ความรักต้องห้าม Novels & Stories

ฉันพยักหน้าตอบกับหน้าอกกว้าง “กฎห้ามรัก มีไปก็เท่านั้น เพราะความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ อีกอย่างเฮียเชื่อว่าความรักถ้ามันมามันก็มา มันเป็นสิ่งควบคุมยาก” “นั่นสิคะ” ก็ใช่อย่างที่เขาพูด ดูอย่างฉันสิ พยายามไม่ชอบเขาก็ยังไม่ได้เลย

เตชินกระแทกก้นลงกับเก้าอี้ สุดท้ายเขาก็ต้องระบายความอึดอัด แล้วก็โดนด้ามปากกาลอยลิ่ว ๆ ใส่หัวจนต้องร้องโอ๊ยเพราะหลบไม่ทัน “โอ๊ย! เหี้ยไรของมึงเนี่ย!” “อย่าเชียวนะมึง คำว่างี่เง่านี่คำต้องห้ามเลยกูบอกไว้ จำเหตุการณ์ของกูกับซินหยานไม่ได้รึไง” ทรงโปรดเตือนเพื่อนด้วยความ หวังดี เพราะคำนี้เป็นเหตุที่เขาเกือบจะเสียลูกเมียไป จะพูดอะไรใส่คนรักต้องคิดดี ๆ คิดให้มาก ๆ ดีที่สุดคือหุบปากห้ามพูดอะไรหากเป็นไปได้ก็บ่นแค่ในใจเท่านั้น ทรงโปรดท่องขึ้นใจ

ผิดที่รัก ตอนที่ 34 พูดจริงเหรอ NC18+ ร่างบางนั่งอยู่บนโต๊ะทำงาน โดยเจ้าของห้องอุ้มเธอขึ้นนั่งตรงนั้น และในตอนนี้คนตัวสูงก็ยืนคร่อมหญิงสาวเอาไว้ มือเล็กกำไปที่ขอบโต๊ะแน่น เมื่อเขาโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอจนแผ่นหลังบางต้องเอนลงเพื่อหลบหนี

เธอบ่นออกไปไม่จริงจังนักรู้ว่าเขาแกล้งบ่นไปอย่างนั้น “เดี๋ยวจะโดนตีใครใช้ให้พูดคำนั้น” คำว่าไม่รัก เป็นคำต้องห้ามที่เขาไม่อยากให้เธอพูดเพราะมันเป็นคำที่บั่นทอนจิตใจของคนฟังยิ่งคนฟังเป็นคนรักด้วยยิ่งแล้วใหญ่

เธอมองเข้าไปในแววตาคู่คมเพื่อชั่งใจ ก่อนสูดลมหายใจลึก แล้วพยักหน้ารับ “ก็ได้ เราจะแต่งงานอยู่ด้วยกันในฐานะสามีภรรยาที่รักกันมากให้คนภายนอกเห็น และจะนอนเตียงเดียวกันทุกวัน แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราต้องห้ามรู้สึกอะไรต่อกันจริง ๆ ห้ามรัก ห้ามหึงหวง และต้องไม่ทำให้อีกฝ ่ายลำบากใจ นายทำได้ไหม”

เค้าพูดอ้อมๆออกไปเพื่อให้ฟังแล้วมันจะดูดี นับดาวหน้าร้อนผ่าวด้วยความอาย เธอมาฟังอะไรเนี่ย "สถานะเราตอนนี้มันไม่ปกติ ผมรู้ดี แต่ผมมีความต้องการอย่างน้อยเดือนละสามสี่ครั้ง ผมต้องได้ แต่ผมมาคบกับคุณแล้ว เราไม่มีอะไรกัน ผมคงอัดอั้น แล้วผมก็ไม่อยากมีอะไรกับคนอื่นเพราะผมรู้สึกว่า ผมกำลังหักหลังคุณอยู่ ผมบอกให้คุณเข้าใจ ว่าเรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมชาติ วันนี้คุณยังไม่พร้อมผมเข้าใจ ผมรอได้ และผมจะไม่ไปนอนกับใครอีก ผมจะรอคุณนับดาว" นับดาวขยับตัวนั่งนิ่งๆแล้วยิ้มออกมา

เทวินมองเธอตั้งแต่เข้ามาในห้อง แต่เธอก็ไม่มองเขาเลย คงอยากให้เขารีบไปให้ไกลๆ พอประตูปิดลง เสียงสะอื้นของหญิงสาวที่อยู่ในนั้นก็ค่อยๆ ดังขึ้น พร้อมร่างที่ทรุดลงกับพื้น กฎคือห้ามรัก เพราะคำนี้แหละ ที่มันทำให้เธอต้องแสดงออกมาแบบนี้ ในเมื่อเขาตั้งกฎนี้ไว้แล้ว และเธ อก็ยินยอมที่จะทำตามกฎ มันก็คงต้องจบลงแบบนี้

ตัดภาพกลับไปที่เมืองฮูสตัน ดูเหมือนว่ากำลังมีเรื่องราวความรักอันแสนร้อนแรง หวานล้ำจนนิ้วเท้าจิกเกร็ง และเป็นความสัมพันธ์ที่ต้องห้ามดำเนินอยู่เช่นกัน มันคือความเสน่หาอันแรงกล้าระหว่างคนสองคนที่ฉันคาดไม่ถึงมากที่สุดในชีวิต “เมื่อไหร่พวกเราจะหยุดเรื่องบ้าๆ นี้ซะทีคะ?” ซูซาน กระซิบกระซาบแผ่วเบาด้วยน้ำเสียงหอบพร่า พวกเขาเพิ่งจะเสร็จสิ้นจากการเริงรักร่วมกัน และเขาเพิ่งจะมอบจุดสุดยอดอันแสนเสียวซ่านรุนแรงที่สุดเท่าที่เธอเคยสัมมาในชีวิตให้แก่เธอ “ทำไมพวกเราต้องอยากหยุดมันด้วยล่ะครับ?” เขาถามกระซิบชิดใบหูของเธอ

แววตาดำสนิทมองใบหน้างามเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบของเขา ร่างบางอ่อนระทวยจนลืมตัวไปชั่วขณะ ชายหนุ่มครางในลำคออย่างพอใจแล้วปล่อยริมฝีปากหยักเป็นอิสระ “ฉันไม่อยากแสดงหนังรักที่นี่”เสียงแหบพร่ากระซิบบอกราวกับกำลังอดกลั้นอารมณ์บางอย่างไว้

ภูมิหัวเราะชอบใจ "อย่าทำอะไรบ้าๆ จบเรื่องได้แล้ว" "จบ...อยากให้ฉันอภัยงั้นเหรอกับคนที่ทำให้พี่ฉันถึงขั้นกินยาฆ่าตัวตายเนี่ยนะ" พัวะ!