ยูริ Novels & Stories

อึก อึก ลี่เซียนที่เงยหน้าขึ้นมองบุรุษที่กักนางไว้ในอ้อมแขนยิ่งมองใกล้ๆ ทำไมถึงได้ดูคุ้นนัก ร่างสูงที่เห็นว่าร่างบางนั้นเงียบไปจึงได้ผละออกเล็กน้อยก้มลงมองใบหน้างามที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา จึงทำให้ใบหน้าทั้งสองห่างกันไม่ถึงคืบตาจ้องตาอย่างมิอาจเลี่ยง ราวมีแร งดึงดูดจากร่างเล็กทำให้ใบหน้าคมเข้มโน้มต่ำลงมา แต่ก่อนที่จะได้ทำอย่างใจปรารถนา พรึ่บ!!! "ท่าน!! คนเลว คนชั่วทำอย่างนี้กับข้าได้อย่างไรกัน" มือเล็กที่ยกขึ้นทุบอกแกร่งด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี แล้วน้ำตาที่อดกลั้นก็พังทลายลงมาอีกครั้ง

หมับ! มือแกร่งของใครบางคนยื่นมาคว้าคอเสื้อผู้ที่อยู่ข้างบน พลางออกแรงดึงรั้งคุณชายรองสกุลซูให้ออกห่างจากร่างด้านล่าง ดวงตาผู้มาใหม่ทอประกายวาวโรจน์ สีหน้าของเขาดำคล้ำทั้งยังแผ่กลิ่นอายเกรี้ยวกราด

งานนี้อีกล้วยสู้ตาย “ที่รักเก่งที่สุด แรร์ไอเทมของแท้ ลาสบอสตัวสุดท้าย ฆ่าไม่ตาย” ถ้าจะชมขนาดนี้ ฉันก็ต้องตอบแทนเขาหน่อยใช่ไหม

ยูริเริ่มบทสนทนา “เธอชื่อ เซริน ครับ” “อายุเท่าไร?” “อายุ 24 ครับ” ยูริหันไปมองลูกชายที่เอาแต่ตอบแทนลูกสะใภ้ของเธอแวบหนึ่งแล้วหันกลับมาสนใจหญิงสาวร่างเล็กอีกครั้ง

ยิ้มรับ อีกด้านหนึ่งตรงชายทะเลคณากรกำลังค่อยๆเดินทอดน่องไปตามชายหาดเพื่อสูดอากาศยามเช้าอย่างผ่อนคลายเพียงลำพังไปข้างหน้าเรื่อยๆ จนไปหยุดอยู่อีกฟากหนึ่งของชายหาดระหว่างนั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นป้ายชื่อร้านข้าวแกงอีกฝั่งของถนนตรงข้ามกับที่เขายืนอยู่ "ข้าวแกงยายบัว"คณา กรอ่านข้อความตรงป้ายหน้าร้านที่ปิดอยู่ช้าๆ จากนั้นชายหนุ่มก็ส่ายหน้าให้ตัวเองมันคงเป็นแค่เรื่องบังเอิญที่มีคนชื่อเหมือนกันและขายข้าวแกงเหมือนกันเท่านั้น น่าเสียดายที่ร้านปิดไม่อย่างนั้นเขาจะเข้าไปอุดหนุนสักหน่อย คิดได้อย่างนั้นชายหนุ่มก็หมุนตัวเดินกลับโรงแรมทางเดิม

หญิงสาวเอ่ยแนะนำตัวก่อน “ผมธีโอ.. ยินดีที่ได้รู้จักครับ” “ยินดีค่ะ ว่าแต่ว่าคุณมาร่วมยินดีกับคุณลุงหรือคะ”

“โอ๋ โอ๋คนดี อย่างร้องสิ” แก้มหวานลูบปลอบน้อง ในขณะที่ในมือตัวเองถือเยลลีปีโป้สีสวยล่อสายตาทารกตัวอวบอยู่ มือป้อมๆ จึงไขว่คว้าอยากได้เยลลีสวยนั้นเข้าปากบ้าง

สารินเอ่ยชม เธอรู้จักชายหนุ่มผ่านหน้าหนังสือธุรกิจ และจำได้ว่าเขาคือ เอริก เมดิสันนักธุรกิจหนุ่มทายาทตระกูลเมดิสัน ที่ร่ำรวยที่สุดคนหนึ่งของโลก คุณสมบัติของเอริกพร้อมสมบูรณ์ยิ่งกว่าชายหนุ่มคนไหนที่เธอเคยรู้จัก

เธอทำหน้าเอ๋อ จนเพื่อนๆ ในห้องขำรอบสอง “ช่วยตอบอันดาหน่อยสิว่าบิดาแห่งพันธุศาสตร์ชื่ออะไร” “เกรเกอร์ โจฮันน์ เมนเดลค่ะ/ครับ อาจารย์” อันดายิ้มแหยๆ ให้อาจารย์และเพื่อนๆ เธอยกมือไหว้อาจารย์ กล่าวขอโทษเบาๆ

จังหวะที่มิ่งขวัญกำลังจะหันกลับก็ถูกอีกฝ่ายคว้าตัวไว้ แล้วกระชับร่างของเธอเข้ามาแนบกับลำตัวในท่าโอบ "พี่ไม่คิดว่าเราจะกลับมาประเทศ" "คือยูริจะกลับมาอยู่กับคุณแม่ค่ะ" ยูริเป็นลูกครึ่งไทยญี่ปุ่น แม่ของเธอเป็นคนไทยและสอนให้ลูกพูดภาษาไทยกลัวว่าถ้ากลับมาจะใช้ชีวิตลำบา ก