หญิงชั่ว 소설 & 이야기

หญิงสาวหมายมาดในใจ ว่าต้องหาของจริงมาแทนไอ้ของปลอมนี่ให้ได้ แค่คิด น้ำหวานก็ไหลเยิ้มเต็มร่องสวาทแล้ว ไม่รู้ว่าอย่างนี้เธอจะรอถึง 2ทุ่มไหวไหม คนร่านคิดอยากหาคนมากระแทกเธอเสียตอนนี้เลย "ใส่ชุดไหนดีว่ะ เอาชุดนี้แหละ ไม่ใส่เกงในแม่ง เสียเวลาถอด"หญิงสาวจัดการหาใบมี ดโกนมาโกนขนเพชรจนเกลี้ยงก่อนจะไปอาบน้ำ

สักนิด “ได้ข่าวว่าเป็นผู้หญิงคนก่อนของมึง แต่ตอนนี้น่าจะไม่ใช่แล้วใช่มั้ยวะ.. เพราะกูเห็นมึงกลับไปหาเมียเก่า” “.....” “ถ้างั้นกูเล่นต่อละกัน ยังไงมึงก็ไม่เล่นเธอแล้วนี่”

เสียงสั่นเทาเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเอง “หุบปาก อีผู้หญิงสำส่อน เมื่อกี้มึงยังฟัดกันนัวกับหมอนั่นอยู่เลย มึงต้องการอะไรกันแน่ ถึงสร้างเรื่องให้พี่บีเข้าใจกูผิด” ดวงตาคมกริบวาวขึ้นราวกับมีลูกไฟนับร้อยลูกสุมอยู่ในนั้น หมอนี่คงเห็นว่าเขาล่วงเกินณกมล เลยคิดว่าจะทำอะไรก ับผู้หญิงคนนี้ก็ได้สินะ มันคิดผิด เพราะผู้หญิงชั่วช้าคนนี้ มีเขาเพียงคนเดียวเท่านั้นที่แตะต้องได้

05 ผู้หญิงร้ายผู้ชายชั่ว “ฮื้อออ!!! สารเลว! ทำแบบนี้ได้ยังไงฮืออ!!” แก้วขวัญสั่นสะท้านไปทั้งเนื้อทั้งตัวพร้อมหยาดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มอย่างใจสลายในขณะที่ฟางชุนผละตัวออกจากรมิดาหมายจะเดินเข้ามาหาเธอเพื่ออธิบาย

เสียงนางแผ่วต่ำแต่ชัดเจนทุกคำ นุ่มนิ่มที่ได้ฟังถึงกับแอบเบะปาก นางมารร้ายอายุยืนหมื่นปีถือว่าน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ต่อให้นางกล่าวว่าล้านปีมันก็เชื่อ คนชั่วมักมีวาสนาของคนชั่ว เสี่ยวมู่เบิกตากว้าง “นายท่านหมายความว่า...”

​ตอนนี้ชานนท์ไม่ได้สังเกตเห็นมันเลยสักนิด เพราะมัวแต่โล่งใจ ที่หล่อนไม่ได้สงสัยอะไรในตัวเขา ​ผู้หญิงยามรักนั้นก็ทุ่มเทแทบจะมอบกายถวายชีวิตให้ ​ยามแค้นและถูกกระทำย่ำยีหัวใจ ​พวกหล่อนก็พร้อมที่จะมอบกายถวายชีวิตให้อีกฝ่ายแหลกเหลวไปด้วยเช่นกัน...

"จะหย่ากันอยู่แล้วก็ยังไม่วายตำหนิข้า ท่านยังมีความเป็นลูกผู้ชายอยู่หรือไม่ แล้วอีกอย่างเกียรติยศของท่านมันมีมากจนล้นจวนไปหมด ถูกทำลายลงได้ก็ดีจะได้ลดความจองหองลงเสียบ้าง" โจวชุนอี้โมโหฮึ่มฮั่มอยากจะฆ่าผู้หญิงปากกล้าให้ตายคามือเสีย นึกไม่ถึงว่านางจะมีวาจาร้ายกา จได้ถึงเพียงนี้ ลู่เสียนตอนนี้ไม่มีวี่แววของคนโง่เขลาหลงเหลือสักนิด หากนางไม่ใช่องค์หญิงเขาคงสั่งโบยทำโทษให้หลาบจำไม่กล้าขึ้นเสียงอย่างนี้หรอก

เฟิ่งชูอิ่งหนังตากระตุกเบาๆ หันมองผู้หญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน แต่งกายด้วยอาภรณ์งดงามหรูหรา แววตาทอประกายเย็นชา ผู้หญิงคนนี้คือฮว๋าซื่อ[footnoteRef:1] ผู้มีศักดิ์เป็นป้าของนาง แล้วก็เป็นหนึ่งในคนที่กลั่นแกล้งรังแกร่างเดิมจนแทบไม่มีชีวิตรอด [1: � �� แปลว่าแซ่ คนจีนจะนิยมเรียกผู้หญิงที่แต่งงานแล้วด้วยนามสกุลเดิมตามด้วยคำว่าซื่อ(氏)]

“ถ้าไม่รู้ก็ไม่เป็นไร พวกเราจะบอกเธอเอง เธอแค่ต้องรู้ว่าเซิ่นหรูซวงเป็นผู้หญิงแพศยาเลวทรามก็พอ เธอยังชอบรังแกผู้อื่น จนทำให้คนคนนั้นต้องเป็นโรคซึมเศร้า พอเรื่องราวบานปลายถูกเปิดเผยออกมาก็มัวแต่หลบอยู่ด้านหลังคนอื่น ไม่กล้าออกมาตอบอธิบาย เป็นนังผู้หญิงหน ้าด้านที่สุดแสนจะเลวทราม!” หลังจากผู้หญิงคนนั้นพูดจบ ก็เริ่มพูดด่าทอเซิ่นหรูซวงด้วยความรุนแรงอย่างถึงพริกถึงขิง เต็มไปด้วยถ้อยคำหยาบคาย เหน็บแนมไม่รื่นหู

ซิ่วจื่อหลิงได้แต่ถอนหายใจเหตุใดคนพวกนี้จึงได้คิดหาแต่วิธีชั่วร้ายเช่นนี้ หากว่าเป็นสตรีในห้องหอผู้อื่นพบกับเหตุการณ์เช่นนี้เข้าจะได้รับผลเช่นไร หากเป็นแค่สตรีธรรมดาจะสู้แรงบุรุษได้อย่างไร ตงจู้ซางนั้นคนของนางรายงานว่าเขาหาใช่บุรุษธรรมดาแต่เป็นถึงแม่ทัพท ั้งยังมีฝีมือเป็นอย่างมากเพียงแต่ชอบทำเรื่องชั่วช้า ผิดลูกผิดเมียผู้อื่น ที่จิงโจวชายผู้นี้ก็มักจะชอบฉุดสตรีชาวบ้านมาเป็นอนุ ต่อให้สตรีผู้นั้นจะเป็นภรรยาของใครก็ช่าง หากว่าถูกใจก็ไม่สนวิธีการทั้งนั้นช่างเลวร้ายเหลือจะกล่าว