จากคุก...สู่การล้างแค้น Novels & Stories

แรงรักทวงแค้น [1] เพราะรัก _____________ ร่างสูงใหญ่เกินมาตรฐานชายไทยของ วาคิม กิติบวร ยืนนิ่งตรง สองมือไขว้หลัง สายตาคู่คมทอดลงสู่ผืนแม่น้ำเจ้าพระยาเบื้องล่าง จากชั้นสูงสุดของตึก GB ที่ตั้งตระหง่านอยู่ริมแม่น้ำสายนี้ คิ้วเข้มขมวดมุ่นเมื่อสมองทบทวนเรื่องที่มารดาฝากฝังเอา

เสือหาญพูดเสียงหนัก “ต้องเข้าไปดูเอกสารการเคลื่อนไหวผู้ต้องขังย้อนหลังอย่างน้อยสามปี ดูชื่อที่ถูกลดโทษ ดูคำสั่งโอน ดูการเข้าเยี่ยมแบบพิเศษ ถ้าพบแพทเทิร์น เราจะลากไปถึงคนสั่งการในคุกได้” แผนของเสือหาญชัดเจนเป็นขั้นตอน: 1. ให้สันขวานและกระบานสืบข้อมูลเบื้องต้น ใครคือเจ้าหน้าที่ ในเรือนจำที่มีอำนาจเซ็นเรื่องย้าย/ลดโทษช่วง 3 ปีหลังสุด และชื่อบริษัทที่รับจ้างขนส่งของคุมขัง (หากมี)

สิ้นเสียงเขาก็ออกแรงผลักพวกที่รุมกันจับเขาให้กระเด็นออกไปคนละทิศละทาง ก่อนจะลุกขึ้นเดินเซๆ จากไป ทิ้งให้คนมีชนักติดหลังยืนหน้าเสียอยู่อย่างนั้น วันเวลาล่วงเลยไปที่เขาจมอยู่กับการตามล่าหาความจริงเพื่อล้างแค้นให้คนรักอย่างเอาเป็นเอาตาย ที่พึ่งเดียวที่ทำให้เขายังมีชีวิ ตอยู่คงเป็นเหล้ากับความแค้น กระทั่งเมื่อความจริงทุกอย่างถูกเปิดเผย เขาก็ไม่รีรอที่จะชำระแค้นด้วยการสังหารเอาชีวิตพวกมันทุกคนมาสังเวยให้เธอที่หน้าผาตามที่สาบานเอาไว้

เปลี่ยนท่าทีของตนเองให้กลับไปเป็นเด็กสาวขาลีบที่กำลังหวาดกลัวและสั่นเทาอย่างแนบเนียนที่สุด หล่อนเตรียมพร้อมรับมือกับแสงสว่างที่จะสาดส่องเข้ามา เตรียมพร้อมรับมือกับความรุนแรงที่จะถูกกระทำ และเตรียมพร้อมที่จะจดจำทุกใบหน้า ทุกสถานที่ และทุกรายละเอียดของขุมนรกแห่งนี้ เพื่อใช้เป็นหลักฐานช ิ้นสำคัญในการปิดบัญชีแค้นที่สะสมมาตั้งแต่ชาติปางก่อน เสียงกลอนประตูเหล็กดัง "แกร๊ก" ขึ้นอย่างชัดเจน บานประตูท้ายรถตู้กำลังจะถูกเปิดออก และฝันร้ายที่แท้จริงของขบวนการค้ามนุษย์... กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ วินาทีนี้!

