ข้าคือดาวมงคลน้อยหลินลู่ฉี Novels & Stories

ชายหนุ่มรีบห้ามน้องสาวไม่ให้พูดเหลวไหล เพราะเกิดใครมาได้ยินเข้าแล้วคิดว่าหลินเม่ยเม่ยคือคนรักของเขา จะทำให้เธอเสียหายได้ ก่อนจะแนะนำน้องสาว “เธอชื่อเมิ่งเย่อิง เป็นน้องสาวของผมครับ” “ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ พี่สาวเม่ยเม่ยไม่โกรธฉันนะคะ”

ชุ่ยหลางถามกลับ “เป็นเห็ดหลินจือแดงของแม่หนูซูน่ะสิ ถ้าไม่ได้มันเป็นตัวยาหลัก นายคงไม่ดีขึ้นเร็วขนาดนี้หรอกน่า” อ้ายลู่หลงบอกอย่างตรงไปตรงมา

ขันทีน้อยได้กราบทูลตามที่โจวฟางหลินได้กล่าวมา “เข้ามาได้” ฮ่องเต้รู้สึกหงุดหงิดพระทัยยิ่งนัก ใยนางต้องมาในเวลานี้ หรือต้องการประกาศว่าที่ต้องเดินทางนับพันลี้เพียงเพราะพระองค์เป็นผู้สั่งให้มา โจวฟางหลินเจ้านี่มันเจ้าเล่ห์เสียจริง

างเป็นลูกสาวคนสุดท้องที่หน้าตาและอุปนิสัยเหมือนภรรยารัก หลินกวงกงจึงทุ่มเทเวลาและความสามารถอบรมสอนสั่งบุตรีนางนี้ด้วยตนเอง ชื่อของนางก็คือ “หลินอี้หรง” ความที่ข้อมูลที่ท่านจ้าวหุบเขาให้มาเป็นข้อมูลพื้นฐานยิ่งกว่าพื้นฐานจนเกินไป เย็นวันนี้ ขณะซุนหว่านซูพาซุนเย่มาเชิญท่าน จ้าวหุบเขาไปดื่มสุราร่วมกันสักครั้งก่อนที่พวกเขาจะเดินทางลงจากเขา หลังจากที่ท่านจ้าวหุบเขา

รินหลุดหัวเราะเบา ๆ น้ำตาเอ่อขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว “หนูไม่รู้จะขอบคุณยังไงเลยค่ะ ขอบคุณที่รักหนูแล้วก็อยู่ข้างหนูนะค่ะ” ลลิสากอดเธอแน่นเบา ๆ “หนูคือเมียของลูกชายแม่ หนูก็คือลูกของแม่เหมือนกัน”

"ฮึก..ซินซินไม่ร้องแล้วเจ้าค่ะคุณหนู คุณหนู ท่านคือบุตรสาวคนโตของสกุลเซี่ย นามของท่านคือ เซี่ยเหลียนฮวา เมื่อหลายวันก่อนคุณหนูถูกคุณหนูรอง เซี่ยชิวหรง ผลักตกน้ำจนท่านไข้ขึ้นสูงสลบไปราวสองสามวันได้ ดูแล้วคุณหนูรองคงจะคิดว่าท่านเสแสร้งจึงได้มารังควานถึงหอนอน คุณหน ู บุคคลที่ท่านถามว่าเป็นผู้ใด พวกเขาคือบิดาและมารดาเลี้ยงของคุณหนูเจ้าค่ะ" เฟยฮวาเบิกตากว้างอ้าปากค้างพะงาบ ๆ อยู่นานก่อนจะลุกขึ้นพรวดวิ่งเข้าหาโต๊ะไม้ที่ตั้งคันฉ่องสีทองเอาไว้ ซินซินเองก็ตกใจรีบวิ่งเข้าไปหยุดอยู่ด้านหลังคุณหนูของตนด้วยความเป็นห่วง

“ลู่ชิง” ทะลุมิติมาเป็นนางเอกในนิยายที่เขียนไม่จบ ซึ่งเขียนค้างไว้ตอนนางเอกยอมแต่งงานกับตัวร้ายอย่าง “จื่อหาน” เพื่อช่วยชีวิตพระเอกพอดี นางคิดว่า “มู่เฉิน” จะมาช่วยเหลือตนเองออกไปจากสถานการณ์อันย่ำแย่ แต่กลับไม่ใช่ หลังแต่งงานเพียงไม่กี่วันลู่ชิงถูกมู่เฉินบอกเลิกแบบสายฟ้าฟาดลงกลางใจ พระเอกผู้แสนดีทอดทิ้งนางให้อยู่กับตัวร้ายโดยไม่เหลียวแล  แถมสามีตัวร้ายยังแผ่รังสีอำมหิตใส่นางไม่หยุดหย่อน จื่อหานร้ายกาจยิ่งกว่าในนิยายเสียอีก ใครก็ได้ช่วยนางออกไปที

นางกล่าวได้เพียงแค่นั้นก็เงียบเสียงลง “ข้าคือฮ่องเต้แคว้นเทียนอวี๋ ชื่อของข้าคือลี่หยวน มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่ข้าอนุญาตให้เจ้าเรียกว่าพี่หยางได้เพียงผู้เดียว”รับสั่งกลับไป

"อือ.. คนนี้ชื่อมล เพื่อนที่คณะผมเอง" "สะ-สวัสดีค่ะ.. มลรบกวนนะคะ" ท่าทางเขินอายพูดตะกุกตะกักและพยายามเบี่ยงหลบสายตาของมลทำให้คิงที่เจนโลกกว่าถึงกับแสยะยิ้มออกมา เขาก้มลงไปเพื่อจ้องตากับเธออีกครั้งแล้วส่งยิ้มให้พร้อมกับพูดทักทาย

พูดจบเสื้อชั้นในลายเสือดาวที่ห้อยโหนอยู่กับพัดลมก็ร่วงลงมาที่กลางวงสนทนา… “...” “หลงอาจจะไม่ฉลาดเท่าพี่รัก แล้วก็ไม่ได้แข็งแกร่งเท่าพี่ดี...แต่เรื่องเอาตัวรอดไม่มีใครเก่งเท่าหลงหร๊อก” น้องสาวตนเล็กของบ้านเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