ราชา 소설 & 이야기

บทนำ @พระราชวังจากัวร์ เจ้าฟ้าชายคาร์ลอส คาร์ล แฮร์ริสันแวนส์ เจ้าชายแห่งสไมโลดอน ผู้เป็นองค์ชายรัชทายาทลำดับที่หนึ่งแห่งบัลลังก์บริทแลนด์ และเป็นพระโอรสเพียงองค์เดียวของสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์โลที่สอง แห่งจักรวรรดิบริทแลนด์

“หยางเกา” “หยางเกา? ลูกแกะน่ะหรือ” “พ่ะย่ะค่ะ ธงของมันใช้สัญลักษณ์ลูกแกะ” แค่ได้ยินชื่อ เสี้ยวพักตร์คมเข้มไร้อารมณ์เป็นนิจก็แปรเปลี่ยนเป็นเดือดดาลในทันที ไอ้รองแม่ทัพระยำคนนี้มันจงใจใช้ชื่อนี้ข่มทัพหมาป่าของเขา น่าสนุกดีไม่น้อย

เธอสั่ง “อา...” เสียงมาร์คินอ้าปาก พริ้มเพรากลอกตาไปมา ส่งแปรงสีฟันเข้าไปถูๆ ขัดๆ ในช่องปากพ่อคนตัวโต นี่เขาคิดว่าตัวเองเป็นเด็กชายนะโมหรืออย่างไร และถึงจะเป็นก็เถอะ เธอว่านะโมแปรงฟันเองได้แล้วนะ แต่จะทำอะไรได้ ข้อหนึ่งของการเป็นเลขาทาส คือต้องทำตามคำสั่งของเจ ้านายอย่างไม่มีเงื่อนไข และเธอก็กำลังทำอยู่

ชายที่ดูมีอายุมากว่าเขาและรูปร่างที่สูงเท่ากับเขา “ครับพี่ชาตรี”ชาตรีคือเจ้าของโรงไม้ที่ฮานมาทำงานด้วยและเป็นเจ้านายเป็นเพื่อนในเวลาเดียวกัน

แม่ทัพวิหคเอ่ยขึ้นด้วยความไม่เชื่อ “ข้ามีราชสาส์นของราชาเมฆา พร้อมประทับตรามิขาดตกบกพร่อง และสิ่งสำคัญคือธำมรงค์ที่อยู่พระดัชนีขององค์ชาย น่าจะเป็นเครื่องยืนยันได้นะท่านแม่ทัพวิหค”

ทางที่ดี อย่าไปพูดถึงเลยจะดีกว่า ไม่เช่นนั้น ภาพพจน์ของเขาในใจราชินีคนงามอาจผิดเพี้ยนไปได้ “ซาเมียร์” ราชาของอาณาจักรเอ่ยขึ้น เมื่อเดินห่างออกมามากพอ ผู้ถูกเรียกเงยหน้าขึ้นสบตาบิดา สองขาเล็กๆ ยังคงก้าวเดินตามราชาของอาณาจักรอย่างสม่ำเสมอ

เรื่องราวของหญิงสาวนามว่า ซูหนี่ว์ สาวมหาวิทยาลัย ผู้ชื่นชอบการอ่านนิยายเป็นชีวิตจิตใจ แต่ทว่าวันหนึ่ง เธอได้ไปซื้อนิยาย เรื่องเรือนราคะมาอ่าน ในหอพัก จากนั้นพอลืมตาขึ้นมาพบว่าเธอนั้นได้เข้ามาอยู่ในโลกนิยายแห่งนี้แล้ว โดยเข้าสิงร่างหลี่ซูหนี่ว์นางเอกของเรื่อง มันไม่จบเพียงแค่นี้สิคะ มันมีต่อไปอีก พบว่าพ่อสามีของหลี่ซูหนี่ว์เคี่ยวรำนางทุกคืน จนทำให้ซูหนี่ว์อยากจะออกไปจากโลกนิยายแห่งนี้ ร่วมเป็นกำลังใจให้ซูหนี่ว์หนีออกจากโลกนิยายแห่งนี้กันนะเจ้าคะ นางจะสามารถออกจากโลกแห่งนี้ได้อย่างไร โปรดติดตามในเล่มเจ้าค่ะ

น้ำเสียงเศร้าสลด พอได้ดูรอบๆ แล้วไม่เห็นราชาและราชินีเพราะประเทศคัสเซิลนาร์ทอันดาดอร์ร่าห์ คือแบ่งเป็นสองประเทศในการปกครองราชายกประเทศนี้ให้ฝ่าบาทได้ลองปกครองเพียงแค่ห้าเดือนเขาก็ทำให้ทุกอย่างเจริญรุ่งเรืองผู้คนมีกินมีใช้ไม่ขาดมือไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตามแต่กฎของที่ นี่ก็เข้มงวดในการตรวจสอบเช่นกัน แล้วทำไมถึงมีการขายของเถื่อนถึงที่หลุดรอดสายตาจากฝ่าบาทมาได้กันนะ ต้องมีใครสักคนที่ใช่ตราของฝ่าบาทผ่านการตรวจสอบ

กำลังจะด่าต่อแต่ดันสะดุดเพราะคำว่าราชาซอมบี้เสียอย่างนั้น ว่าแต่ทำไมต้องเอ่ยถึงราชาซอมบี้ขึ้นมาด้วยเนี่ย ไม่ใช่ว่ามันมีตัวตนขึ้นมาแล้วหรอกนะ ถึงจะดูอันตรายแต่ถ้าโผล่มาตอนนี้ก็ดี ผมจะได้กระทืบให้หายหงุดหงิดเสียเลย "ราชาซอมบี้ก็คือซอมบี้ที่แข็งแกร่งและควบคุมซอม บี้ที่ระดับต่ำกว่าได้นั่นแหละ แต่พวกมันมีอาณาเขตของตัวเองเหมือนเป็นราชาไง"

อีกฝ่ายตอบฝนอย่างปกติ มีรอยยิ้มให้เห็นบ้างบางๆ “ราชา” “ราชาพ่อง” คนที่มาทีหลังหันไปบ่นเพื่อนตัวเองแล้วจัดการชงเหล้าดื่มเองอย่างคุ้นเคย “ราชาคืออะไรเหรอค่ะ” “พี่เรียกมันไง เรียกชาชื่อแม่งสั้นแหม่งๆปาก”