ย้อนเวลามาตำแซ่บ นิยาย & เรื่องราว

สวบบบ "อย่าเน้น อูยยย อ่าาาา บะ เบาๆ" "ถ้าทำเบาแล้วเราจะกลับมาอยู่ด้วยหันไหมคะ?" "ไม่!!" สวบบบบ!! "อ่อกก ถ้าทำเเรงก็ไม่อยู่เหมือนกัน!" ปลาซิวยกมือยันหน้าท้องแข็งที่คอยจะทิ่มแทงกระแทกซ้ำลงมายังรูรักร้อนฉ่า

ร่างของชบาหล่นวูบลงสู่ห้วงลึกแห่งจิตใจ โลกหมุนย้อนกลับ ภาพของชบาในร่างหญิงสาวแต่งกายด้วยชุดโบราณ ปรากฏขึ้นกลางแสงจันทร์ ข้างกายคือเรือนไทยกลางป่า เสียงระฆังสั่นเบา ๆ ดังลอดมากับกลิ่นคาวของวิญญาณ “พี่ชบา…” เสียงหนึ่งกระซิบ เรียกเธอกลับไปสู่ความจริงในอดีต

ข้าวหอมเอ่ย “มีอะไร” “คิดถึง เลยมาหา” “............” “คิดถึงเซ็กส์ของธัน ก็เลยแวะมาหา พอจะมีเวลามั้ย” “มี แต่ต้องไม่ใช่ที่นี่!” ธันเดอร์เอ่ย

ลี่อินไม่ได้ตอบในทันที แต่สีหน้าของนางเปลี่ยนไปเล็กน้อย พลันหวนคิดถึงสิ่งหนึ่ง “ช่วงเวลานี้ในอดีต ใช่แล้ว…” “วันนี้ คือวันแรกที่จิ้งอ๋อง หวังจิ้งเหยียน เสด็จกลับจากศึกชายแดน”

ทั้งที่ฝากเสี่ยวจูไปบอกลาสหายของนางที่หอคณิกาแต่กลายเป็นว่าลืมเรื่องดาบที่จะมาถึงไปสนิท งั้นก็ช่างเถิด ไว้มีโอกาสได้กลับมาเยี่ยมนางค่อยมาขอคืนก็ย่อมได้ อาจจะเป็นปีหรือเป็นสิบปี นางก็จะกลับมาเยี่ยมบ้านเดิมให้ได้... 1 ผลสือหลิว คือ ทับทิม

น้ำเหรอน้ำอะไร แผล่บ แผล่บ แผล่บ "อื้ออออ อื้ออออ อาบอมน้องเอิงเสียวอีกแล้วค่ะ" ความรู้สึกเสียวซ่านที่เพิ่งหายไปตอนนี้กลับมาอีกครั้งแล้ว "เดี๋ยวจะเสียวมากกว่านี้"

Thyme : คุณเครื่องดีเลย์นะ ไม่รู้ว่าจะได้ออกกี่โมง คนสวยชื่อกล้วย : ค่ะ Thyme : อยากเจอคุณแล้ว ผมน่าจะพาคุณมาด้วย คนสวยชื่อกล้วย : สติกเกอร์มองบน Thyme : รอผมอยู่หรือเปล่า คนสวยชื่อกล้วย : เปล๊า! Thyme : รู้ว่าคิดถึงจะรีบกลับนะครับ มีของฝากคุณเพียบรับรองคุณต้องชอบ

สวบ สาบ ร่างสูงหยัดกายลุกขึ้นนั่งเอาหลังพิงโซฟา ก่อนจะยกมือขึ้นกุมศีรษะตัวเองและนวดคลึงเบา ๆ จู่ ๆ ภาพความทรงจำเมื่อคืนก็พลันแวบเข้ามาในความทรงจำทำเอาดวงตาคมถึงกับเบิกโพลงเพราะจดจำได้ทุกอย่าง "โลมา!" ศิราพึมพำชื่อของคนตัวเล็ก ก่อนจะกวาดตามองรอ บห้องทันทีแต่ก็ไม่พบเธอแม้แต่เงา เมื่อจำได้ว่าเขาทำอะไรกับเธอลงไปบ้างเมื่อคืน เขาก็แทบอยากจะดึงทึ้งหัวตัวเองเสียจริง ๆ

เซียวจวินนิ่งคิดพลางเปิดสมุดบันทึกของไทเฮา "เราจะทำซุปข้ามเวลาเหมยเอ๋อร์ มันคือซุปข้าวฟ่างแดงเคี่ยวกับพริกพรานคั่วและรากบัวป่าจากหุบเขาอัสดงของเรา มันจะเป็นการผสมผสานระหว่างอดีตที่เสด็จพ่อโหยหา กับปัจจุบันที่เจ้าและข้าได้ร่วมสร้างกันมา"

"แม่..น้องโดนไฟดูด"เสียงตื่นตะหนกทำให้มาตาได้สติ นี้ที่ไหน..อย่าบอกนะว่าเราย้อนกลับมาจริงๆ ว่าแต่ทำไมมือถึงเล็กจังเราย้อนมาช่วงไหนเนียะแล้วไอ้หนุ่มนั้นเป็นใครว่ะยังไม่ได้ถามอะไรกันเลยก็ส่งอีเฒ่ากลับมาทำไมก่อนย่ะ(・・;)