Romans & histoires ความจำเสื่อม

“ยังไงเสียภาคมันคงไม่ตัดขาดหนูหรอก อาจจะเก็บหนูไว้แก้เหงาเวลาเบื่อเมีย ถ้าพูดในฐานะผู้ชายก็เข้าใจสันดานมันได้อยู่” “…” “เพราะตัวหนูเองก็ไม่ต่างกับกาแฟสำเร็จรูปพวกนี้”

‘คนไข้ถูกล่วงละเมิดทางเพศครับ อาการความจำเสื่อมบางส่วน อาจเกิดขึ้นเพราะคนไข้ช็อคกับสิ่งที่เกิดขึ้น ร่างกายจึงเลือกจำเฉพาะเรื่องอื่น เลือกที่จะลืมความทรงจำอันเลวร้าย การจะกลับมาจดจำได้หรือไม่ได้ก็ขึ้นอยู่กับคนไข้เอง’ ...จะบอกเฉินซียังไงดี จะทำยังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้น “ เสี่ยวเยว่....เยว่ เสี่ยวเยว่เป็นอะไรไป” หวั่นเยว่สะดุ้งเฮือก “อะไรนะ อะไร มีอะไร”

ไป๋เย่ว์เลี่ยงเห็นสถานการณ์ภายในห้องโถงดีขึ้นแล้ว นางจึงพูดขึ้นมาอย่างมั่นใจว่า “ทุกคนไม่ต้องเป็นห่วงยาลบเลือนความทรงจำของตระกูลไป๋นั้นดียิ่ง รับรองว่าผู้ที่กินเข้าไปไม่มีทางฟื้นคืนความทรงจำเดิมกลับมาได้แน่นอนเจ้าค่ะ แต่ข้อเสียของยาชนิดนี้ก็คือสติปัญญาของคนผู้นั้ นจะอ่อนลง คล้ายย้อนกลับมาเป็นเด็กอีกครั้งเท่านั้นเจ้าค่ะ” “…” เฉินเป่าหนิงจึงเพิ่งรู้ความจริงว่าเพราะอะไรเฉินฟู่ฟางจึงความจำเสื่อมหลังจากหายป่วย นางลอบจุดเทียนไว้อาลัยให้แก่สติปัญญาของเฉินฟู่ฟางอยู่ในใจ…

“ใช่ครับ ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมากจนผมตั้งรับไม่ทัน” “ถ้าเมื่อกี้ฉันช่วยนายไว้ไม่ทันล่ะก็ มีหวังนายได้ไปทักทายยมทูตอีกครั้งแน่ ว่าแต่ไอ้อาการสมองเสื่อมของนายมันกลับมาเป็นปกติแล้วจริงเหรอ” “เขาเรียกความจำเสื่อมครับไม่ใช่สมองเสื่อม”

เขาน่าจะเสื่อมทีหลัง ส่วนสาเหตุของความจำเสื่อมเกิดจากอะไรนั้น รู้แค่พี่เขาหรือคนใกล้ตัวเท่านั้น กู้จิ่งเซินยิ่งคิดยิ่งผิดปกติ สีหน้าก็ยิ่งน่าเกลียดมากขึ้น มือที่บีบโทรศัพท์ก็กระชับขึ้นเล็กน้อย

แสงไฟนีออนบนเพดานโรงพยาบาลกะพริบถี่เป็นจังหวะที่ชวนให้ปวดหัว พิมพ์ขวัญนอนมองมันมานานหลายชั่วโมง เธอเพิ่งฟื้นได้ไม่กี่วัน ร่างกายของเธอเริ่มกลับมาทำตามคำสั่งได้ทีละน้อย แต่มีบางอย่างในหัวที่ยังคงเหมือนแผ่นเสียงที่ตกร่อง หมอบอกว่ามันคืออาการ 'Retrograde Amnesia' หรือการสูญเสียความทร งจำย้อนหลังเนื่องจากสมองขาดออกซิเจน แต่นั่นคือคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์ที่ไม่ได้ช่วยให้ความรู้สึก "หนาวเหน็บที่ขั้วหัวใจ" จางหายไปเลย

วิคเตอร์เอ่ยเล่า อาการของพริมโรสที่บางวันก็ดีมากจำอะไรต่ออะไรในอดีตได้เกือบหมด หากวันรุ่งขึ้นกลับจำเหตุการณ์เมื่อวันก่อนไม่ได้ ซึ่งเป็นอาการปกติของคนเป็นโรคความจำเสื่อมชั่วคราว บางเคสเป็นแค่ไม่เกินยี่สิบชั่วโมงก็หายเอง แต่บางเคสก็มีอาการนานกว่านั้นแล้วแต่กรณีไป “ทำ MRI เ มื่อเช้าก็ไม่พบความผิดปกติ แต่แกไม่ต้องห่วง ฉันจะลองหลายๆ วิธีดู” วิคเตอร์กล่าว “ถ้าคุณหมอพริมโรสไม่อาจกลับมาเป็นปกติ เราจะทำยังไงดีคะ”

เกสราเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล “จากที่ญาติแจ้งว่าคนไข้ลืมเรื่องราวในช่วงสองปีหลัง แต่ยังจำเรื่องก่อนหน้านั้นได้ แสดงว่าความทรงจำได้ขาดหายไปบางช่วง เป็นไปได้ว่าเกิดจากภาวะสมองเสื่อมชั่วคราว หากได้รับการกระตุ้น อย่างเช่น ได้ไปอยู่ในสถานที่ที่คุ้นเคย ได้พูดคุยกับคนท ี่เคยรู้จัก หรือสนิทกันในช่วงสองปีหลัง อาจทำให้ความทรงจำค่อย ๆ ฟื้นกลับคืนมาครับ” “โธ่… คิณ”

มีภาวะความจำสับสน ความจำเสื่อม ใช้ภาษาโบราณ แปลกแยก ไม่เข้าใจคำพูด ไม่รู้จักของใช้ในชีวิตประจำวัน นอกนั้นเป็นข้อมูลทางการแพทย์ น้ำหนัก ส่วนสูง อายุ กรุ๊ปเลือด ค่าความดัน ผลตรวจเลือด เอกซเรย์

ฉันไม่รู้จะตอบอย่างไร ความทรงจำ... ฉันมี แต่มันเลือนราง แตกเป็นเสี่ยงๆ เหมือนเศษแก้วที่พยายามจะต่อกลับด้าน เสียงหัวเราะ สวน มืออุ่นๆ แล้วก็... ไม่มีอะไรอีก