روايات وقصص ضمن หนี้แค้นแปดปี เปลี่ยนเป็นเถ้าธุลีของศัตรู

ผู้ชายฟรี แล้วเชนไหน ไม่ใช่เชนเดียวกันใช่ไหม พุฒิตาหวั่นใจแต่ไม่กล้าถาม ตอนนี้เป็นโอกาสดีที่จะได้เงินก้อนมาใช้หนี้ เธอปลอบใจตัวเองว่าชื่อนี้คงโหลมากกว่า “ถ้าอย่างนั้นก็ขอผ่อนเดือนละแปดหมื่นห้าพันบาทค่ะคุณป้า ประมาณสองปีครึ่งน่าจะหมดค่ะ” พุฒิตาคำนวณหนี้สินในหัวอย่าง รวดเร็ว ทางออกอยู่ตรงหน้า ต่อให้นอนในรูหนู เธอกับตุ๋นตุ๋นต้องผ่านมันไปให้ได้ อย่างมากก็แค่สามปีเท่านั้น ไม่นับว่านานเลย

หนี้สินมหาศาลเกินกว่าที่มนุษย์เงินเดือนอย่างเธอจะชดใช้ได้หมดในชาตินี้ การพนันอันเป็นบ่อเกิดแห่งความหายนะและแรงจูงใจเบื้องหลังการฆ่าตัวตายอันน่าอนาถ ทุกสิ่งทุกอย่างร้อยเรียงผูกเงื่อนงำอย่างโหดร้าย ทุบทำลายภาพความทรงจำอันงดงามเกี่ยวกับบิดาในวัยเด็กจนพร่าเลือน หลงเหลือเพียงควา มมืดมิด ความอ้างว้าง และความเจ็บปวดที่กำลังกัดกินหัวใจของเธอทีละน้อย หนี้สินจำนวนมากที่อัครเดชยื่นมือเข้ามาสะสางให้ จะกลายเป็นพันธนาการสวาทที่จะผูกมัดทั้งร่างกายและหัวใจของเธอ ไว้ภายใต้ร่มเงาตัณหาอันร้อนแรงของเขาตลอดไปอย่างไม่มีวันหลุดพ้น

ธาวินนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่ สมองอันชาญฉลาดเริ่มประมวลผลเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หากมองในแง่ธุรกิจการซื้อหนี้เสียมาบีบคั้นในระยะเวลาอันสั้นแบบนี้ มันไม่มีกำไรหรือผลประโยชน์อะไรเลย มีแต่จะทำให้ลูกหนี้ล้มละลาย ส่วนเจ้าหนี้เองก็ได้แค่ทรัพย์สินที่มูลค่าลดลง มองอย่างไรก็เป็ นการแก้แค้นส่วนตัวมากกว่าจะเป็นเรื่องธุรกิจจริง ๆ นั่นแหละ “คุณพ่อของคุณมีศัตรูที่ไหนบ้างหรือเปล่าครับ”

​เหล่าทหารอารักขาเข้าลากตัวกั๋วกงชราออกไปภายนอก มันส่งเสียงร้องตะโกนด่าทออย่างบ้าคลั่งจนกระทั่งเสียงนั้นเหือดหายไปในที่สุด ​สิ้นสุดสิ้นที... หนี้ความแค้นที่สั่งสมมานานถึงสิบห้าปีเต็ม... ถูกชำระจนหมดสิ้นภายในวันเดียว ​ยามเซิน ณ ตำหนักเย็น

ุ่มลึกเมื่อนึกย้อนไปวันแรกที่เจอกับเมีย “คนเราเปลี่ยนกันได้ คบกับไอ้เพื่อนเวรสามตัวนั้นใช่จะเข้ากับพวกมันตั้งแต่แรก ส่วนมะเหมี่ยว ห้าปีก่อนพี่ชายกับเพื่อนของเธอติดหนี้ฉัน พอไม่มีมาจ่ายก็เลยหลอกเธอมาใช้หนี้แทน ฉันเห็นว่าสวยดีคิดจะเลี้ยงไว้ดูเล่นสักหน่อย แต่เห็นเธอทำงา นเอาเป็นเอาตายหาเงินมาไถ่ตัวเอง ยังไงก็ไม่ยอมเป็นเด็กของฉัน วันที่หมดหนี้ก้อนแรกฉันก็เลยแกล้งให้พ่อของเธอกู้เพิ่ม พวกเราจึงอยู่ด้วยกันมาจนถึงทุกวันนี้” “ไปแกล้งเขาทำไมโจ แล้วทุกวันนี้อยู่ด้วยกันเพราะหนี้เหรอ”

นอกจากจะไม่เหลือเงินแล้วยังได้หนี้ก้อนโตกลับคืนมาด้วย “ใครบอก นั่นมันยอดเก่า วันนี้แกยืมเล่นใหม่ ถ้ารวมที่เสียวันนี้กับดอกเบี้ยเป็นเจ็ดแสน” “เสี่ย แบบนี้มันไม่ถูก”

เพลิงถามกลับทันควัน “ตรงที่นายติดหนี้ฉันสามสิบล้าน และนายไม่มีทางเลือกอื่นไงล่ะ” เจสสิก้าตอบตรง ๆ อย่างไม่รักษาน้ำใจ “ว่าไง....จะยอมเป็นสามีในนามของฉันเพื่อล้างหนี้สามสิบล้าน หรือจะดื้อดึงหาเงินที่ไม่มีวันหาได้ทัน แล้วรอโดนฉันฟ้องจนไม่เหลืออะไรเลย?”

ดวงตาของนางฉายประกายเย็นเยียบ “คนที่ติดค้างหนี้แค้นผู้อื่นมานานหลายปี ก็ควรเริ่มลิ้มรสความทุกข์ใจบ้าง”

“แต่ฉันยังเป็นหนี้คุณนะคะนิค ฉันเป็นหนี้คุณตั้ง 3 ล้านดอลลาร์ ฉันจะพยายามหามันมาใช้คุณ” “ลืมเรื่องนั้นไปเถอะนะ รู้หรือเปล่าว่าจริง ๆ ผมลืมมันไปตั้งนานแล้ว”

"ใช้ร่างกายเธอชดใช้หนี้ไงเด็กน้อย.." คำว่าใช้ร่างกายชดใช้หนี้จากริมฝีปากหนาทำยาหยีสะอึก รู้สึกเจ็บจี๊ดในอกอย่างบอกไม่ถูก เธอเข้าใจแล้วว่าที่ผ่านมาเขาเห็นเธอเป็นแค่ลูกหนี้ เขาเลี้ยงดูส่งเสียเธอก็เพื่อรอเวลาให้เธอใช้งานได้เท่านั้นมันไม่มีอะไรพิเศษเลย