จำคนผิด Novels & Stories

“มันคนละคนกันนะป้าอย่าเหมารวม ผู้ใหญ่ทำผิดแต่มาว่าคุณเขาแบบนั้นมันก็ไม่ถูกนะ” “จิ๊ เอ็งเข้าข้างคนทำผิดอย่างนั้นหรือ ถ้าคิดว่าถูกก็ไม่ควรยุ่งกับผัวชาวบ้านจนท้องไหม แกไม่รู้หรือไงว่าสังคมไทยยอมรับเรื่องเลวๆ แบบนี้ไม่ได้น่ะ”

คนตัวเล็กงัวเงียเถียง "ก็ใช่ไง ก็เอ่อ...ก็นั่นแหละ ฉันผิดเอง" คนตัวโตเอ่ยอ้ำอึ้งแต่สุดท้ายก็ยอมรับว่าตนนั้นเป็นคนผิดจริง ๆ "ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร~"

เขาคิดผิดถนัด ฟิลเตอร์สีรุ้งฟรุ้งฟริ้งที่เคลือบโลกของกวินไว้ พลันแตกสลายดัง ‘เพล้ง!’ ไม่เหลือชิ้นดี... “พวกมึงจะยืนอออะไรกันตรงนี้วะ ไม่เห็นเหรอว่าคนอื่นเขาจะเดิน!”

“คนมีอิทธิพลนี่คิดจะทำอะไรกับคนอื่นก็ได้แบบนี้ มันแย่มาก ๆ เลย” “ใช่ คนบางคนไม่ได้สนใจหรอกนะ ว่าสิ่งที่ตัวเองทำมันถูกหรือผิด ต่อให้ทำผิดถ้ามีเงินก็เอาเงินยัดเงินฟาด แล้วลอยตัวเหนือความผิด สังคมสมัยนี้มันแย่มาก ๆ” “จริงค่ะ”

"ไม่ชอบหรือไง ไอ้พวกนั้นมันมีแต่รวย ๆ แล้ว___ใหญ่ทั้งนั้นเลยนะ ฮ่า ๆ ๆ" "มึงมันบ้าเกินคนไปแล้วจริง ๆ ไอ้เสี่ยชัช มึงไม่รู้หรอว่าที่มึงกำลังทำอยู่มันเรียกว่าการค้ามนุษย์อ่ะ มันผิดกฎหมายมึงไม่รู้บ้างเลยหรือไง"

สตรีสวมอาภรณ์สีเขียวอีกคนกล่าวสำทับขึ้น “ข้าแนะนำให้พวกเจ้ายอมรับผิดแต่โดยดีเสียดีกว่า รู้จักผิดแล้วก็ปรับปรุงแก้ไขมิใช่เรื่องใหญ่อันใด พวกเจ้าอย่าได้ดื้อดึงไม่ยอมรับผิดอีกต่อไปเลย” คนที่พูดอยู่นั้น ก็เป็นสองคนที่มิได้ถูกจับตัวออกมา

วิล คเชนทร์ : แค่นี้ก็ดราม่า ลูกหมามันไม่ตายสักหน่อย ชีพ ชีวา : คนเรามันก็ผิดพลาดกันได้ป่ะ ด่าคนอื่นเหมือนตัวเองไม่เคยทำผิด แทค ชาติไทย : เรื่องแค่นี้เอง อย่างว่าแหละคนไทยชอบดราม่า นิดหน่อยก็ไม่ปล่อยผ่าน -------- "นิดหน่อยบ้าอะไรล่ะ"

ถ้าพลาด “คนโคตรเยอะเลย” อีกนัยของความรู้สึกก็คือ ที่นี่ราวกับเป็นสถานที่นัดหมายผู้คนแปลกหน้าแต่งตัวดูดีให้มาเจอกันมากกว่าการพบปะสังสรรค์แบบปกติ ซึ่งมันไม่เหมาะกับเธอเลยจริงๆเมื่อเทียบกับใครหลายคน ที่ยืนอยู่ตรงนี้

เวลาเปลี่ยน ใจคนก็ย่อมเปลี่ยน ยามมั่งมี มองไปทางไหน ใครก็พร้อมอ้าแขนต้อนรับ ทว่าในยามที่ล้ม มองไปทางไหนก็มักจะเจอแต่ผู้คนที่พากันเบือนหน้าหนี ซึ่งเขาไม่โทษใครในเรื่องนี้ เพราะเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเขาเป็นคนผิด ผิดที่ไว้ใจคนง่าย ผิดที่คิดว่ากำไรจากหุ้นที่นำไปลงทุนกับเ พื่อนสนิทนั้นจะงอกเงยขึ้นเป็นเท่าตัว ทว่าสุดท้ายเขากลับคิดผิด

หากมือปราบพวกนั้นเชื่อ ก็ไร้สมองแล้วล่ะ มิสมควรที่จะทำงานดูแลปกป้องชาวบ้าน “ข้าว่าเราอย่าสนใจคนพวกนี้ดีกว่าขอรับ คนไม่ดี ทำตัวเป็นอันธพาล...ถึงทำผิดเพียงใดก็หาทางทำให้ตนเองกลายเป็นฝ่ายถูกได้เสมอ” ที่ซึ่งเขาเคยอยู่ก็มีคนแบบนี้อยู่มาก ตัวเองทำผิด แต่บอกว่าไม่และยังจ ะโยนความผิดนั้นไปให้ผู้อื่นหน้าตาเฉยอีกด้วย ยิ่งมีอำนาจมีเงินอยู่ในมือแล้ว มักคิดว่าตนเองทำสิ่งใดก็ได้ กระทั่งทำให้คนอื่นสูญเสีย...ตายไป ก็ยังจะหลุดรอดจากการถูกลงโทษได้เลย