Novel & Cerita ดาวนำโชคผู้นี้เกิดใหม่แล้ว

การเกิดของเด็กหญิงได้ทำให้ทั่วทั้งท้องทุ่งถูกแดดย้อมจนดูเหมือนสีของทองคำไม่มีผิด “เด็กคนนี้ต้องนำโชคมาให้หมู่บ้านสือเยี่ยน กองผลิตหน่วยที่แปดของเราเป็นแน่” ชายวัยชราฟันเหลือน้อยคนหนึ่งพูดขึ้นเมื่อเขาแหงนใบหน้ามองไปยังพระอาทิตย์เบื้องบน

และคำตอบที่ได้รับหลังจากซือจิงกลับมาจากการไปสืบข่าวก็ทำเฮ่อเหลียนตัวชาวาบ บ้านซุนให้กำเนิดทายาทเพศชายคนที่สองแล้วจริงๆ เรื่องนี้ล้วนเกิดตามลำดับในฝันร้าย เฮ่อเหลียนเริ่มมั่นใจมากขึ้นในทุกวัน ว่าบางทีมันอาจจะมิใช่เพียงฝันไป หากแต่มันคือความจริงที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วค รั้งหนึ่ง

ชายชราทบทวนคำขอก็พบว่าไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงที่เขาสามารถทำได้จึงพยักหน้าลูบเคราของตนไปด้วย "เย้" เธอดีใจอย่างมากที่ได้ไปเกิดใหม่ในยุคจีนโบราณที่ใฝ่ฝัน อีกไม่นานภาพตรงหน้าพลันดับมืดลงไป

เจียวซินยิ้มให้กับภาพแห่งความสุขด้านหน้า ในใจอดนึกขอบคุณโชคชตาที่ทำให้นางได้มีชีวิตอีกครั้งในโลกแห่งนี้ ทำให้นางพบกับครอบครัวที่แสนอบอุ่น มีสวามีที่รักและใส่ใจ มีบุตรชายที่น่ารัก ทั้งยังมีญาติพี่น้อง ข้ารับใช้ที่จงรักภักดี เพียงเท่านี้นางก็มีความสุขจนมิอาจบรรยาย ออกมาเป็น คำพูดได้ คุณหนูจาง หวังว่าท่านจะได้พบกับความสุขเช่นที่ข้าได้พบ เจียวซินให้คำมั่นกับตนเองว่า ชีวิตนับจากนี้นางจะใช้ให้คุ้มค่าที่สุดให้คู่ควรกับโอกาสที่ได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง…

รหัสผ่านไม่ใช่ วันเกิดของเขา ไม่ใช่วันเกิดของเซรีน่า และไม่ใช่วันครบรอบแต่งงาน ลองกดตัวเลขวันแรกที่เขาพาอีฟก้าวเข้ามาในคฤหาสน์หลังนี้หลังวันแต่งงาน ตู้เซฟเปิดออกทันที

เหี้ยยยยยยยยย แล้วทำไมนางซินมีจุ๊ดจู๋ด้วยเนี่ยยยยย นี่มันโลกอะไรกัน ไหนบอกมาเกิดเป็นซินเดอเรลล่าไงวะ แต่พอกลับไปนึกคำพูดตาแก่ดีๆ “ข้าจะส่งเจ้าไปเกิดใหม่เป็นนายซินในนิทานที่เจ้าเคยอ่านตอนเด็ก” “ส่งเจ้าไปเกิดใหม่เป็นนายซินในนิทานที่เจ้าเคยอ่านตอนเด็ก”

“คุณหนูรอง หายดีแล้วหรือ ข้ายังไม่ได้ไปเยี่ยมเจ้าเลย เห็นยิ้มแย้มแบบนี้ก็โล่งใจ” “โชคดีที่ข้าถูกช่วยขึ้นจากน้ำทันเลยไม่ได้เป็นอะไรมาก ไม่เช่นนั้นคงได้จมน้ำเพราะถูกท่านเดินชนโดยไม่ตั้งใจ แต่ข้าไม่โทษท่านหรอกเจ้าค่ะ เชื่อว่าท่านคงไม่ตั้งใจให้ข้าจมน้ำแบบนั้น”

ฉินเกอหลงยิ้มซบหน้าลงบนอ้อมกอดของคุณแม่ของเขา "ครับผมจะตามหานางฟ้าในฝัน"ยิ้มเปี่ยมสุข ทุกอย่างล้วนมีจุดเริ่มต้นและจุดจบ สำหรับใครบางคนกำลังจะเริ่มใหม่ และสำหรับใครบางคนทุกอย่างลงแล้ว แต่สำหรับต้าเหนิงทุกอย่างกำลังเริ่มขึ้น

แต่จนแล้วจนรอดเจ้าของน้ำเสียงนั้นก็ไม่ปรากฏตัวออกมา. “ช่างเถอะ.. วันหน้าค่อยมาใหม่ละกัน.. พี่ขอให้เสียงนั้นคือเสียงของลูกน้ำ…”

"ทำไมถึงบอกว่าเป็นวันเกิดมันล่ะ?" "ก็วันนี้วันเกิดมันจริง ๆ แม่มันคลอดวันนี้ แถมทิ้งไว้ ดีที่ข้าวมาเห็นไม่งั้นมันได้ไปอยู่ดาวหมาแล้ว"