ม่านหมอกโลหิต Novelas e Histórias

ม่านหมอกสีขาวขุ่นอันเกิดจากไอพิษหนาทึบ ลอยอ้อยอิ่งปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณของหุบเขาหมอกมรณะ อากาศยามวิกาลที่นี่ทั้งหนาวเหน็บและชื้นแฉะ ทว่าสิ่งที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าความหนาว คือกลิ่นหอมหวานอมเปรี้ยวจางๆ ที่ซ่อนเร้นเอาไว้ หากสูดดมเข้าไปเพียงครึ่งก้านธูป เลือ ดลมในกายจะตีกลับ ทวารทั้งเจ็ดจะหลั่งโลหิตและสิ้นใจอย่างอนาถ

“พะย่ะค่ะ” “มาเถิดได้เวลากลับไปรอชมความครึกครื้นของต้าเหลียงแล้ว” หลังจากนั้นไม่นานป้อมเหลิ่งเยี่ยนก็มีม้าเร็วเจ็ดตัววิ่งออกมา หนึ่งคือเว่ยหย่วนฉีในชุดรัดกุมปกปิดใบหน้าสีม่วง ส่วนข้างๆ คือมู่หรงอวิ๋นเฟิ่งในชุดสีน้ำเงินเข้ม

หลังจากสองชั่วโมงที่ยาวนานราวกับชั่วนิรันดร์ ในที่สุดหมอก็ออกมาจากห้องฉุกเฉิน ใบหน้าของเขาดูเหนื่อยล้าแต่ก็มีร่องรอยของความโล่งใจ "คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ" หมอกกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ทุกคนถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก "เธอมีอาการเลือดคั่งในปอด หมอได้ทำการเจาะเลือดออ กให้แล้วครับ ดีที่ศีรษะไม่ได้รับการกระทบกระเทือนมากนัก"

หล่อนอยากระบาย อยากให้น้ำตาช่วยชะล้างความปวดหนึบหม่นหมองในใจให้เจือจางลงไปบ้าง เผื่อจะได้มีลมหายใจอยู่ต่อไปเพื่อมองดูเขา แม้ทุกครั้งที่เฝ้ามองจะเป็นเหมือนเดินเข้าไปหาคมหอกคมดาบให้เข้ามาทิ่มแทงตัวเองหล่อนก็ยอม เมื่อรักไปแล้ว ปักใจไปแล้ว...มันไม่จำเป็นต้องมีคำอธิบายใด หรอกว่า ทำไมถึงงมงายขนาดนี้ เพราะอะไร...ถึงไม่ยอมรามือถอยห่างทั้งที่มันผิดทั้งศีลธรรมและจริยธรรมอันดีงาม...

สิงขรค่อยๆ ยันกายลุกขึ้น เขามองข้ามซากการต่อสู้ไปยังเบื้องหน้า ที่ปลายสุดของสะพานศิลา คือบานประตูขนาดมหึมาที่ถูกปกคลุมด้วย "ม่านหมอกสีทองหม่น" ม่านหมอกนั้นไม่ได้ดูศักดิ์สิทธิ์ แต่มันดูหนาหนักและน่าสะอิดสะเอียน กลิ่นอายของ "ความตายที่แท้จริง" รั่วไหลออกมาจากหลัง ม่านหมอกนั้นอย่างชัดเจน มันคือพลังงานที่จะดับสูญทุกสิ่ง แม้กระทั่งจิตวิญญาณ

โลหิตแก่นแท้สีดำทองพุ่งกระฉูดออกมาจากปากจิ้งจอก "ด้วยโลหิตแห่งข้า... ผนึก!" เลือดจอมมารระเหยกลายเป็นหมอกสีเลือด ก่อตัวเป็นตาข่ายอาคมขนาดใหญ่ที่มีอักขระโบราณนับพันตัวหมุนวน เข้าปิดกั้นรูโหว่ขนาดมหึมาบนเพดานถ้ำ ตู้ม!

“...งั้นเหรอ น่าเสียดาย” ม่านหมอกสีแดงฉานราวกับหมอกโลหิตบนฟ้าลุกลาม มวลแมลงนับพันคืบคลานเข้ามาตามช่องระบายอากาศ นักวิจัยรีบวิ่งหนีไปทางประตูฉุกเฉิน เมื่อประตูเปิดออก แมลงโลหิตที่จ่อรออยู่ข้างนอกก็ทะลักเข้ามาในห้องวิจัย ท่ามกลางสีแดงน่าขนลุก ไฟทมิฬก็พวยพุ่ง แผดเ ผาแมลงเป็นวงกว้าง

มวลหมอกสีแดงชาดที่เกิดจากโลหิตหมู่กู่ผสมพิษร้ายระเบิดออกมาระลอกใหญ่ พุ่งกระแทกเข้าใส่พระพักตร์ของเผยจิ่นในระยะประชิดจนไม่อาจหลบเลี่ยง “อ๊ากกก!” เผยจิ่นแผดเสียงร้องโหยหวน ยกพระหัตถ์ขึ้นกุมดวงตาที่ปวดแสบปวดร้อนประดุจถูกน้ำกรดราดรด

้อนคราบขี้เลื่อยและรอยคล้ำใต้ตาบอกชัดว่าหลินไม่ได้นอนมาตลอดทั้งคืน วินาทีนั้นเองกำแพงที่ภพสร้างไว้เพื่อเป็นผู้นำที่เข้มแข็งมาตลอดพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง หยาดน้ำตาที่ภพพยายามสะกดกลั้นไว้ตั้งแต่ที่โรงพยาบาลไหลอาบแก้มอย่างไม่อาจห้ามได้ พร้อมกับทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าท่ามกลา งความเงียบสงัดของร้าน มือหนาลูบไล้ไปบนพื้นไม้ที่ถูกขัดจนเงาจนความรู้สึกตื้นตันใจอัดแน่นจนจุกอยู่ที่ลำคอ

กรุงเทพมหานคร ดวงตากลมโตที่อยู่ภายใต้แว่นตาทรงกลมสีดำจับจ้องมองไปยังหน้าจอสี่เหลี่ยมของโน้ตบุ๊กที่ปรากฏภาพและตัวเลขที่คู่ค้าทางธุรกิจได้ทำการส่งเอกสารข้อมูลต่าง ๆ มาทางอีเมล ทำให้ สีฝุ่น ลูกสาวเพียงคนเดียวของกษิดิศและภาพวาดคู่ สามีภรรยานักธุรกิจที่มีชื่อเสีย งในแวดวงของสะสมมูลค่าสูง มีสายตาและสีหน้าที่เริ่มเปลี่ยนไปก่อนที่คนตัวเล็กในชุดนอนสายเดี่ยวแบบกระโปรงสีดำความยาวเหนือหัวเข่าเนื้อผ้าบางเบาจะเอนหลังพิงเก้าอี้ตัวใหญ่ แล้วนั่งกอดอกทอดสายตามองภาพนั้นด้วยสีหน้าที่เศร้าหมองและรู้สึกเจ็บปวดที่หัวใจดวงน้อยเหลือเกิน