Novel & Cerita สตรีร้ายกาจติดกับในสนามรบแห่งความรักของโลกสัตว์

ส่วนท่านอาเจินเจินก็เป็นสตรีที่น่ากลัวไม่แพ้กัน นางเป็นนางพญาจิ้งจอกเจินเจินไม่เคยเปลี่ยนแปลง เพราะอย่างนี้ล่ะ เขาถึงไม่นิยมสตรี เขาขออยู่บนสนามรบอย่างเดียวยังจะดีเสียกว่าหากต้องมาอยู่บนสนามรักแล้วต้องมาทนปวดเศียรเวียนเกล้าเช่นนี้... ภายในห้องนอนหรูหราของตำหนักหลี่เซียวเหยา

ทว่าสตรีผู้มาเยือนกลับยิ่งเผยรอยยิ้มบางเบาขึ้นกว่าเก่า นัยน์ตาฉายประกายลึกล้ำยากจะหยั่งถึง “ตอนนี้ยัง” หล่อนกระซิบกระซาบเสียงแผ่ว แววตาคู่นั้นก็ตวัดขึ้นมาในเสี้ยววินาที “แต่สงครามมันไม่ได้เริ่มที่สนามรบ มันเริ่มที่ความลังเล”

สายตาของทั้งสองประสานกัน จากนั้นรอยยิ้มก็ผุดขึ้นบนใบหน้าทั้งคู่ วันนี้ไม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็ต้องตายอยู่ที่นี่ ส่วนจะเป็นใคร ก็ขึ้นอยู่กับฝีมือของแต่ละฝ่ายแล้ว ผู้คนมักคิดว่าสนามรบของบุรุษคือสมรภูมิที่เต็มไปด้วยควันไฟและการฆ่าฟัน แต่หารู้ไม่ว่าสงครามของสตรีนั้น มิ ใช่เพียงฆ่าร่างกาย แต่ยังสังหารจิตใจให้แหลกสลายอย่างแท้จริง

พอได้ฟังคำพูดของหยุนเจิง หญิงทั้งสามก็นิ่งอึ้งอย่างอดไม่ได้ ใช่! การต่อสู้กับศัตรูในสนามรบ เป็นเรื่องยากที่จะไม่กลายเป็นมารร้าย! แต่ถึงจะเป็นมารร้าย แต่ก็ยังนับว่าเป็นมนุษย์!

แม้ว่าพวกเขาจะได้เห็นความโหดร้ายในสนามรบมาหลายครั้ง แต่นั่นมันเป็นสงครามระหว่างสองประเทศ และสู้ด้วยชีวิต ดังนั้นความโหดร้ายจึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ภายในจวน ยังเป็นองค์หญิงในราชวงศ์ นางจะทำสิ่งที่บ้าบิ่นและโหดเหี้ยมเช่นนี้ได้อย่างไร? ใจคนจะโหดร้ายและบิดเบี ้ยวได้ขนาดไหนกัน?

เซียวท่าตะคอก “ข้าว่าผู้หญิงคนนั้นสติฟั่นเฟือนไปแล้วแน่ ไม่นานก็จดจำข้าไม่ได้เสียแล้ว” “เอาน่า อยู่ท่ามกลางสนามรบเช่นนี้ เจ้ายังมีเวลามาคำนึงถึงเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ อีกหรือ?” ซู่ชิงอดไม่ได้ที่จะส่ายหน้า “ข้ารู้ซึ้งแล้วว่าบุรุษไม่ควรแต่งงานจริง ๆ หากถูกภรรยารักใคร่ เ กรงว่าจะหายใจไม่ออกตายเอา”

นั่นคือบุคคลที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกพร้อมกับศัตรูนับหมื่นในสนามรบ! เธอยังเป็นผู้หญิงแปลก ๆ ที่เหยียบย่ำผู้ชายเกือบทุกคนไว้ใต้เท้าของเธอ! ลุคคลยอดเยี่ยมแบบนี้ ใครจะคู่ควรกับผู้หญิงที่โดดเด่นเช่นนี้

เซียวเป่ยเดินผ่านเธอไปอย่างเฉยเมย เหลือบมองอย่างไม่แยแส พูดว่า: “ถึงตายก็จะรักษาหน้าไว้แม้ว่าจะต้องทนทุกข์ทรมาน อยู่ที่นี่เสียแต่โดยดีเถอะ” “ข้างนอก เป็นสนามรบสำหรับผู้ชาย ไม่จำเป็นต้องให้ผู้หญิงอย่างคุณเข้ามายุ่ง!”

ไป๋หยางเจ๋อชะงักครู่หนึ่ง ก่อนโน้มหน้าลงจูบผมนุ่มหอมของนางอย่างอดไม่ได้ ความอบอุ่นจากแก้มของนางที่ซบอยู่บนอกเขาค่อย ๆ ละลายความด้านชาในสนามรบออกจากหัวใจ เขาเป็นแม่ทัพที่เห็นเลือดและความตายจนเคยชินแต่ต่อหน้าสตรีผู้นี้...สตรีที่มีมือไว้รักษาชีวิตผู้คนอย่างอ่อ นโยน ทุกอย่างในสนามรบดูเหมือนเป็นสิ่งที่ไม่ควรให้นางรับรู้เลยแม้แต่น้อย

่ำย่ำแย่ เขากลายเป็นทรราชโฉดชั่ว มั่วโลกีย์กับเหล่าสตรีไม่เลือกหน้า ในเมื่อฉือจิ่งคนนี้รักมั่นต่อทรราชหน้าหยกผู้นั้นนัก พี่สาวคนนี้ก็ควรสนับสนุน รสชาติของความขมขื่นนางได้ชิมมามาก ถูกตราหน้าว่าร้ายกาจก็โดนมาเยอะ ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาส เช่นนั้นฉือหวั่นโหรวจะไม่ทำให ้ผิดหวัง