เกมร้ายซ่อนรัก | Episode44 The- End “อืม..เอาจริงตัวผมก็ไม่ได้ติดอะไร คงต้องถามเทียน่าเอง ส่วนเรื่องที่ผ่านมา ก็ปล่อยให้มันผ่านไป ครั้งหนึ่งในชีวิตผมก็เคยทำอะไรสิ้นคิดเหมือนกัน” แทนคุณเลือกที่จะเล่าเรื่องราวของตัวเองที่เขานั้นเคยแก้แค้น โดยใช้คาร่าเป็นเครื่องมือ เพื่อหวังว่าให้ศิลาได้คิ ดว่าเข้ามาแบบบริสุทธิ์ใจย่อมดีที่สุด แต่ก็แอบกังวลว่าศิลานั้นจะมาแก้แค้นแทนครอบครัวหรือเปล่า

ความแค้นที่มันเคยมีสุมอก ตอนนี้ความรู้สึกพวกนั้นไม่เหลือแล้ว ในหัวใจที่เคยถูกแผดเผาด้วยเปลวเพลิง ก็มอดดับลงเมื่อได้รู้ความจริง ความแค้นเปลี่ยนเป็นความทรมาน ทรมานราวกับจะขาดใจ "ถ้าไม่อยากตายก็เลิกวุ่นวายกับเธอ" ออสตินเสียงกระด้างกระทืบรัว ๆ คนที่นอนจมเท้าไม่ได้ตอบโต้ ดิ้นรนแต่อย่างใด ได้แต่นอนร้องไห้อย่างคนใจสลาย

ส่วนชายหนุ่มที่ได้ยินดังนั้นก็เงียบด้วยความที่เขาเองก็เริ่มไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างทั้งสองนั้นเพียงต้องการแก้แค้นหรือเป็นความต้องการลึกๆจากหัวใจ “พ่อคุณฆ่าพี่สาวผม ดังนั้นเรื่องระหว่างเราไม่มีทางเป็นไปได้” “มีความสุขมากสินะที่ได้แก้แค้นให้พี่สาวตัวเอง คุณจะมีควา มสุขมากใช่มั้ยถ้าหากวันหนึ่งต้องเสียภรรยากับลูกไป”

มู่หรงเซียนมองแผ่นหลังบิดาที่เดินจากไปอย่างไร้เยื่อใย และมองดูมารดาที่ร่ำไห้ปานจะขาดใจ ความแค้นในอกพลุ่งพล่านจนแทบระเบิด นางจิกเล็บลงบนพื้นจนเลือดซิบ แววตาที่เคยงดงามบัดนี้มืดดำไปด้วยเพลิงอาฆาต “มู่หรงหลิง... ความแค้นในวันนี้ ข้าจะจำไว้ทุกหยาดโลหิต ต่อให้ข้าต้อง เข้าจวนอ๋องหย่งในฐานะเช่อเฟยที่ไร้เกียรติ ข้าก็จะลากเจ้าลงมาลงนรกไปพร้อมกับข้าให้จงได้ ความอัปยศที่ข้าได้รับในวันนี้ ข้าจะคืนให้เจ้าเป็นพันเท่า”

“ผมต้องทำลายหลักฐานทิ้งให้หมดก่อน ถ้าพวกมันสาวไส้เราได้เพิ่ม ทางรอดเราจะน้อยลงไปอีก” “นี่แกยังคิดว่ามันมีทางรอดอยู่อีกเหรอ นี่ไม่ใช่คดีเล็ก ๆ ที่พ่อจะยัดเงินหนีความผิดให้แกได้เหมือนเมื่อก่อนหรอกนะ ตอนนี้ไอ้พวกที่มันหนีไม่รอดมันก็คงต้องสารภาพซัดทอดมาหาเราแทน พวกมันไม่ม ีทางยอมตกนรกคนเดียวแน่”

มันยิ่งปลุกเร้าให้ความทรงจำลึกๆ ในอู่ล้างรถวันนั้นชัดเจนขึ้นจนน่ากลัว กานต์สัมผัสได้ถึงไออุ่นที่เคยแนบชิด สัมผัสหยาบกร้านของฝ่ามือที่เคยสัมผัสทุกอย่างที่เคยโหยหาจนตัวสั่น ทุกครั้งที่นึกถึงสายตาคมกริบคู่นั้น เรืองรู้สึกเหมือนร่างกายกำลังถูกรุกล้ำผ่านจินตนาการซ้ำๆ ช่องทางรักที่เคยถูกจินตนาการว่าได้รับรสรักจากชายคนนั้นสั่นสะท้านขมิบตอดอย่างไร้สาเหตุจนเขาต้องกำแก้วเหล้าแน่น