ตามหาภรรยา นิยาย & เรื่องราว

พ่อเลี้ยงรุ่งโรจน์เดินตามหาภรรยาทั่วไร่เพื่อจะบอกข่าวสำคัญข่าวด่วนของบุคคลอันเป็นที่รักคนหนึ่งให้บุคคลอันเป็นที่รักอีกคนได้ฟัง ร่างสูงหนาก้าวยาวๆ เร่งรีบเท่าที่จะทำได้ถามหาภรรยาสุดที่รักกับทุกคนที่เจอหน้า เกือบทุกคนชี้บอกไปในทิศทางเดียวกัน พ่อเลี้ยงก็แทบจะวิ่งตรง ไปหาด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความยินดี “คุณกาญจนา” เขาเรียกเมื่อหาภรรยาเจอ แม่เลี้ยงกาญจนาละมือจากพวงองุ่น วันนี้เธออาสาเข้ามาช่วยคนงานเก็บองุ่นในแปลงที่โตเต็มที่และหวานพอจะขายได้ราคาดี

เลขาที่มีใบหน้าและน้ำเสียงเป็นมิตร ยกหูโทรศัพท์รายงานผู้เป็นนาย เมื่อได้รับคำตอบจากคนในห้อง เธอจึงลุกขึ้นยืนและพาทั้งคู่ไปส่งถึงในห้อง ภัทรียาใจเต้นไม่เป็นจังหวะเมื่อเห็นว่าที่นายจ้างละสายตาจากเอกสาร เงยหน้ามองเธอกับรุ่งราตรี ภัทรียาไม่คิดเลยว่าผู้ชายคนนี้จะประสบ ปัญหาการหาภรรยา เนื่องจากเขาทั้งหล่อ เท่ สง่า และดูขรึมสมหน้าที่การงานเป็นที่สุด เรือนกายดูสมาร์ตแม้ว่าเขาจะนั่งอยู่ก็ตาม มันทำให้เธอสงสัยว่าที่เขาต้องหาภรรยาจำเป็นมาให้บิดาและมารดาเพราะเขารักเพศเดียวกัน ไม่ชายตาแลมองผู้หญิง มารดาจึงได้ใช้วิธีคลุมถุงชน

ป เพราะกลอยใจได้จากเขาไปแล้ว หล่อนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ไม่ว่าจะพยายามตามหาอย่างไร ใช้เส้นสายแค่ไหน สุดท้ายก็คว้าน้ำเหลวเหมือนเดิมทุกปี ชายหนุ่มยังตามหาภรรยาอยู่จนถึงทุกวันนี้ ไม่ว่าจะที่ไหน ใกล้ไกล ขอแค่มีเบาะแสเขาจะให้คนของเขาลงตรวจสอบทันที แม้สุดท้ายคำตอบที่ได้ จะเหมือนเดิมก็ตาม

การใช้ชีวิตคู่ด้วยกันเป็นเวลานาน จำเป็นที่จะต้องมีการหาตัวช่วยมาเสริมให้กิจกรรมรักระหว่างคู่สวาทมีรสชาติแปลกใหม่ และการดูหนังแบบนี้ก็เป็นหนึ่งในหลายๆ ตัวช่วยที่ทั้งคู่ชื่นชอบ แผ่นดินรู้ว่าภรรยาชอบนักแสดงชายคนนี้ จึงมักจะหามานั่งดูด้วยกัน แล้วก็เอากลเม็ดเคล็ดลับเหล ่านั้นมาใช้กับเจนสิตา บางครั้งก็ให้เธอจินตนาการว่าท่อนเอ็นที่ทะลวงอยู่ในรูเธอเป็นของนักแสดงชายในจอ

สองเดือนผ่านไป กริชชัยนอนซมอยู่บนโซฟา ร่างกายของชายหนุ่มผอม แววตาแห้งผาก สองเดือนแล้วสินะที่ภรรยาหายออกไปจากบ้าน นับจากวันนั้นถึงวันนี้ ไม่ว่าจะตามหาแค่ไหนมันเหมือนทุกอย่างเลื่อนลอย แม้แต่พัชราเพื่อนสนิทก็ไม่รู้เรื่องของภรรยาสาว กริชชัยแทบไม่เป็นอันทำงานเอาแต่ตามหา� �รรยาสาว “คุณย่า” กริชชัยเงยหน้าเมื่อมีมือของหญิงชรามาจับที่ข้อแขน “ย่าอยากให้กริชกลับมาเป็นกริชชัยของย่าอีกครั้ง ดูแลตัวเองให้แข็งแรง จะได้มีแรงตามหายัยกอหญ้า ถ้ากริชทำร้ายตัวเองแบบนี้ จะมีแรงไปตามเมียได้ยังไงลูก”

ราวกับตัวตลก ราวกับสัตว์ที่ติดในกรง ต่อให้นางจะวิ่งไปข้างหน้าเช่นไร ก็มีเพียงกับดักที่รออยู่เท่านั้น “หากเจอท่านกั๋วกงแล้ว ข้าจะรีบปรึกษาว่าเราจะเร่งแต่งงานกันให้เร็วที่สุด ยังต้องหาฤกษ์ยาม ต้องดูก่อนว่าท่านพ่อตาต้องการสิ่งใดเป็นพิเศษ อ้อ ไหนจะมีเรื่องสมทบสินเดิมให้เจ

คุณตาราฟาเอล ยังย้ำกับลูกชายอีกว่ารีบๆ หาลูกสะใภ้ให้เขาได้แล้ว และหาให้ได้เหมือนหนูอัยยะด้วย! "ใครมันจะหาง่ายอย่างงั้นครับพ่อ ภรรยานะครับ ไม่ใช่เสื้อผ้าที่จะหาได้ตามท้องตลาด" เจคอบตอบกลับผู้เป็นพ่อ

บ้านพิพัฒนพงค์ กริชชัยตื่นขึ้นมาตอนบ่ายๆ เพราะเมื่อคืนกลับดึกมาก หลังจากลุยงานที่โรงแรมอย่างหนักทั้งอาทิตย์ ตื่นขึ้นมา แล้วไม่เจอภรรยา ชายหนุ่มเดินตามหาภรรยาสาว เกือบรอบบ้าน “พี่หวานครับ พี่หวาน มีใครอยู่บ้าง” น้ำเสียงกริชชัยเริ่มหงุดหงิด

เจียงอ่าวน้ำตาไหลร่วงเผาะ ตอนนี้เข่าอ่อนทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นแล้ว เขาขี่ม้าตามหาภรรยาของตนทั่วทั้งเมือง แต่ว่าก็ไม่พบ เวลาตอนนี้ก็ล่วงเข้ายามโหย่ว[1]แล้ว อย่างไรเขาก็จะต้องตามตัวนางกลับมาให้ได้

เกอรูปงามอันดับหนึ่งของเมืองหลวง ภารกิจของเจ้านั้นง่ายนิดเดียว คือหาสามีและมีทายาทสืบตระกูลหลิว ภายในสามปี แล้วความปรารถนาด้านอื่นๆ ที่เจ้าต้องการก็จะตามมา ทั้งชื่อเสียงเงินทอง สหาย และคนรัก” พูดง่ายแต่ทำยากน่ะสิ เขายังไม่เคยคบใครรอดสักคน “แค่ท้องก็พอใช่มั้ย ข้าจะได้หาใคร ก็ได้มาขึ้นเตียงให้มันจบๆ ไป”