หญิงชั่ว 소설 & 이야기

ืน หญิงสาวเลื่อนมือไปด้านหลัง ปลดตะขอเสื้อชั้นในเบาๆ ปล่อยให้ทรวงอกอวบอิ่มเป็นอิสระ ทรงสวยได้รูปภายใต้แสงไฟสีนวล เรือนร่างเปลือยเปล่าค่อยๆ ปรากฏสู่สายตาของใครบางคนในความเงียบสงัดนั้น แสงจันทร์นวลสาดส่องลอดช่องไม้ระแนงเป็นทางยาว ดวงตาคมกริบของเขาจับจ้องไปแผ่น ไม้ประตูห้องน้ำเก่าๆ ที่มีรอยผุพังจนเกิดเป็นรูเล็กๆ

หล่อนบอกเขา “เธอไม่มีทางสมหวังหรอก ฉันจะไม่แตะต้องตัวเธอให้เปื้อนมือและเสียมือฉันหรอกเตยหอม ผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอไม่มีทางได้ทุกอย่างที่ต้องการหรอกจำไว้” พูดพร้อมกับยกมือขึ้นมาชี้หน้าผากมนของหล่อนพร้อมผลักแรงๆ จนหญิงสาวหงายหลังล้มไปกับเตียง ก่อนจะลุกขึ้นไปปลดเปลื้อ งชุดของตนออกเพื่ออาบน้ำ

ลั่วชิงหวงคลี่ยิ้มออกมาจนดวงตาโค้งมนประดุจพระจันทร์เสี้ยว “หญิงชั่ว !! กล้าแอบข้ามาหาชู้รักรึ ?!! วันนี้...ข้าจะตีเจ้าให้ตาย !!”

“ใช่ เสวียนหู่แห่งอี้โจวสร้างความชอบมากมาย ไม่สมควรต้องมาเสื่อมเสียเพราะสตรีร้ายกาจเช่นนี้เลย” “ข้าอยากฆ่านางกับมือยิ่งนัก สตรีชั่วช้าเช่นนี้ ตายร้อยครั้งก็ยังไม่สาสมกับความผิด”

บทที่ 10 คนชั่ว (2/2) เถียนต้าโหรวที่ขูดรีดเงินจากสตรีอ่อนแอ และได้เงินจากนางทุกครั้ง ก็เกิดย่ามใจ คิดว่าสตรีคนนี้เป็นเพียงลูกไก่ในกำมือ ที่อยากไปขูดรีดเงินจากนางตอนไหนเมื่อไหร่ก็ได้

“แล้วก็ผู้หญิงคนนั้น ก็เก่งกาจมากเช่นกัน! กู้รั่วเสวี่ยหมายถึงหญิงสาวที่สวมชุดกี่เพ้าสีแดง กล่าว “เธอชื่อว่าโจวเทียนเฟิ่ง เป็นเจ๊ใหญ่ของสำนักเฟิ่งที่โลกใต้ดินแห่งเจียงจง เป็นมาเฟียหญิงที่ทำทั้งธุรกิจขาวและดำ” ฉู่เฉินเงยหน้า มองไปทางผู้หญิงที่กู้รั่วเสวี่ยพู ดถึง โจวเทียนเฟิ่ง สำนักเฟิ่ง มาเฟียหญิง

หญิงสาวถอนหายใจอีกทีอย่างเบื่อหน่ายเป็นที่สุด เดิมทีนางเป็นถึงเจ้าสำนักหมื่นดารา อันได้ชื่อว่าเป็นสำนักของสตรีมากเล่ห์ฉายามารจิ้งจอกพันปี หากกล่าวขานถึงสตรีที่ชั่วร้ายที่สุด คงไม่พ้นตัวนางนี่ล่ะ เฮ่อ! แต่ใครจะไปคาดคิด ว่าสำนักของนางจักล่มสลายเพราะบุรุษ บัดซบที่สุด !

บอดีการ์ดกระจายกำลังไปตามร่างที่นอนแน่นิ่ง ท่ามกลางกองเลือดสีแดงสด ส่วนหนึ่งเข้าคุมตัวหญิงสาว คนชั่วที่ตบหน้าขวัญพิชชา และไตรภพ “มึงกล้ามากที่แตะต้องผู้หญิงของกู” ปลายกระบอกปืนที่เพิ่งปลิดชีพคนชั่วไป 5 คน จ่อที่กลางหน้าผากชินกฤต พร้อมลั่นไกทุกขณะ

ไฉ่หงได้แต่ปลอบนายของตน ย้อนไปนึกถึงสตรีที่นายหญิงผู้เฒ่ารับเข้ามา ล้วนไม่ได้มีนิสัยดีเลยสักคน มีแต่ความวุ่นวายไม่รู้จบกระทั่งสตรีปัจจุบัน มีเพียงสตรีที่นายหญิงรังเกียจคือแม่นางชิงชิง ที่ตอนนี้แต่งงานใหม่เป็นพระชายาไป๋อ๋องไปแล้ว นับว่าเป็นสตรีที่ดีที่สุด นางเอ งก็รู้สึกผิดที่ทำร้ายสองแม่ลูกนั้นมาก่อน

แต่ว่าต่อให้กล้าหาญปานใด พวกเขาก็ไม่กล้าด่าทอราชวงศ์โดยตรง ดังนั้นเซิ่งจือหว่านในฐานะ องค์หญิงชิ่งหนิง ผู้ขี้หึงไร้คุณธรรม รู้จักแต่แย่งชิงคนรัก จึงถูกด่าทออย่างสาดเสียเทเสีย ด่าว่านางอาศัยฐานะองค์หญิงคอยข่มเหงผู้อื่นและโอหัง ด่าว่านางเป็นเพียงสตรีที่มีคว ามคิดตื้นเขินและเขลาเบาปัญญา ด่าว่านางเป็นสตรีในเรือนที่รู้จักแต่เรื่องความรัก เสวยสุขบนความสงบสุขที่เหล่าทหารชายแดนปกป้องไว้ แต่กลับใช้อุบายสกปรกเล่นงานขุนนางที่มีความดีความชอบ...