หญิงชั่ว Novels & Stories

เสวี่ยชิงเยี่ยน นางหญิงต่ำช้าดีแต่ยั่วยวนบุรุษ สักวันข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นสตรีไร้ค่า ตกต่ำจนแม้แต่ขอทานก็ยังรังเกียจ ..........................................

เธอเพียงแค่ยืนเงียบ ๆ มองหญิงสาวตรงหน้าอย่างสุขุม ราวกับเข้าใจความหมายของคำพูดนั้นดี แต่ก็ไม่ได้ตอบอะไรออกไป แม่นางเอกของนักเขียนคนนี้มีครบจบในที่เดียวจริงๆ เพราะนอกจากจะเป็นแม่ดอกบัวขาว เป็นเสี่ยวซานแล้ว ยังเป็นแม่ชาเขียว หรือที่มักเรียกกันว่า ชาเขียว อีกด้วย ชาเข ียวที่ไม่ได้หมายถึงเครื่องดื่มหอมๆ แต่เป็นคำเปรียบเปรยถึงผู้หญิงที่ทำตัวดูนุ่มนวล อ่อนหวาน เป็นมิตรกับทุกคน แต่แท้จริงแล้วมีเจตนาแอบแฝง โดยเฉพาะกับผู้ชาย มักทำให้ดูเหมือนตัวเองเป็นฝ่ายถูกกระทำหรือเป็นผู้เสียสละ ทั้งที่บางครั้งตัวเองนั่นแหละคือคนที่สร้างปัญหา

“บอกได้ค่ะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นนักแสดงชื่อไป๋ซูเซียว เธอคงอยากได้ผู้กำกับเป็นสามี เพื่อปูทางในวงการบันเทิง โดยไม่สนใจเลยสักนิดว่าลู่จื่อเซินเป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้ว” “คนที่คิดร้ายกับพี่ป่านนี้คงป่วยติดเตียงหรือไม่ก็เสียสติ เพราะวิชาที่พวกเขาใช้คือการผูกกรรมร่วมกัน คนทำวิชายังไม ่แก่กล้าจึงเลือกใช้วิธีนี้เพราะเห็นผลไว เมื่อไหร่ที่วิชาถูกทำลายเจ้าตัวก็จะมีอันเป็นไปเช่นกัน”ทั้งนักพรตทั้งผู้หญิงใจร้าย ต่างก็ไม่สามารถหลีกหนีผลจากการกระทำได้

พอตงฮวนกล่าวจบ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นมา สตรีแพศยากับชายชั่ว กล้าทำเรื่องเช่นนี้ได้อย่างไรกัน สารเลวเกินไปแล้ว ใครกันที่จ้างพวกเขาให้มาทำเรื่องชั่วเช่นนี้ “ไม่จริงเจ้าใส่ร้ายข้า เด็กน้อยเช่นเจ้าก็พูดจาเรื่อยเปื่อยไปเรื่อย” สตรีผู้นั้นรีบปฎิเสธขึ้นมาทันที ตงฮวนยิ้มมุมปาก ก ่อนจะเอ่ยขึ้น

ฉันเรียกเสียงแข็ง พลางจิกตาใส่บอกเป็นนัย ๆ ว่าให้รีบจัดการซะเพราะฉันเริ่มจะหมดความอดทนเต็มทีแล้ว ดูดนมปั่นจนจะหมดแก้วอยู่แล้วยังไม่ได้ไปไหนเลย “ไปอ่อยคนอื่นเถอะว่ะ มีเมียแล้วไม่อยากมั่ว” โอ้ว ถ้าฉันเป็นผู้หญิงคนนี้คงจะหน้าม้านไม่น้อย และฉันก็เห็นยัยนี่ทำหน้าช็อค ๆ นะเพราะคำว่ามั่วมันเต็ม ๆ หน้าเธอเลย แสดงว่าคน ๆ นี้ไม่ธรรมดางั้นเหรอเอ๊ะ! หรือว่าฉันคิดมากไปเอง

ฉินเหยี่ยนเย่ว์ขมวดคิ้วเป็นปมแน่น เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ชุ่ยเหมยชุ่ยจวี๋บอกว่า เป็นพวกนางที่สัมผัสโดนอาภรณ์ของเฝ่ยชุ่ยโดยมิทันระวังงั้นรึ?” “มิใช่เช่นนั้นหรอกหรือ?” คนขายเนื้อแซ่จางตะคอก “เป็นแค่สาวใช้ตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง อาศัยจวนอ๋องเจ็ดก่อกรรมทำชั่ว เข ่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ น่ารังเกียจเสียจริง ๆ หญิงคนนี้ถึงตายไปก็ไม่น่าเสียดาย แต่ต่อให้นางตายไปแล้วจริง ๆ พวกเราก็ไม่มีสิ่งใดให้ต้องละอายใจ” แววตาของฉินเหยี่ยนเย่ว์ดำทะมึน

ภาพความโหดร้ายที่ร่างเดิมเคยกระทำในอดีตฉายชัดอยู่เบื้องหน้าของหญิงสาว ด้วยความที่ตนเป็นบุตรสาวขุนนางมีอำนาจเว่ยหว่านหนิงจึงลำพองใจกระทำกับคนอื่นไม่ต่างจากสัตว์เดรัจฉานย่ำยีชีวิตผู้คนจนทั่วทั้งเมืองต่างสาปแช่ง นางคือสตรีที่ถูกเรียกขานว่า 'สตรีสารเลว' หญิงสาวยืนมอง�

“ปล่อยกูเดี๋ยวนี้ ! มึงคิดจะทำบ้าอะไร ? ปล่อยนะ ไอ้ช้าง ไอ้สารเลว !” “มึงยิ่งสารเลวมากกว่ากูหลายเท่า อีหญิงชั่วหัวใจทราม เสแสร้งดัดจริตทำตัวเป็นผู้ดีตีนแดง ชอบจิกหัวใช้กูนัก คราวนี้กูจะเป็นคนบงการชีวิตมึงบ้าง !”

“ผู้หญิงอะ ถ้ารักแล้วทนนะปู แต่ถ้าถึงจุดที่ทนไม่ไหว เอาช้างมาฉุดไว้ก็ไม่ยอมอยู่” “อืม จริงของโปรดนะ ปูไม่กล้าเถียงคนที่คบผู้หญิงคิวยาวเป็นหางว่าวอย่างโปรดหรอก” เปรมิกาเบ้ปากใส่ “แหม แต่ผมคบทีละคนนะ ไม่คบซ้อนสักหน่อย”

เมื่อนึกถึงสตรีที่ชั่วร้ายคนนี้ อินชิงเสวียนก็อดไม่ได้ที่จะเดือดดาลเกรี้ยวกราด “คนเลวทรามเช่นลู่จิ้งเสียน จะปล่อยให้นางตายง่ายๆ อย่างนี้ไม่ได้”