ยูริ Novels & Stories

มอง ๆ แล้วชวนหลงใหล “ทับทิมกรอบค่ะ คุณเมสันลองเอาไปทานก็ได้นะคะ” “เพราะฝีมือของหนูรษาทำขนมไทยอร่อยมากค่ะ” “รษา ชื่อแปลก” “รษาเหรอ ใครกัน” เมสันพึมพำ มือใหญ่พร้อมจับลูกบิดประตูเชื่อมระหว่างกำแพง เขาหมุนลูกบิดอย่างเบามือ สายตาสอดส่องเห็นหญิงสาวผมดำขลับยืนรดน้ำดอกไม้

เสียงทุ้มต่ำเอ่ยพร้อมกับฝ่ามือหนาที่เขย่าไหล่บอบบางเบาๆ ก่อนขยับมือขึ้นไปจับแก้มนุ่มบีบเบาๆ “ อือ ” มือเล็กปัดฝ่ามือตรงพวงแก้มออกด้วยความรำคาญ ปรือตาขึ้นมองคนที่ยืนมองเธออยู่ เลโอในชุดสูทแบรนด์หรูสีดำสนิท ดูดีเสียจนใบบัวเผลอไผลจ้องมองอยู่นาน “ วันนี้มีเรียนเช้าไม่ ใช่เหรอ”

ยูริ ชายผู้ที่คริสเตียนเชื่อว่าตายไปแล้วในเหตุการณ์ระเบิดเมื่อหลายปีก่อน เหตุการณ์ที่ทำให้คริสเตียนต้องสูญเสียน้องชายและบิดา และเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางแห่งความแค้นของเขา ยูริคือศัตรูเก่าของตระกูลคาร์ดินัล และเป็นคนที่คริสเตียนเชื่อว่าเป็นต้นเหตุของโศกนาฏกรรมเหล่านั้น “ แปลกใจล่ะสิ” ยูริหัวเราะอย่างเยือกเย็น “แกคงคิดว่าฉันตายไปแล้วสินะ แต่เปล่าเลย…ฉันกลับมาแล้ว และฉันกลับมาเพื่อ ทวงคืนทุกสิ่ง ที่แกเคยทำกับฉันและครอบครัวของฉัน”

(˵ ¬ᴗ¬˵)(˵ ¬ᴗ¬˵)(˵ ¬ᴗ¬˵)(˵ ¬ᴗ¬˵)(˵ ¬ᴗ¬˵) [Character's Part] ชื่อเต็ม: ญาณิศา คาวาซากิ (Yanisa Kawasaki) ชื่อเล่น: ยูนะ (Yuna) อายุ: 20 ปี วันเกิด: 7 กรกฎาคม กรุ๊ปเลือด: B ส่วนสูง: 163 ซม. น้ำหนัก: 48 กก. เชื้อชาติ: ไทย-ญี่ปุ่น

“สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อรุ่งทิวา คนที่จะมาทำงานในตำแหน่งผู้ช่วยค่ะ” “คิกๆ อุ้ย! ขอโทษนะจ๊ะที่ขำ แต่หน้าน้องตลกมาก พี่ชื่อริสานะ เป็นเลขาของคุณวายุภักษ์”

ใบหน้าทั้งสองเห่อร้อนแดงด้วยไฟสวาทพร้อกกับความเขินอายที่กำลังปะทุล้นออกมานอกอก สองมือน้อยของพุฒิตาไม่รู้จะจัดวางไว้ตรงไหน อยากจะผลักไส แต่ร่างกายกลับแอ่นเด้งเร่าตอบสนองชายแปลกประหลาดที่เพิ่งพานพบกันครั้งแรก แม้แต่ชื่อเธอก็ยังไม่รู้จัก แต่เขากลับรู้จักชื่อเธอและเหม ือนรู้จักเธอเป็นอย่างดีด้วย “ข้าชื่ออามาร์ จำไว้ว่าข้าชื่ออามาร์ ยอดทูนหัวของข้า อื้ม...หวานเหลือเกิน” อามาร์รู้ความคิดความสับสนวุ่นวายในใจของนางทุกอย่างจึงเงยหน้าขึ้นจากความสวยฉ่ำแฉะมาเอ่ยบอกตอบและนั่นทำให้พุฒิตาตกใจจนอามาร์ต้องยกยิ้มมุมปากแล้วพูดต่ออีกครั้ง

เด็กสาวผละออกจากร่างอรชรของมาเรียมแล้วเล่าเสียงเจื้อยแจ้ว “ออ...วันนี้ใส่ชุดสวยด้วย มาทางนี้เถอะ มาช่วยพี่เตรียมของ” พูดพลางเธอก็ดึงมือให้อูซาเดินตามเข้ามายังโต๊ะจัดเตรียมอาหาร มีพนักงานสาวของทางรีสอร์ตคอยอำนวยความสะดวก อูซาตาลุก วาวตื่นตาตื่นใจกับของกินมากมายที่เ ธอไม่เคยเห็นมาก่อน “โห...เยอะขนาดนี้ ของพี่เรียมกับนายแดนหมดเลยเหรอคะ”