หนี้นี้ ขอจ่ายด้วยร่างกาย Nc 20+ นิยาย & เรื่องราว

บัวชมพูเสียงเข้ม ต่อให้เขาไม่อธิบาย เธอก็รู้ว่าเขาต้องการพูดอะไร ในหัวผู้ใหญ่ชีกอไม่มีอะไร นอกจากเรื่องอย่างว่า เรื่องบนเตียง “ถ้าเธอยอมมอบร่างกายให้ฉัน ฉันยอมลดให้ห้าแสนเลย” “ลดกี่แสนก็ไม่สน หนี้ก็ไม่ใช่หนี้ฉัน ทำไมฉันต้องมาชดใช้”

เขาเอ่ยน้ำเสียงจริงจัง ส่วนนาริกาก็เริ่มงง เพราะเธอไม่เข้าใจสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ “แล้วคุณเนสจะให้นาจ่ายยังไงคะ ผ่อนจ่ายได้ไหม หรือหักเอาจากเงินเดือนนาก็ได้” “ฉันขอจูบ….จ่ายฉันมาด้วยจูบของเธอ”

ได้มีเพียงสองทาง นั่นคือยอมใช้หนี้ตามที่เขาเรียกร้องหรือหยุดลมหายใจของตัวเองไปซะ แต่เธอจะไม่มีวันฆ่าตัวตายเด็ดขาด เพราะร่างกาย เลือดเนื้อ ชีวิตนี้พ่อแม่ให้เธอมา เธอใช้ร่างกาย มันสมอง และสองมือช่วยเหลือผู้คนและสร้างประโยชน์ให้คนอื่นๆ ได้อีกเยอะ และหากร่างกายนี้จะช่วย ปลดหนี้ร้ายๆ ที่เขาเรียกร้องจากแม่ได้ เธอก็ยินดี แต่หากเขาจะโกรธเกลียดจนฆ่าเธอให้ตาย ตรงนั้น เธอก็ห้ามเขาไม่ได้ และเธอจะถือว่านั่นดีที่สุดแล้วที่ทุกอย่างจะจบลงสักที

ปิ่นมนัสยืนเท้าสะเอวชี้หน้าหญิงวัยกลางอย่างไม่ยอม “แต่บ้านนี้เป็นหนี้ฉันร้อยล้านเชียวนะ!! พวกเธอมีปัญญาจ่ายไหมล่ะ!!!?”

เด็กสาวนิ่งไปนาน ก่อนจะถามออกมาอย่างลังเล “นายท่านหวังซื้อข้ามาเพื่อแลกกับการใช้หนี้ให้ทางบ้าน ข้าจะสามารถไปกับท่านได้หรือเจ้าคะ”

น้ำเสียงของคนเป็นน้องเต็มไปด้วยความกังวล “ถ้าไม่ไหว เราก็ขายฟาร์มได้นะครับ” “ไม่ใช่น่า พี่รับรองได้ ไม่ใช่เงินกู้นอกระบบแน่นอน พี่ไม่มีปัญญาหาเงินมาจ่ายดอกหรอก แค่หนี้ที่มีก็แทบแอ่นแล้ว”

"เพิ่ม...เพิ่มคำพูดอะ...อะไร?" "ถ้าคุณไม่สามารถจ่ายชำระได้ครบภายในหนึ่งเดือน งั้น...งั้นก็จ่ายด้วยร่างกายเถอะนะ ดีหรือเปล่า?" พอฟู่จิ้นหานพูดจบ ริมฝีปากก็แนบกับติ่งหูของซูหรานอย่างสบาย ๆ เพียงแค่นั้น เขาก็ได้ถอนริมฝีปากออกมา

อนุชิตรักลูกสาวของเขามากแม้เขาจะเป็นคนเลวแค่ไหนแต่ถ้าลูกสาวไม่อยากเป็นเมียเวหาเขาก็พร้อมที่จะตายเพื่อชดใช้หนี้สินที่ตัวเองก่อขึ้นมาทั้งหมดด้วยชีวิตของเขาเอง “ตกลงฉันเลือกทางที่สอง ฉันยอมมอบร่างกายของฉันเพื่อชดใช้หนี้ให้กับพ่อของฉัน” ขนมเทียนพูดขึ้นมาทำให้เวหายิ้ม มุมปากอย่างพึงพอใจ

ใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น เงาของฉันกับเสิ่นโม่เฉิงทอดยาวไปไกล ผ่านไปสักพัก ฉันก็ยิ้ม ฉันเพิ่งอายุ 18 ชีวิตฉันเพิ่งเริ่มต้น พ่อ เชื่อหนูนะ หนูจะต้องมีชีวิตที่ยอดเยี่ยมแน่นอน

“แล้วเฮียไคจะให้จัสจ่ายดอกเบี้ยยังไงคะ ถ้าไม่เอาเงิน” “แค่ร่างกายของจัส ก็พอ” “ร ร่างกายของจัสเหรอคะ?” “อืม เหมือนที่เราสองคนทำกันเมื่อคืน” หลายชั่วโมงต่อมา 10.45 น. ครืด!! ครืด!! ครืด!!