่งงานตามเงื่อนไข เขาไม่ถือว่าแต่งหรอกค่ะ ต่างคนต่างมีอิสระ แค่อดทนให้ครบสามปีเพื่อให้ทุกอย่างสมบูรณ์ตามที่คุณปู่ต้องการ เมื่อถึงเว ลานั้นต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันไปก็แค่นั้นค่ะ”

“ใครบอกว่าผมอยากแต่งงานกับคุณ ที่ผ่านมาคนที่ผมต้องการแต่งงานด้วยคือหรานหรานเท่านั้น ที่ผมไปทวงสัญญาเพราะรู้ดีไงล่ะว่าคุณไม่มีทางแต่งงานกับพรานแก่ ๆ หน้าผีอย่างนั้นแน่ และแม่เฒ่าเฉินต้องโยนเรื่องนี้ให้กับบ้านรอง และที่สำคัญ ในสัญญาไม่ได้ระบุว่าหลานสาวคนไหน” ที่บอกว่าให้ หลานสาวคนโตแต่งงานด้วยนั้นเป็นเพียงคำพูดปากเปล่าของพ่อเฒ่าเฉิน ในสัญญาระบุเพียงแค่ให้แต่งกับหลานสาวบ้านเฉิน ต่อให้สัญญาไม่ถูกทำลาย อย่างไรเขาและ เฉินโม่หรานก็ไม่ผิดที่จะแต่งงานกัน

หลายเดือนหลังจากการย้ายเข้ามาอยู่ด้วยกัน คุณทศ ตระหนักว่า ความสุขของเขาอยู่ที่การได้จัดการกับความวุ่นวายของมิ้นท์ทุกวัน เขาจึงเริ่มวางแผนที่จะเปลี่ยน ‘สัญญาการใช้ชีวิตร่วม’ ให้กลายเป็น ‘สัญญาผูกมัดตลอดชีวิต’ ​การขอแต่งงานต้องไม่มีความเสี่ยง ​คุณทศใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ใน การเลือกสถานที่: ไม่ใช่ร้านอาหารหรู... ไม่ใช่ที่สูง... แต่เป็นห้องนั่งเล่นที่คอนโดของพวกเขาเอง ซึ่งเป็น ‘โซนสีขาว’ ที่ปลอดภัยที่สุด

เขาเพียงแต่แค่นหัวเราะ โดยทึกทักเอาเองว่านี่เป็นเพียงการเรียกร้องความสนใจที่น่าสมเพชอีกครั้งของฉัน "อเลสเซีย คุณต้องเข้าใจสถานการณ์หน่อยนะ" "การแต่งงานของเรามันก็แค่พันธสัญญาเพื่อรักษาความสงบสุขระหว่างสองตระกูล ตั้งแต่ต้นจนจบ มันไม่เคยมีเรื่องของความรู้สึกมาเกี่ยวข้อง"