ความจำเสื่อม Novels & Stories

เขาอายุเกินแปดสิบปีแล้ว โรคสมองเสื่อมในผู้สูงอายุทำให้เขาลืมเลือนเรื่องราวต่าง ๆ ไปมากมาย จนแทบจะลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นใครและมาจากไหน? เจ้าหน้าที่ผู้ดูแลชายชรารายงานอาการช่วงล่าสุดให้ฟู่ซือเหยียนฟัง “ช่วงนี้อาการความจำเสื่อมหนักขึ้นเรื่อย ๆ ค่ะ แม้แต่ฉันเองก็จำไม่ ค่อยได้บ่อย ๆ ยิ่งเวลาหิมะตกทีไร เขาก็จะพร่ำบ่นว่าจะไปหา ‘หังหัง’ พอเขาอาละวาดหนัก ๆ พวกเราก็ทำได้แค่ให้ยาคลายเครียดนิดหน่อยค่ะ”

ผู้นำครอบครัวประกาศิต ความคิดถึงสามีความเหงาความเศร้าความกังวลไม่ต่างจากสนิมที่เกาะกินในใจของย่าเกดเส้นผมที่เคยหงอกเพียงประปรายบัดนี้ทั่วทั้งศีรษะกลายเป็นสีขี้เถ้าเชิงตะกอนความทรงจำเริ่มเสื่อมถอยลงและเริ่มช่วยเหลือตนเองไม่ได้จากภาวะอัลไซเมอร์ ญาติพี่น้องต ่างแวะเวียนมาให้กำลังใจ จนกระทั่งช่วงเวลาสุดท้าย

เขาพูดเรื่องอะไรความทรงจำอะไร "พี่หมายความว่าไงทิชาไม่เข้าใจ" "ทิชาจำไม่ได้เหรอว่าตัวเองประสบอุบัติเหตุจนคงามจำเสื่อมไปหนึ่งปีเต็มๆ " "ความจำเสื่อม?? พี่อำทิชาหรือเปล่า"

EPISODES 20 | รื่นเริงสังสรรค์ “ตอนนี้สมองภายในคงได้รับการกระทบกระเทือนอย่างหนักเลยทำให้คุณความจำเสื่อม ลืมเรื่องราวทั้งหมด แต่ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ถ้ามันไม่ร้ายแรงสามวันนี้ก็กลับมาจำได้แต่ถ้าร้ายแรงคุณอาจลืมทุกอย่างตลอดชีวิต”

หญิงสาวกล่าวแก้ตัวไหลตามน้ำไปเรื่อย “ท่าทางอาการความจำเสื่อมของเจ้าช่างทำให้แปรเปลี่ยนเป็นคนวิปลาสได้ถึงเพียงนี้เชียว ไม่ได้การแล้วอันอัน เดี๋ยวพอท่านตาของเจ้ามีอาการดีขึ้นกว่านี้ ต้องรักษาโรคความจำเสื่อมของเจ้าเสียแล้วหาไม่อาการวิปลาสจะปรากฏออกมานานวันเข้าหากเริ่มรุนแรงจะร ักษาไม่หาย... ไป… ไป... เร็วเข้าเถิด เรือล่องแม่น้ำใกล้จะผ่านมาทางหน้าบ้านแล้วเดี๋ยวเจ้าจะขึ้นเรือไม่ทัน” กล่าวพร้อมดันหลังหญิงสาวออกไปนอกห้องทันใด

องน้ำชา เขายิ้มในใจพลางนึกถึงช่วงเวลาแห่งความสุขของเขากับเพื่อนคนนี้ ขอบคุณที่เป็นห่วงกันเสมอ คิดถึงนะ คิดถึงที่สุดเลยรู้ไหม นานแล้วรู้ไหมที่เราไม่เจอกัน ไม่รู้ตอนนี้เธอจะไปรอเราอยู่ไหน ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนก็ตาม เราก็จะตามไปหาเธอ แล้วพบกับที่ปลายฟากฟ้าตราบเ ท่าสัมปรายภพ นิรันดร์ มีที่แห่งหนึ่งที่ฉันจะจดจำไปตลอดชีวิต แม้บางอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปก็ตาม ที่นั้นล้วนมีความทรงจำมากมาย ญาติพี่น้อง เพื่อนพ้องหรือคนที่ฉันรัก

ทอมมัส ผู้เป็นญาติฝ่ายพ่อของเลอสรวง เอนหลัง ศีรษะหงายพิงพนักในท่ากึ่งนั่ง กึ่งนอน เวลานี้ดึกมากแล้ว แต่เจ้าเทพนรินทร์ดูจะหลงลืมไป คงเพราะความทุกข์ร้อนในใจของเขาทำให้ดิ้นรนหาที่พึ่งทางใจ ทอมมัสเริ่มเล่าถึงอาการของเลอสรวง “ความทรงจำบางช่วงอาจหายไป คล้าย ๆ จะเป็นอัลไซเมอร์ระยะเริ่มต้น มันเป็นผลจากการทำงานผิดปกติของเม็ดเลือดขาว แต่ญาติ ๆ ของคุณยังไม่เชื่อ พวกเขาต้องการให้เลอสรวงรับการรักษาแบบชาวพุทธ ซึ่งผมก็ยอมรับว่า วิถีแบบพุทธะของพวกคุณ ช่วยรักษาโรคร้ายที่หมดสิ้นหวังได้อย่างมหัศจรรย์”

คิงส์เบิกตาโพลงเมื่อหมอพูดจบ แทบจะไม่เชื่อหูตัวเองว่าพิงค์จะสูญเสียความทรงจำไป “ใช่ครับ คนไข้ความจำเสื่อมไประยะหนึ่ง ซึ่งในระยะนั้นคนไข้อาจจะเจออะไรที่กระทบกระเทือนจิตใจหรือไม่ก็เจอเรื่องเลวร้ายมาจึงทำให้คนไข้ไม่อยากจะจดจำเรื่องราวนั้น บวกกับคนไข้สลบไปนานด้วยครับ”

ไม่ไม่จริงใช่ไหมแฟร๊งซ์ความจำเสื่อมอย่างนั้นหรอ “มะหมายความว่าไงค่ะหมอ” “คนไข้มีอาการความจำเสื่อมค่ะ…ในตอนนี้ญาติคนไข้พยายามกระตุ้นความทรงจำของคนไข้นะคะ…แต่ไม่ต้องเร่งกระตุ้นมากเพราะจะทำให้คนไข้ปวดหัวอย่างรุนแรงได้หมอแนะนำว่าค่อยๆให้คนไข้ทำอะไรที่คุ้นชินหรือดูพวกร ูปความทรงจำก่อนค่ะ”

64 จำได้ "ในช่วงเวลานั้นคนไข้อาจจะกำลังเจ็บช้ำน้ำใจ ภายในใจส่วนลึกเสียใจกับคนคนนี้ กับการกระทำของคนนี้หรือแค่อยากจะลืมคนคนนี้ไปชั่วขณะอาจจะเพราะทะเลาะกันมีปากเสียงกัน จึงทำให้ความทรงจำที่เกี่ยวกับคนคนนั้นจางหายไป เขาเรียกว่าเป็นคำสั่งส่วนลึกของสมองที่สั่งให้ลืมมันเป ็นกลไกการป้องกันตัวเองของระบบสมองจากสิ่งที่ทำให้เสียใจที่สุด"