ศศิชา Novels & Stories

ชิงเถาพยักหน้า “เจ้าค่ะ” เสิ่นจื่อเวยก้มหน้าอ่านบัญชีต่อ แต่ในใจกลับอดนึกถึงเนื้อเรื่องเดิมไม่ได้ ในนิยายเรื่อง บุปผาเคียงหทัย หลินซีอินเป็นนางเอกผู้ได้รับความรักจากบุรุษหลายคน ไม่ว่านางจะเผชิญปัญหาใด สุดท้ายก็มักมีคนยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ

พักต์พริ้งดูข่าวแล้วอดวิจารณ์ไม่ได้ “นายพลสมโภชก็ดูเป็นผู้ใหญ่ใจดีนะคะพี่พักต์ แต่อักษรย่อ ศศ นี่ใช่ศศิรามั้ยคะ” ฝนสุดาคิดว่าเป็นศศิรเพราะนางงามอักษร ศศ รักเด็กและใจบุญก็มีศศิรา

"ผมชื่อพิสุทธิ์ ลูกยายสีที่อยู่กลางหมู่บ้าน" ยายสายพ่นลมหายใจออกทางจมูก "แล้วมีธุระอะไรกับคนท้ายหมู่บ้านไม่ทราบ"

มนสิชาแอบวางแผนเอาไว้โดยไม่บอกใครแม้กระทั่งบูรณา ว่าเธอจะอยู่ที่นั่นแค่พอให้พี่สาวเริ่มคุ้นเคยกับทางบ้านสามี หลังจากนั้นค่อยหาทางหนีทีไล่กลับมาหางานทำที่นี่ ไม่ว่าป้าหรือพี่สาวจะยอมหรือไม่ก็ตาม แต่เธอมีตั๋วขากลับอยู่กับตัวแล้ว “ฉันเกรงใจพี่เฟิง ใครจะกล้าอยู่ให้เขาเลี ้ยงนาน ๆ” ‘พี่เฟิง’ ที่มนสิชาพูดถึงมีชื่อเต็ม ๆ ว่า หลี่เฟิง หรือ Frankie Lee สามีลูกครึ่งไทย-ฮ่องกงของอรนุช

บทที่ 8 หาพวก เตชินมองภาพสาวสวยสุดฮอตตรงหน้า ไม่อยากเชื่อว่าวันหนึ่งเขาจะได้เจอเธอตัวเป็น ๆ ยิ่งได้เห็นหน้าชัด ๆ เขายังไม่อยากเชื่อว่าจะเจอเธอแบบหน้าสด ๆ ใส่เสื้อยืดกางเกงขาสั้นแบบนี้ แค่นี้ก็ยังสวย สวยจนใจละลาย “เอ่อ...ขอโทษนะที่ว่าเธอเป็นโรคจิต” พิชาญา พูดเสียงหวานระดับสิบ อย่างน้อยคนตรงหน้าก็มีรหัสผ่านประตูห้องเชฟไนท์สุดหล่อ หากเธอจะญาติดีกับเขาไว้ก็ไม่เสียหลาย

ยังไม่ได้สั่งอะไรเลยนี่นา หรือจะเป็น ‘เมนูโปรด’ ของเธอ “แล้วแกล่ะจะเอาอะไร” นุจรีหันไปถามทิวลิป เพราะอาการของเพื่อนเลิฟดูท่าจะเป็นเอามาก แต่ทิวลิปทำเหมือนไม่ได้ยินในสิ่งที่เธอพูด นุจรีจึงเปลี่ยนเป็นยิ้มแหยและหันไปแนะนำให้ศิลากานต์รู้จัก “เพื่อนค่ะชื่อทิวลิป ยังโ สดและก็สดมาก... ทิวลิปน่ะเขาเป็นน้องรหัสของพี่ทิพย์นะคะ ซี้ปึ้กเลยล่ะ จริงมั้ยแก ว่าแต่แกจะสั่งอะไรล่ะ คุณเขาจะได้จดไปพร้อมกันเลย ทิวลิป...” ถามอีกครั้งแต่ทิวลิปก็ยังมองบริกรสุดหล่อตาแป๋ว “คุณทิวลิปจะทานอะไรครับ ข้าวผัดปลาอินทรีดีมั้ย”

หญิงสาวยังคงฮัมเพลงส่ายสะโพกใบไม้ไหวไปมาตามจังหวะจะโคน เรือนผมยาวสยายสีดำมันขลับเปียกลู่แนบไปกับเรือนร่างละอยู่ตามสะโพกผาย ทว่ากลับไม่สามารถปกปิดความงามที่สวรรค์สรรค์สร้างได้เลยสักนิด นิธิตกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็นที่สุด เมื่อปลายยอดสีชมพูสดนั้นคล้ายจะเด้งดึ๋งไป มา ยามที่เธอนั้นถลาไปตามด้านข้างของลำธาร เพียงเพื่อต้องการหยอกเย้าเล่นกับหมู่ปลาตัวเล็กตัวน้อย “อุ้ย! น้องปลาจ๋าจะไปไหน มาให้พี่จับซะดีๆ”

ธำรงมีสีหน้ากระหยิ่ม “ก็ดีสิพ่อ ทั้งโง่ทั้งเซ่อแบบแม่หนูเล็ก หลอกง่ายจะตาย” ธเนศเห็นด้วย เขารู้ว่าจุดอ่อนของชื่นฤดีคือการที่นางมาจากครอบครัวคนธรรมดาทั่วไปซึ่งหญิงวัยกลางคนเกลียดรากเหง้านั้นของตัวเอง อะไรที่นำมาซึ่งความยกย่องเชิดชูจากคนภายนอกเป็นสิ่ งที่นางกระหายเป็นที่สุด ################

สาวใช้ร่างผอมแนะนำอย่างเสียไม่ได้ “สวัสดีค่ะคุณซีบิล ดิฉันชื่อรมิตาค่ะ” รมิตารีบแนะนำตัว แต่ดวงตาที่ฉาบด้วยอายแชโดว์สีฟ้าสดของซีบิลเพียงแค่ปรายกลับมาอย่างเหยียดหยามราวกับจะบอกว่า ‘ฉันไม่ได้พูดกับหล่อน’

เกริกพลเอ่ยถามเพื่อนรัก เมื่อเห็นสาวน้อยหน้ามนลงมาจากรถของชลลดา น้องสาวของสุรเชษฐ์ “เพื่อนน้องสาวกูเอง” สุรเชษฐ์ตอบเพื่อน ก่อนจะส่งเสียงหวงๆ เขาไม่ได้บอกว่าอีกฝ่ายเป็นน้องสาวของรัชชานนท์ คู่ปรับของคนถาม เพราะรมิดาไปอยู่กรุงเทพฯ ตั้งแต่เด็ก เกริกพลเลยไม่รู้จักหล่อน “ คนนี้ห้ามจีบนะโว้ย”