พี่ชายข้างบ้าน Novels & Stories

แค่น้ำเสียงก็เรียกให้เส้นประสาทขดงอได้แล้ว แบงค์เป็นน้องชายข้างบ้านที่ได้ช่วยเหลือกันและกันในช่วงยากลำบาก ความผูกพันสิบกว่าปี ทำให้ทั้งสองสนิทราวกับพี่น้องท้องเดียวกัน “แกรีบมาด่วน พี่มีเรื่อง” “ใจเย็นเจ๊ อีกสองวันผมจะเสร็จงานทางนี้พอดี”

ดารินทร์ทำเป็นไม่สนใจ "แน่ใจนะว่าแค่พี่ชายข้างบ้าน" ยศกรย้ำขึ้น เพราะดูจากท่าทางของคนทั้งสองไม่น่าจะเป็นแค่พี่น้อง "อือ...ก็พี่ชาย ยอสจะสงสัยอะไรหนักหนา"

คำว่ารักที่พูดในตอนนั้น กับคำว่ารักที่พูดในตอนนี้ ทำไมความรู้สึกมันถึงได้แตกต่างกันขนาดนี้ล่ะ "พี่คิดกับนาย แค่น้องชายนะ น้องชายข้างบ้าน หลานชายของคุณยายใจดี" "แต่ผมรักพี่" "อย่าทำให้พี่ต้องหนักใจสิ" "ไม่รู้แหละ ผมจะเอาพี่มาครอบครองให้ได้" "ไอ้หมา ทำไมถึงได้ดื้อขนาดนี้"

เสียงของเขาสั่นเครืออีกครั้ง “พี่ไม่กล้าบอก ไม่กล้าทำอะไรเลย เพราะพี่คิดว่าข้าวคงไม่มีวันรู้สึกแบบเดียวกัน ข้าวน่ะน่ารักเกินไป สดใสเกินไป ดีเกินไป… พี่มันก็แค่คนที่แกล้งข้าวไปวันๆ แค่พี่ชายข้างบ้านที่เอาแต่กันผู้ชายออกจากข้าวทั้งที่ไม่มีสิทธิ์”

กวางหันหน้ามาตอบยิ้มๆให้พี่ชาย “มีคนบ้านไหนมันไปเดินเวทีทั้งวันแล้วยังไม่ยอมแดกอะไรซักอย่างก่อนกลับบ้าน” พี่ชายบ่นให้น้องสาว

ซนไหมหล่ะ ลูกสาว ลูกชายของฉัน พี่เตอร์ปลูกเรือนหอข้างๆบ้านของคุณพ่อคุณแม่ของเขาเพราะที่ตรงนี้เป็นที่ดินเปล่า เขาเลยทำเป็นเรือนหอของเราสองคน สิบสามปีผ่านไป

ด้านข้างของบ้านไม้หลังน้อย คนที่หน้าเหมือนคนที่กำลังตอกกระแทกสาวสวยในห้องน้ำเสียงดังลั่น ส่ายหน้าแล้วเดินออกห่างจากรังรักของผู้ปกครองหนุ่มกับเด็กสาวในอุปการะทันที เขาคิดไว้ไม่มีผิด ว่าถ้าพี่ชายของเขามีความสัมพันธ์กับเด็กในอุปการะจริงๆ อย่างไรเดี๋ยวคนหื่นๆ อย่างมันก็ต้องย่องลงมาหา เธอที่บ้านหลังนี้จนได้ เขาจึงซุ่มดูอยู่ในมุมมืดของบ้าน ไม่นานก็เห็นพี่ชายของตัวเองทำลับๆ ล่อๆ เดินไปที่บ้านหลังนี้จริงๆ จึงแอบตามมาเงียบๆ แล้วไปซุ่มยืนแอบฟังอยู่ที่ตำแหน่งของห้องนอน

พี่ชายรอง "ถ้างั้นพวกพี่ทานผลไม้กันไปก่อนนะคะ น้องขอไปจัดของคู่เดียวเดี๋ยวน้องออกมา"

มีโอกาสไม่มากที่พวกเขาจะพูดจาถากถางและซ้ำเติมพี่ชายคนโตได้ โดยไม่ถูกมันตอบโต้กลับ “ด่าว่าโง่ยังน้อยไปเลย พวกกูเป็นแค่คนข้างบ้านแท้ๆ ยังรู้เยอะกว่ามึงอีก”

เธอพูดเสียงสองโดยไม่รู้ตัว จะตบปากตัวเองก็ไม่ทันซะแล้ว “เอ่อ แต่ลุงจักรโคตรแข็งแรง คงจะไม่ป่วยง่ายๆ อืมมม...ลุงจักร...จะไม่เข้าบ้านเหรอคะ?” เขายิ้มอบอุ่น “ลุงจะรอจนกว่าหนูเข้าบ้านเรียบร้อยแล้ว” “อะ...” ความเป็นสุภาพบุรุษของลุงข้างบ้าน ทำหัวใจเธอละลายกลายเป็นน้ำ หากยังยื นอยู่นานกว่านี้ มีหวังชายแก่จับได้ว่าเธอกำลังคิดไม่ซื่อกับเขา