จำคนผิด Novels & Stories

ถ้าพลาด “คนโคตรเยอะเลย” อีกนัยของความรู้สึกก็คือ ที่นี่ราวกับเป็นสถานที่นัดหมายผู้คนแปลกหน้าแต่งตัวดูดีให้มาเจอกันมากกว่าการพบปะสังสรรค์แบบปกติ ซึ่งมันไม่เหมาะกับเธอเลยจริงๆเมื่อเทียบกับใครหลายคน ที่ยืนอยู่ตรงนี้

วิยกยิ้มอย่างดีใจ “ก็ขอให้เป็นอย่างนั้นเถอะ ป่านนี้พี่เมนิลจะเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้” “คนเรามีความผิดมันก็ต้องร้อนรุ่มอยู่แล้วปะที่แกยังอยู่ได้เพราะว่าแกไม่ผิดไง” มนว่า

“ผมอยากทำให้ทั่วถึงน่ะครับ ส่วนใหญ่ในสังคมมักจะลืมพวกเขาเหล่านั้นไป ก็จริงที่ว่าเขาทำผิดจึงต้องไปอยู่ในคุก แต่ถ้าเขาพ้นโทษออกมาแต่คนข้างนอกไม่ต้อนรับ พวกเขาจะไปอยู่ไหนล่ะครับ ถ้าเราผลักเขาออกจากวงสังคม ไม่เหลียวแล ไม่ช่วยเหลือ ไม่ให้โอกาสทั้งที่เขาเองก็เป็นมนุษ ย์เหมือนกัน” “พวกเขากำลังชดใช้ความผิดที่ได้ทำไปอยู่ครับ แล้วถ้าคนผิดสำนึกเราจะไม่ให้โอกาสเขาเลยหรือ”

เหมือนอีตาเพลย์บอยจอมเจ้าเล่ห์จะรู้ทันฉันรึเปล่านะ ถึงได้ขยับมาขวางฉันไว้ ฉันถึงถลึงตา(กลบเกลื่อนพิรุธ)ใส่เข้าให้ “อะไรของนายอีก” “เชี่ยคชามันบอกว่าเกิดการผิดพลาดทางเทคนิคนิดหน่อย มันนับจำนวนคนผิด ที่นั่งเลยไม่พอ ก็เลยต้องมีบางคนไปเอง งั้นเธอไปกับฉันแล้วกันเนอะ”

เขาเรียก ลมหายใจไม่สม่ำเสมอเต้นในหัวฉัน “คุณทำผิดอะไร?” นักรบของฉันเสียงแบบนี้เมื่อพวกเขาทำผิดกฎ “ไม่ใช่ฉัน แต่ผู้หญิงในบ้านส่วนตัว” มิเลน่า!

คนสวนคนนั้น ไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้อีกต่อไปแล้ว ทุกคนที่เข้าใกล้เธอล้วนมีจุดจบที่ไม่ดีนัก แต่ว่า... คิมหันต์ไม่ใช่คนที่ทำอะไรโดยไม่มีเหตุผล เพราะงั้นเธอจึงอดสงสัยไม่ได้ ความผิดของนายกรคืออะไรถึงขั้นทำให้คนอย่างเขาลงมือด้วยตัวเอง...

“ใครผิดคำพูด คนนั้นเป็นลูกหมา” คนตัวเล็กเท้าสะเอว ยืดอก พลางหรี่ตามองเขาอย่างเอาเรื่อง ราวกับกำลังทำสัญญาผูกมัดกันต่อหน้าพยาน “โอเค”

น่านฟ้ากระดกลิ้นลากเสียงยาว อย่างนี้แหละพวกทำความผิดมา แค่ถูกมองเข้าหน่อยก็ร้อนตัว “ก็ไม่แน่นะคะคุณน่านฟ้า ไม่ได้ทำผิด แต่ถูกยัดเยียดข้อหาก็มีออกถมเถไป” ข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์และทีวีมีให้เห็นบ่อยไป ที่คนผิดเป็นผู้มีเงินมีอำนาจ นอกจากไม่ได้รับการลงโทษแล้ว ยังโยนความผ ิดไปให้คนอื่นรับโทษแทนได้อีก ส่วนคนจนไร้เงินติดกระเป๋า ทำผิดแค่นิดเดียวถูกลงโทษเสียจนสาหัสสากรรจ์ ยอมรับว่าส่วนหนึ่งเกี่ยวกับกรรมเวร แต่อีกส่วนก็เกี่ยวเนื่องกับคนที่ไร้สามัญสำนึกและจริยธรรมดี ๆ นี่เอง

เขาส่ายหน้าแล้วกระตุกยกยิ้ม "หมามันยังดีกว่าคนแบบเธออีก"ฉันพึมพำออกมา "หึ มึงผิดพลาดเองก็ต้องรับไว้เองสิ เกี่ยวอะไรกับกู"ฉันหันขวับไปที่เขา แล้วขบกรามแน่น ไม่คิดเลยว่าจะได้ยินคำนี้

“คนทำผิดไม่มีสิทธิ์ร้องขอความเห็นใจ คนทุจริตผิดแล้วก็ต้องชดใช้” นี่คือคำที่เขามักจะพูดเสมอเมื่อผู้กระทำผิดถูกจับได้และขอความเมตตาจากเพชฌฆาตผู้นี้ ไม่เคยมีใครรอดมาจากความโหดเหี้ยมนี้ได้เลยสักคน แม้ว่าใบหน้าที่หล่อเหลารูปงามดุจเซียนปั้นจะเป็นที่ต้องตาของสตรีหลายคน แต่บุรุษผู้นี้นอกจากไม่สนใจสตรีแล้วเขายังจับสตรีหลายคนที่ทำผิดเข้าคุกมาแล้ว “เสี่ยวปิง เร็ว ๆ เข้า”