จากคุก...สู่การล้างแค้น นิยาย & เรื่องราว

ของเขาสำเร็จแล้วเขาควรดีใจไม่ใช่เหรอ เขาอยากให้มันเป็นอย่างนี้ อยากให้ใครบางคนเสียใจจนกระอักเลือดตาย และตอนนี้มันก็กำลังจะเป็นอย่างที่เขาต้องการ เหลือแค่เพียงพาเธอไปส่งยังที่ที่ลักพาตัวเธอมา แต่หลายเดือนที่อยู่ด้วยกัน ความสุขความอบอุ่นอ่อนหวานที่ได้จากเธอ ทำให้ความแค้น ที่อยู่ในใจค่อย ๆ เลือนรางและจางหายไป

ต่มั่นใจว่าเป็นคนจากภายในจวนฉู่นั่นแหละพ่ะย่ะค่ะ!” เมื่อไม่ได้เบาะแสที่ชัดเจนไปมากกว่านั้น สองสามีภรรยาจึงเดินออกจากคุกใต้ดินกลับขึ้นสู่ด้านบน ตลอดทางเดินกลับตำหนักบรรทมนั้นเฟยอวี้เอาแต่เหม่อลอย ดวงตาเลื่อนลอยราวกับไร้วิญญาณ ความแค้นที่สั่งสมมาตั้งแต่ชาติก่ อนเพิ่งจะถูกจุดไฟให้โชติช่วงขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนหน้านี้นางคิดเพียงหนีตอนนี้นางต้องแก้แค้นและหาตัวคนทำร้ายมารดาที่ตายจากไปแล้วด้วย

เรื่องราวความรักของ "ลมเหนือ" กับ "ไออุ่น" ที่เริ่มต้นจากความแค้นและความผิดพลาด จากความแค้นเหมือนไฟที่กำลังเผาไหม้ในใจ กลายมาเป็นรักที่หลอมหัวใจมาลุ้นกันว่าความรักของทั้งคู่จะลงเอยเช่นไร

K jong Han Talk การแก้แค้น ไม่เห็นจะทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นเลยสักนิด ทำไมถึงกลายเป็นผม ที่ต้องเจ็บปวดซะเองล่ะ ทั้งๆ ที่ผมตั้งใจจะทำให้เธอต้องเจ็บปวด ที่เป็นคนเริ่มต้นเรื่องราวทุกอย่าง แต่กลับทิ้งผมเอาไว้ข้างหลังแค่คนเดียว ทั้งที่การกระทำของผมชัดเจนมาโดยตลอด นี่เธอดูไม่ออกเลยหร

มันคือน้ำตาแห่งการปลดปล่อยอย่างแท้จริง ภาระอันหนักอึ้งที่กดทับหัวใจของนางมาตลอด โซ่ตรวนแห่งความแค้นที่รัดรึงวิญญาณจนแทบหายใจไม่ออก บัดนี้ได้ถูกตัดขาดและสลายกลายเป็นเถ้าธุลี ลอยหายไปพร้อมกับวิญญาณบาปของศัตรูแล้ว ‘เสด็จพ่อ เสด็จแม่ แคว้นอวิ๋นฮวา ลูกทำสำเร ็จแล้ว ลูกล้างแค้นให้พวกท่านได้แล้ว’

การล้างแค้น เขาผลุนผลันออกจากตำหนักบูรพา มุ่งตรงไปยังท้องพระโรงอีกครั้งโดยไม่ฟังคำทัดทานของผู้ใด ณ ท้องพระโรง...

ภารันต์ยืนนิ่งอยู่กลางบ้าน มือที่เปื้อนคราบน้ำมันสั่นระริก ความจริงเกี่ยวกับศลิษา ความผิดที่เขาแบกรับ และความแค้นของผู้ชายคนนั้น อัดแน่นอยู่ในลำคอจนแทบหายใจไม่ออก เขาไม่ได้กลัวว่าจะถูกทำร้าย แต่เขากลัวว่า… น้องสาวที่บริสุทธิ์ที่สุดในชีวิต กำลังจะถูกดึงเข้าไปเป็นหมา กตัวหนึ่ง ในเกมแก้แค้นที่เขาไม่อาจหลีกหนีได้อีกต่อไป

ความทุกข์ทรมานที่ถูกกักขัง ถูกตัดขาดออกจากชีวิตอิสระ โดนซ้อมทุกวัน จนเขาอยากจะตายๆ ไปซะ แต่เพราะความอยากแก้แค้น เขาจึงดิ้นรนออกจากขุมนรกนั่น และกลับมามีวันนี้ “พี่ลุค!” “ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพี่ ทุกครั้งที่เธอเรียกฉันว่าพี่ มันทำให้ฉันสะอิดสะเอียนทุกครั้ง แค่คิดถึ งเรื่องที่พ่อกับพี่ชายของเธอทำกับฉัน ฉันก็ทั้งเกลียดทั้งแค้นและอยากจะเอาคืนพวกมันสองคน!” ชายหนุ่มระบายความอัดอั้นของตัวเองออกมา สิ่งที่เขาต้องเผชิญตอนที่อยู่ในคุกมันเจ็บปวดทรมานจนกลายเป็นฝันร้ายที่จำไม่เคยลืม

คุกหลวง หรงจื้อ กู้หยาหนิง และหรงตวนเหม่ยถูกขังในห้องขังเดียวกัน นับจากวันที่พวกเขาถูกพามายังที่นี่เวลาก็ผ่านไปได้เจ็ดวันแล้ว ไม่มีการสืบสวน ไม่มีการทรมานใด ๆ ทั้งสิ้น มีเพียงอาหารหนึ่งมื้อที่พอประทังชีวิตให้ผ่านไปได้ในหนึ่งวัน ช่วงเวลาเหล่านี้กลับยิ่งหล่อหลอมให้พวกเขารู ้สึกสิ้นหวังเหลือเกิน "ฮึก ๆ ท่านพ่อเจ้าคะ เราจะต้องอยู่ที่นี่ไปอีกนานแค่ไหนกัน ข้าเหม็นตัวเองยิ่งนัก คุกที่นี่ทั้งเหม็นทั้งอับชื้น และไหนจะพวกหนูสกปรกที่ชอบไต่ขึ้นมาบนตัวข้าด้วย ข้าขนลุกไปทั้งตัวแล้วนะเจ้าคะ"

แต่ความเกลียดชังของฉันแข็งแกร่งกว่าความกลัว ความโกรธของฉันแข็งแกร่งกว่าความหนาวเย็น ความเจ็บปวด และความโดดเดี่ยว ฉันหลับตา ปล่อยให้เปลวไฟแห่งการแก้แค้นแผ่ซ่านไปทั่วจิตใจ ทุกความอัปยศ ทุกความเจ็บปวดที่ได้รับกลายเป็นเครื่องมือ ทุกบททดสอบในคุกคือการเรียนรู้ เสียงหัวเร าะที่โหดร้าย การถูกทำร้าย เสียงกระซิบ... ทุกอย่างคือวัตถุดิบในการเตรียมการแก้แค้นของฉัน ฉันไม่ได้เป็นเพียงคาสซานดรา นักโทษอีกต่อไป ฉันคือคาสซานดรา นักวางกลยุทธ์ นักสังเกตการณ์ การแก้แค้นที่ปรากฏกาย